A1 Grand Prix

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
A1 Grand Prix
A1 GP
Oficjalny skrót A1 GP
Dyscyplina wyścig samochodowy
Data założenia 30 marca 2004
Założyciel Maktoum Hasher Maktoum Al Maktoum
Data rozwiązania 5 listopada 2009
Prezes Tony Teixeira
Rozgrywki
Liczba drużyn 20
Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca Nicolas Lapierre (2005/2006) (kierowcy)
Team France (2005/2006) (narodowości)
Ostatni zwycięzca Adam Carroll (2008/2009) (kierowcy)
Team Ireland (2008/2009) (narodowości)
Najwięcej zwycięstw Po 1 nieoficjalnym MŚ:
Nicolas Lapierre
Alexandre Premat
Christian Vietoris
Nico Hülkenberg
Neel Jani
Adam Carroll
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wyścig A1

A1 Grand Prix – nieistniejąca[1] seria wyścigowa uznawana za puchar świata w sportach motorowych. W A1 Grand Prix rywalizowały raczej kraje niż poszczególni kierowcy. Wyścigi odbywały się między listopadem a kwietniem, dzięki czemu seria nie kolidowała z Formułą 1. Całą infrastrukturą i dostarczaniem bolidów na potrzeby zespołów zajmowała się organizacja A1, a właściciele ekip mogli się skupić na prowadzeniu biznesu, czerpiąc zyski ze sponsoringu i reklam. Każdy zespół mógł wystawić do wyścigu tylko jeden bolid. Unikatową rzeczą w tych wyścigach było to, że kierowca i każdy członek w zespole oraz sponsorzy musieli pochodzić z danego kraju. Każda drużyna dysponowała takim samym samochodem. Serię założył szejk Maktoum Hasher Maktoum Al-Maktoum.

W 2014 roku powstała bazująca na A1 Grand Prix seria wyścigowa Formuła Acceleration 1.

Samochód i silnik[edytuj | edytuj kod]

Specyfikacje techniczne bolidu:

  • rozstaw osi: 3000mm
  • masa: 600 kg. (bez paliwa i kierowcy)
  • przednie i tylne zawieszenie: podwójne wahacze pchane, podwójne sprężyny śrubowe wokół amortyzatora / regulowany prześwit oraz nachylenie i zbieżność kół / regulowane układy "anti-dive" i "anti-squat" pomagające utrzymać podwozie w równoległym położeniu do nawierzchni odpowiednio podczas hamowania oraz przyspieszania
  • stabilizator stateczności poprzecznej: dynamiczne drążki skrętne
  • podwozie: powłoka z włókna węglowego, rdzeń aluminiowy o strukturze plastra miodu / pozytywne wyniki testów zderzeniowych / boczne panele osłonkowe zgodne z wymogami FIA
  • nadwozie: z lekkich, odpowiednio nasyconych kompozytów z włókna węglowego
  • przekładnia zmiany biegów: elektryczno-mechaniczna, sekwencyjna, 6-biegów (+wsteczny), sterowanie łopatkami przy kierownicy
  • układ napędowy: 3-przegubowe wały napędowe
  • hamulce: stalowe tarcze, podkładki z włókna węglowego, 4-tłoczkowe zaciski
  • amortyzatory: długość instalacyjna 305mm
  • rozmiar kół: przednie 13 x 11,75 cali / tylne 13 x 16 cali
  • układ kierowniczy: tytanowa przekładnia 8-zębowa o stożkowej powierzchni tocznej
  • kierownica: Sparco, średnica 280 mm, zintegrowana tablica rozdzielcza
  • instr. w kokpicie: kompleksowy, cyfrowy wyświetlacz tablicy rozdzielczej podaje kierowcy informacje o ciśnieniu i temperaturze oleju, obrotach silnika, stanie paliwa oraz czasie ostatniego okrążenia
  • pas bezpieczeństwa: Sparco, 6-punktowa uprząż
  • pojemność zbiornika paliwa: 135 l
  • sprzęgło: AP, automatyczne 2-tarczowe z włókna węglowego
  • opony: Cooper, standaryzowane typu slick, na mokrą nawierzchnię rowkowane

Specyfikacje silnika:

  • oznaczenie: ZA1348
  • konfiguracja: V8 o kącie rozwarcia cylindrów 90 st.
  • pojemność: 3400 cc
  • szerokość: 618 mm
  • wysokość: 542 mm
  • długość: 443 mm
  • waga: 121 kg
  • blok cylindrowy: odlew piaskowy ze stopu aluminium
  • głowica cylindrowa: odlew piaskowy ze stopu aluminium
  • sterowanie zaworami: 4 wałki rozrządu w głowicach (po 2 na rząd), 4 zawory na cylinder
  • zarządzanie silnikiem: ZEMS (Zytek Engine Management System) wersja 4.6.1
  • moduł zapłonowy: Zytek DCDI w systemie "coil over plug" (każda świeca zapłonowa posiada osobną cewkę)
  • świeca zapłonowa: NGK
  • liczba oktanowa paliwa: 100
  • max. moment obrotowy: 330 funtów na stopę - 442 Nm
  • max. moc: 550 bhp - 412 kW

Uwaga! Każdy pojazd będzie wyposażony w tzw. "power to pass button", czyli przycisk doładowujący silnik o dodatkowe 30 bhp (z 520 na 550) na kilka sekund. Będzie mógł być on używany cztery razy podczas krótkiego i osiem podczas długiego wyścigu.

