Alfons VIII Szlachetny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Alfons VIII Szlachetny
król Kastylii
Statua Alfonsa VIII w Ogrodach Sabatini w Madrycie
Król Kastylii
Okres panowania od 1158
do 1214
Poprzednik Sancho III Upragniony
Następca Henryk I Kastylijski
Dane biograficzne
Dynastia burgundzka
Urodziny 11 listopada 1155
Soria
Śmierć 5 października 1214
Ojciec Sancho III Upragniony
Matka Blanka z Nawarry
Żona Eleonora
Dzieci Berengaria
Sancha
Sancha
Urraka
Blanka Kastylijska
Ferdynand
Mafalda
Henryk
Konstancja
Eleonora
Henryk I Kastylijski
Konstancja
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Alfons VIII Kastylijski, nazywany Él de las Navas (ur. 11 listopada 1155 w Sorii, zm. 5 października 1214 w Gutierre-Muñoz) – król Kastylii od 1158 do śmierci.

Był synem króla Sancho III Upragnionego i jego żony - Blanki z Nawarry, córki króla Garcii IV Odnowiciela. Został najlepiej zapamiętany ze względu na swój udział w rekonkwiście i upadku Kalifatu Almohadów. Po odniesieniu ogromnej porażki pod Alarcos właśnie z rąk Almohadów, poprowadził armię złożoną z hiszpańskich i zagranicznych chrześcijańskich książąt. Odniósł zwycięstwo w bitwie pod Navas de Tolosa w 1212 - przełomowej bitwie rekonkwisty.

Przewidział również dominację Kastylii nad Leónem oraz zawarł przymierze z Aragonią przez co, otworzył drogę do zjednoczenia wszystkich hiszpańskich księstw w jedno państwo. W roku 1214[1] założył pierwszy hiszpański uniwersytet - Studium generale w Palenci, który jednak nie dotrwał nawet do jego śmierci.

Był postacią często występującą w literaturze, ze względu na romans z Żydówką Rachelą Ibn Estra, córką finansowego doradcy króla. Lion Feuchtwanger w powieści "Żydówka z Toledo" opisuje kulisy romansu i jego tragiczny skutek - porażka pod Alarcos (chęć zaimponowania ukochanej), śmierć Racheli oraz jej ojca z rąk De Castrów (możni kastylijscy). Król został przedstawiony jako władca niecierpliwy, rycerski i waleczny, dążący do wzięcia udziału w wyprawie krzyżowej.

Za jego panowania również w Hiszpanii zmieniono punkt, od którego liczono lata biorąc za punkt wyjścia narodziny Chrystusa[potrzebne źródło] (wcześniej mierzono czas od nadania Hiszpanii autonomii przez Oktawiana Augusta). Ponadto za sprawą Ibn Estry sprowadził do Kastylii około 10 tysięcy Żydów z Francji, którzy pomogli odbudować kraj po nieudanej wyprawie[potrzebne źródło].

Małżeństwo i potomkowie[edytuj | edytuj kod]

We wrześniu 1170, w Burgos ożenił się z Eleonorą, córką króla Anglii - Henryka II i Eleonory Akwitańskiej. Para miała 12 dzieci:

Przypisy

  1. Tadeusz Miłkowski, Paweł Machcewicz: Historia Hiszpanii. Wyd. I. Wrocław: Ossolineum, 1998, s. 92. ISBN 83-04-04403-X.


Poprzednik
Sancho III Upragniony
Escudo Corona de Castilla.png król Kastylii
1158-1214
Escudo Corona de Castilla.png Następca
Henryk I Kastylijski