Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 2012

Z Wikipedii

Ten artykuł dotyczy przyszłego wydarzenia sportowego. Informacje w nim zawarte mogą się zmienić wraz z pojawieniem się nowych zdarzeń.

Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 2012 УЄФА Чемпіонат Європи з футболу Польща/Україна 2012
ME 2008	ME 2016
Szczegóły turnieju
Miasta, w których będą rozgrywane mecze
Gospodarze	Polska /  Ukraina
Otwarcie	9 czerwca 2012, Warszawa
Zamknięcie (finał)	1 lipca 2012, Warszawa lub Kijów
Liczba drużyn	16 (z 53 federacji)
Liczba stadionów	5 ostatecznie potwierdzonych, kolejne 3 oczekują na zgodę UEFA (w 8 miastach)
Statystyki turnieju
Liczba meczów	31
Internet
Strona UEFA: www.uefa.com
Oficjalna strona kandydatury www.e2012.org
Galeria zdjęć na Commons
Wiadomości w Wikinews

Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 2012, (ukr. Чемпіонат Європи з футболу 2012); oficjalnie UEFA EURO 2012 — czternaste finały piłkarskich Mistrzostw Europy mężczyzn w historii, organizowane wspólnie przez dwa państwa: Polskę i Ukrainę (po raz trzeci w dziejach tej imprezy – wcześniej: Belgia/Holandia w 2000 oraz Austria/Szwajcaria w 2008).

Przewidywany i w tej chwili nieoficjalny termin przeprowadzenia finałów to okres od 9 czerwca 2012 roku (mecz otwarcia w Warszawie) do 1 lipca 2012 (spotkanie finałowe).

Spis treści 1 Grupy eliminacyjne 2 Eliminacje/Uczestnicy 2.1 Zakwalifikowane drużyny 3 Faza grupowa 4 Grupa A 5 Grupa B 6 Grupa C 7 Grupa D 8 Procedura wyboru gospodarza 9 Oferta polsko-ukraińska 9.1 Partnerzy kandydatury 9.2 Miasta i stadiony 10 Planowany przebieg rozgrywek 11 Organizacja rozgrywek 11.1 Komitet organizacyjny 11.2 Prawo o Euro 2012 12 Transmisje telewizyjne 13 Prawa telewizyjne do pokazywania spotkań 14 Przypisy 15 Linki zewnętrzne

[edytuj] Grupy eliminacyjne

Losowanie grup eliminacyjnych odbędzie się 7 lutego 2010 w Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie.^[1]

[edytuj] Eliminacje/Uczestnicy

Eliminacje do Euro 2012 rozpoczną się po Mistrzostwach Świata 2010 we wrześniu.

[edytuj] Zakwalifikowane drużyny

Drużyna	Zakwalifikowana jako	Data kwalifikacji	Liczba występów w ME	Najlepszy wynik w ME
Polska	gospodarz	18 kwietnia 2007	1 (2008)	Faza grupowa (2008)
Ukraina	gospodarz	18 kwietnia 2007	debiutant

[edytuj] Faza grupowa

Po rozegraniu wszystkich meczów w fazy grupowej awansują do ćwierćfinałów z każdej grupy dwie drużyny, które zdobyły najwięcej punktów w grupie. Za zwycięstwo w meczu przyznawane są 3 punkty, za remis - 1 punkt. W przypadku, gdy dwie lub więcej drużyn uzyskają tą samą liczbę punktów, decydują kolejno kryteria określone przez UEFA^[2]:

1. liczba punktów uzyskanych w meczach pomiędzy rozpatrywanymi drużynami;
2. różnica bramek w meczach pomiędzy rozpatrywanymi drużynami;
3. liczba bramek uzyskanych w meczach pomiędzy rozpatrywanymi drużynami, jeśli więcej niż dwie drużyny uzyskały tę samą liczbę punktów;
4. różnica bramek biorąc pod uwagę wszystkie mecze w grupie;
5. liczba bramek uzyskanych we wszystkich meczach grupowych;
6. współczynnik (liczba punktów uzyskanych dzielona przez liczbę rozegranych meczów) z kwalifikacji do mistrzostw świata w piłce nożnej 2010 (organizowanych przez FIFA) i do mistrzostw Europy w piłce nożnej UEFA 2008/2012;
7. zachowanie drużyn pod względem fair play (w finałach mistrzostw);
8. losowanie.

Jeżeli dwie drużyny uzyskały tą samą liczbę punktów, tą samą liczbę bramek i remisują pod koniec ostatniego meczu grupowego między tymi drużynami, kolejność tych drużyn rozstrzygają rzuty karne, pod warunkiem, że żadne inne drużyny nie uzyskały tej samej liczby punktów we wszystkich meczach grupowych. Jeżeli więcej niż dwie drużyny uzyskają tą samą liczbę punktów, stosuje się wyżej wymienione kryteria.