Weekend wyścigowy[edytuj | edytuj kod]

Podczas każdej rundy rozgrywane są dwa wyścigi: sprint i długi wyścig. Kwalifikacje składają z czterech 15 minutowych części.

Punktacja sprint:

  • 1. miejsce - 6 pkt
  • 2. miejsce - 5 pkt
  • 3. miejsce - 4 pkt
  • 4. miejsce - 3 pkt
  • 5. miejsce - 2 pkt
  • 6. miejsce - 1 pkt

Długi wyścig:

  • 1. miejsce -10 pkt
  • 2. miejsce - 9 pkt
  • 3. miejsce - 8 pkt
  • 4. miejsce - 7 pkt
  • 5. miejsce - 6 pkt
  • 6. miejsce - 5 pkt
  • 7. miejsce - 4 pkt
  • 8. miejsce - 3 pkt
  • 9. miejsce - 2 pkt
  • 10. miejsce - 1 pkt

+ ekstra 1 pkt za najszybszy czas okrążenia w dniu wyścigów.

Sezony[edytuj | edytuj kod]

2005/2006[edytuj | edytuj kod]

2005/2006-Wielka Brytania

Pierwszym w historii serii A1 zwycięzcą wycigu był Nelson Piquet Jr[2],lecz w nieoficjalnej klasyfikacji kierowców zajął 8 miejsce,gdy najwięcej punktów zdołał uzbierać Szwajcar Neel Jani[3]. Najlepszą ekipą okazała się Francja[4].

2006/2007[edytuj | edytuj kod]

Pierwszą rundę w Holandii wygrał obywatel RPA Adrian Zaugg[5],ale na koniec nieoficjalnym triumfatorem serii okazał się Niemiec Nico Hülkenberg [6]dając niemieckiemu zespołowi zwycięstwo w drugiej z klasyfikacji[7].

2007/2008[edytuj | edytuj kod]

W otwierającym sezon holenderskim sprincie po raz drugi z rzędu zwycięrzył Adrian Zaugg[8],lecz sezon zakończył na 4 miejscu,za Francuzem Duvalem, Nowozelandczykiem Reidem i mistrzem-Szwajcarem Neelem Jani[9],który dał szwajcarom zwycięstwo w klasyfikacji narodowości.

2008/2009[edytuj | edytuj kod]

2008/2009-Portugalia
2008/2009-Indie

Sezon rozpoczął się najlepiej jak mógł dla Malezji - zwycięstwem Fairuza Fauzego[10], jednak on w klasyfikacji generalnej zajął 5 pozycję, a mistrzem został Adam Carroll[11], pomagając w zwycięstwie Irlandczykom.

2009/2010 (bankructwo)[edytuj | edytuj kod]

Sezon miał zacząć się wyścigiem w Australii, lecz został odwołany[12]. Taki sam los spotkał również dwie następne rundy[13], a seria została wystawiona na sprzedaż[1].

Mistrzowie A1GP[edytuj | edytuj kod]

Sezon Kraj
2005/2006 Francja Francja
2006/2007 Niemcy Niemcy
2007/2008 Szwajcaria Szwajcaria
2008/2009 Irlandia Irlandia

Zespoły w historii A1 GP[edytuj | edytuj kod]

Pochyłą czcionką ekipy nie startujące w ostatnim sezonie.
Pogrubioną czcinką ekipy,które zwyciężały w klasyfikacji generalnej

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Mariusz Karolak: Wieści o planach sprzedaży pozostałości serii A1GP (pol.). Wyprzedź mnie!. [dostęp 2010-04-06].
  2. Marak Roczniak: Pierwsza runda serii A1 Grand Prix zdominowana przez Brazylię (pol.). Wyprzedź mnie!. [dostęp 2005-09-26].
  3. A1GP > 2005/06 > Klasyfikacja kierowców (nie liczona oficjalnie w tej serii) (pol.). Wyprzedź mnie!. [dostęp 2006-04-02].
  4. Mariusz Karolak: Francja pierwszym mistrzem A1 Grand Prix (pol.). Wyprzedź mnie!. [dostęp 2006-03-25].
  5. A1GP > 2006/07 > Holandia (sprint), Zandvoort - 4,630 km (pol.). Wyprzedź mnie!. [dostęp 2006-10-01].
  6. A1GP > 2006/07 > Klasyfikacja kierowców (nie liczona oficjalnie w tej serii) (pol.). Wyprzedź mnie!.
  7. A1GP > 2006/07 > Klasyfikacja zespołów (pol.). Wyprzedź mnie!.
  8. A1GP > 2007/08 > Holandia (sprint), Zandvoort - 4,627 km (pol.). Wyprzedź mnie!. [dostęp 2007-09-30].
  9. A1GP > 2007/08 > Klasyfikacja kierowców (nie liczona oficjalnie w tej serii) (pol.). Wyprzedź mnie!.
  10. A1GP > 2008/09 > Holandia (sprint), Zandvoort - 4,630 km (pol.). Wyprzedź mnie!.
  11. A1GP > 2008/09 > Klasyfikacja kierowców (nie liczona oficjalnie w tej serii) (pol.). Wyprzedź mnie!.
  12. Bartosz Pyciarz: A1GP: Runda w Australii odwołana (pol.). Wyprzedź mnie!. [dostęp 2009-10-17].
  13. Mariusz Karolak: A1GP odwołało rundy w Chinach i Malezji (pol.). Wyprzedź mnie!. [dostęp 2009-11-05].