Ferdynand IV Pozwany

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ferdynand IV Pozwany
król Kastylii i Leónu
Pomnik Ferdynada IV w Madrycie
Król Kastylii i Leónu
Okres panowania od 1295
do 1312
Poprzednik Sancho IV Odważny
Następca Alfons XI
Dane biograficzne
Dynastia burgundzka
Urodziny 6 grudnia 1285
Śmierć 7 września 1312
Ojciec Sancho IV Odważny
Matka Maria de Molina
Żona Konstancja
Dzieci Eleonora
Konstancja
Alfons XI
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Ferdynand IV Pozwany (hiszp. Fernando IV el Emplazado, ur. 6 grudnia 1285, zm. 7 września 1312) – król Kastylii i Leónu w latach 1295-1312.

Był synem Sancho IV Odważnego i Marii de Molina.

W chwili śmierci ojca był 9-letnim dzieckiem i tylko dzięki wysiłkom matki i sporom pomiędzy arystokratycznymi rodami Haro i Lara udało mu się zachować tron. Aragonia w końcu przestała popierać synów Ferdynanda de la Cerda (infantes de Ia Cerda) w zamian za ustępstwa terytorialne w Murcji. W 1309 r. zdobył Gibraltar z aragońską pomocą. Zmarł nagle podczas przygotowań do ataku na Grenadę.

Jego przydomek był wynikiem sprawy dwóch braci o nazwisku Carvajal, których skazał na śmierć i którzy przed swoją śmiercią wezwali go na sąd boski na dowód swej niewinności. Prawdziwość tej historii budzi jednak wątpliwości, nie pochodzi bowiem od ludzi współczesnych Ferdynandowi, i przywodzi na myśl podobną historię Jakuba de Molay.

W 1302 r. poślubił Konstancję, córkę Dionizego Portugalskiego i Izabeli Aragońskiej. Z małżeństwa tego narodziło się 3 dzieci:


Poprzednik
Sancho IV Odważny
Escudo Corona de Castilla.png król Kastylii i Leónu
1295-1312
Escudo Corona de Castilla.png Następca
Alfons XI