Aparat Orsata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Aparat Orsataaparat laboratoryjny do oznaczania zawartości jednych gazów w drugich. Najczęściej jest stosowany do oznaczania stężenia dwutlenku węgla, tlenku węgla oraz tlenu w powietrzu i gazach spalinowych.

Aparat ten składa się z eudiometru połączonego z dwukomorową kolbą absorpcyjną zawierającą u dołu wodę i u góry związek chemiczny zdolny do selektywnej absorpcji jednego z analizowanych gazów. Najczęściej stosuje się kolejno trzy aparaty połączone szeregowo, które kolejno zawierają: wodorotlenek potasu (absorbuje dwutlenek węgla), sól sodowa lub potasowa pirogalol (absorbuje tlen) i chlorek miedzi(I) (absorbuje tlenek węgla).

Analizowana mieszanina gazów jest przepuszczana przez warstwę wody, gdzie ulega zwilżeniu, a następnie przez warstwę związku chemicznego, na powierzchni którego następuje absorpcja jednego ze składników gazów. W urządzeniu panuje stałe ciśnienie. Ubytek objętości gazu jest uzupełniany wodą wypływającą z eudiometru do górnej komory kolby. Ubytek wody w eudiometrze jest przeliczany na objętość zaabsorbowanego gazu.

Aparat ten umożliwia pomiar stężenia gazów na poziomie do 0,1% objętościowego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Słownik chemiczny, Wydanie szóste uzupełnione, Wiedza Powszechna, Warszawa 1982
  • Opis aparatu - na stronie Uniwersytetu Warrick