Alfons VIII Szlachetny

Alfons VIII Szlachetny król Kastylii
Król Kastylii
Okres panowania	od 1158 do 1214
Poprzednik	Sancho III Upragniony
Następca	Henryk I Kastylijski
Dane biograficzne
Dynastia	burgundzka
Urodzony	11 listopada 1155 Soria
Zmarł	5 października 1214
Ojciec	Sancho III Upragniony
Matka	Blanka z Nawarry
Żona	Eleonora
Dzieci	Berengaria Sancha Sancha Urraka Blanka Kastylijska Ferdynand Mafalda Henryk Konstancja Eleonora Henryk I Kastylijski Konstancja

Alfons VIII Kastylijski, nazywany Él de las Navas (ur. 11 listopada 1155, w Sorii, zm. 5 października 1214, w Gutierre-Muñoz) - król Kastylii od 1158 do śmierci.

Był synem króla Sancho III Upragnionego i jego żony - Blanki z Nawarry, córki króla Garcii IV Odnowiciela. Został najlepiej zapamiętany ze względu na swój udział w rekonkwiście i upadku Kalifatu Almohadów. Po odniesieniu ogromnej porażki pod Alarcos właśnie z rąk Almohadów, poprowadził armię złożoną z hiszpańskich i zagranicznych chrześcijańskich książąt. Odniósł zwycięstwo w bitwie pod Navas de Tolosa w 1212 - przełomowej bitwie rekonkwisty.

Przewidział również dominację Kastylii nad Leónem oraz zawarł przymierze z Aragonią przez co, otworzył drogę do zjednoczenia wszystkich hiszpańskich księstw w jedno państwo. W roku 1214 założył pierwszy hiszpański uniwersytet - Studium generale w Palenci, który jednak nie dotrwał nawet do jego śmierci.

Był postacią często występującą w literaturze, ze względu na romans z Żydówką Rachelą Ibn Estra, córką finansowego doradcy króla. Lion Feuchtwanger w powieści "Żydówka z Toledo" opisuje kulisy romansu i jego tragiczny skutek - porażka pod Alarcos (chęć zaimponowania ukochanej), śmierć Racheli oraz jej ojca z rąk De Castrów (możni kastylijscy). Król został przedstawiony jako władca niecierpliwy, rycerski i waleczny, dążący do wzięcia udziału w wyprawie krzyżowej.

Za jego panowania również w Hiszpanii zmieniono punkt, od którego liczono lata biorąc za punkt wyjścia narodziny Chrystusa^{[potrzebne źródło]} (wcześniej mierzono czas od nadania Hiszpanii autonomii przez Oktawiana Augusta). Ponadto za sprawą Ibn Estry sprowadził do Kastylii około 10 tysięcy Żydów z Francji, którzy pomogli odbudować kraj po nieudanej wyprawie^{[potrzebne źródło]}.

Małżeństwo i potomkowie

We wrześniu 1170, w Burgos ożenił się z Eleonorą, córką króla Anglii - Henryka II i Eleonory Akwitańskiej. Para miała 12 dzieci:

• Berenguelę lub Berengarię (1180–1246), żonę Alfonsa IX - króla Leonu, regentkę Kastylii,
• Sancha (1181),
• Sanchę (1182–1184),
• Urrakę (1186–1220), żonę Alfonsa II Grubego - króla Portugalii,
• Blankę (1188–1252), żonę Ludwika VIII Lwa - króla Francji,
• Ferdynanda (1189–1211),
• Mafaldę (1191–1204),
• Henryka (1192 i zmarłego w dzieciństwie)
• Konstancję (1196 i zmarłą w dzieciństwie),
• Eleonorę (1202–1244), żonę Jakuba I - króla Aragonii,
• Henryka I (1204–1217), kolejnego króla Kastylii,
• Konstancję (zm. 1243), przełożoną w zakonie w Las Huelgas.

Przypisy

Poprzednik Sancho III Upragniony

król Kastylii 1158-1214

Następca Henryk I Kastylijski