Archipelag Malajski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Położenie Archipelagu Malajskiego

Archipelag Malajski – największy archipelag na Ziemi, złożony z ok. 20 tys. wysp, między Azją Południowo-Wschodnią a Australią. Oddzielony od Azji Morzem Południowochińskim i cieśniną Malakka, a od Australii morzami: Timor i Arafura. Rozdziela Ocean Spokojny od Oceanu Indyjskiego. Obejmuje Wielkie Wyspy Sundajskie (Borneo, Sumatra, Celebes i Jawa), Małe Wyspy Sundajskie (Timor, Flores, Sumbawa, Sumba), Moluki (Halmahera, Seram, Buru), Filipiny (Luzon, Mindanao, Samar, Negros) oraz szereg mniejszych, drugorzędnych archipelagów i grup wysp. Między wyspami liczne morza wewnętrzne, w tym: Jawajskie, Sulu, Moluckie, Flores i Celebes. Wzdłuż wysp biegną rowy oceaniczne: Filipiński, Banda, Timorski i Sundajski. Archipelag Malajski należy do Indonezji, Malezji, Filipin, Singapuru, Brunei, Timoru Wschodniego i Papui-Nowej Gwinei.

  • powierzchnia: ok. 1,7 mln km².
  • liczba ludności: 220 mln mieszkańców (1991)

Wnętrze wysp zajmują łańcuchy górskie ze skał osadowych i wulkanicznych, sfałdowane podczas orogenezy alpejskiej. Występują tu liczne wygasłe i czynne wulkany. Częste trzęsienia ziemi. Klimat równikowy wybitnie wilgotny. Bogata roślinność tropikalna (dżungle, sawanny, namorzyny). Bogactwa mineralne: ropa naftowa, rudy cyny, manganu i żelaza, boksyty, węgiel kamienny, siarka.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]