Adam Wielomski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Adam Wielomski
Adam Wielomski
Data urodzenia 25 grudnia 1972
Zawód historyk idei, publicysta
Tytuł doktor habilitowany
Uczelnia Uniwersytet Przyrodniczo-Humanistyczny w Siedlcach (obecnie)
Stanowisko prezes Klubu Zachowawczo-Monarchistycznego (od 2004)
Partia ZChN, Przymierze Prawicy, UPR
Wikicytaty Adam Wielomski w Wikicytatach

Adam Wielomski (ur. 25 grudnia 1972) – polski historyk idei, publicysta prawicowy, doktor habilitowany nauk politycznych, profesor Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

2 lipca 1998 uzyskał doktorat w Instytucie Studiów Politycznych PAN na podstawie pracy Od grzechu do apokatastasis. Filozofia dziejów Josepha de Maistre'a. Habilitację uzyskał 11 marca 2009 na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego na podstawie pracy Nacjonalizm francuski 1886–1940. Geneza, przemiany i istota filozofii politycznej. Wykładał w Szkole Wyższej im. Bogdana Jańskiego i w Warszawskiej Szkole Zarządzania. Obecnie jest wykładowcą w Instytucie Nauk Społecznych Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach i Wydziału Nauk Społecznych , prezes Klubu Zachowawczo-Monarchistycznego. Współpracownik tygodników "Najwyższy Czas!" i "Myśl Polska", redaktor naczelny kwartalnika "Pro Fide Rege et Lege". Był redaktorem naczelnym portalu konserwatyzm.pl do 1 kwietnia 2012, wówczas zrzekł się tej funkcji[1] i został zastępcą red. naczelnego.

Należał do Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego, a następnie do Przymierza Prawicy, jako którego członek bez powodzenia kandydował w 2001 do Sejmu z listy Prawa i Sprawiedliwości[2]. Później związał się z Unią Polityki Realnej, z listy której bezskutecznie w 2004 kandydował do Parlamentu Europejskiego. W 2005 był przez miesiąc sekretarzem generalnym UPR. Później wystąpił z partii.

Zwolennik ultramontanizmu.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Od grzechu do Apokatastasis. Historiozofia Josepha de Maistre'a, Lublin 1999
  • Filozofia polityczna francuskiego tradycjonalizmu 1789–1830, Kraków 2003
  • Dekalog konserwatysty, Warszawa 2006
  • Hiszpania Franco. Źródła i istota doktryny politycznej, Biała Podlaska 2006
  • Nacjonalizm francuski 1886–1940. Geneza, przemiany i istota filozofii politycznej, Warszawa 2007
  • Kontrrewolucja, której nie było, Warszawa 2007
  • Konserwatyzm. Główne idee, nurty i postacie, Fijorr Publishing, Warszawa 2007
  • Prawa człowieka i ich krytyka: przyczynek do studiów o ideologii czasów ponowożytnych (wspólnie z Pawłem Bała), Fijorr Publishing, Warszawa 2008
  • Konserwatyzm między Atenami a Jerozolimą, Fijorr Publishing, Warszawa 2009
  • Carl Schmitt a Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej: studium przypadku ratyfikacji Traktatu Lizbońskiego – rola Prezydenta RP (wspólnie z Pawłem Bała), Klub Zachowawczo-Monarchistyczny, Warszawa 2008
  • Encyklopedia polityczna. T. 1, Myśl polityczna: główne pojęcia, doktryny i formy ustroju (wspólnie z Jackiem Bartyzelem i Bogdanem Szlachtą), Polskie Wydawnictwo Encyklopedyczne POLWEN, Radom 2007
  • Faszyzmy łacińskie, Arte. Biała Podlaska 2009
  • Kościół w cieniu gilotyny, Von Borowiecky, Warszawa 2009
  • Wstęp do nauki o państwie, prawie i polityce, Arte Warszawa 2010 (wspólnie z Pawłem Bała)
  • Teokracja papieska 1073–1378. Myśl polityczna papieży, papalistów i ich przeciwników, Von Borowiecky, Warszawa 2011
  • Myśl polityczna Reformacji i Kontrreformacji, Von Borowiecky, Warszawa 2013
  • Prawica w XX wieku, Von Borowiecky, Warszawa 2013

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]