[edytuj] Grupa A

 Osobny artykuł: Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 2012/Grupa A.

Zespół	Pkt	M	W	R	P	Br+	Br-	+/-
	'
	'
	'
	'

[edytuj] Grupa B

 Osobny artykuł: Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 2012/Grupa B.

Zespół	Pkt	M	W	R	P	Br+	Br-	+/-
	'
	'
	'
	'

[edytuj] Grupa C

 Osobny artykuł: Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 2012/Grupa C.

Zespół	Pkt	M	W	R	P	Br+	Br-	+/-
	'
	'
	'
	'

[edytuj] Grupa D

 Osobny artykuł: Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 2012/Grupa D.

Zespół	Pkt	M	W	R	P	Br+	Br-	+/-
	'
	'
	'
	'

[edytuj] Procedura wyboru gospodarza

Procedura wyboru gospodarza finałów ME'2012 uregulowana została oficjalnym regulaminem UEFA.^[3] 1 lutego 2004 organizacja ta wdrożyła formalną procedurę przyjmowania zgłoszeń, a 16 grudnia 2004 rozesłała do swych wszystkich ówczesnych członków (52 federacji krajowych) oficjalne zaproszenie do składania ofert i udziału w postępowaniu konkursowym. Początkowo chęć zorganizowania finałów Euro 2012 wyraziło 12 państw, które przesłały do UEFA 9 kandydatur (6 pojedynczych oraz 3 podwójne):

Azerbejdżan  Chorwacja / Plik:Flag of Hungary.svg Węgry  Grecja

Polska /  Ukraina  Rosja  Rumunia

Turcja Szkocja / Irlandia  Włochy

Jeszcze przed rozpoczęciem wstępnej selekcji z dalszego postępowania zostały wykluczone Szkocja i Irlandia, bowiem nie dotrzymały terminu składania oficjalnych ofert (31 stycznia 2005). Do 21 lipca 2005 pozostała ósemka chętnych musiała złożyć dokumentację potwierdzającą organizacyjne możliwości wymagane na pierwszym etapie konkursu. Azerbejdżan, Rosja i Rumunia nie dostarczyły w terminie wymaganych dokumentów, dlatego zostały wykluczone z grona oferentów. Toteż do pierwszej fazy - rozpoczętej 7 listopada 2005 - zakwalifikowanych zostało 5 kandydatur:

Chorwacja / Plik:Flag of Hungary.svg Węgry  Grecja  Polska /  Ukraina  Turcja  Włochy

Do drugiego, finałowego etapu Komitet Wykonawczy UEFA zdecydował się wybrać 3 kandydatury: włoską (11 głosów), chorwacko-węgierską (9 głosów), a także polsko-ukraińską (7 głosów). Grecja (z 2 głosami) i Turcja (6 głosów) zostały wyeliminowane. W związku z piłkarską aferą korupcyjną w Italii, pojawiły się spekulacje, że kandydatura ta mogłaby zostać wycofana, jednak ostatecznie Włosi do końca uczestniczyli w konkursie.

Gospodarza Euro 2012 pierwotnie planowano wyłonić 8 grudnia 2006, jednak ze względów formalno-organizacyjnych termin przesunięto o ponad 4 miesiące na 18 kwietnia 2007. 17 kwietnia 2007 w ratuszu w Cardiff - finałową prezentacją całej trójki zainteresowanych oferentów - rozpoczął się dwudniowy kongres, podczas którego miało dojść - metodą głosowania - do wyboru najlepszej kandydatury. W dniu wyboru (18 kwietnia 2007) komitet głosujący składał się z 12 przedstawicieli, będących członkami rzeczywistymi Komitetu Wykonawczego UEFA:^[4]

Michel Platini (Prezydent UEFA) Senes Erzik (wiceprezydent UEFA) Angel María Villar Llona (wiceprezydent UEFA) Geoffrey Thompson (wiceprezydent UEFA) Gerhard Mayer-Vorfelder (wiceprezydent UEFA) Marios N. Lefkaritis

Wiaczesław Kołoskow Gilberto Madaíl Joseph Mifsud Per Ravn Omdal Mircea Sandu Mathieu Sprengers

Rzeczywistymi członkami UEFA byli wówczas również Hryhorij Surkis i Franco Carraro, jednak ze względu na realny konflikt interesów, nie mogli oni brać czynnego udziału w głosowaniu. Pozostałym członkom komitetu głosującego przysługiwało po jednym głosie, do oddania na jedną spośród trzech finałowych kandydatur. Całe głosowanie odbywało się w trybie tajnym. W celu wyłonienia zwycięzcy niezbędne było kworum (8 osób) oraz wybór osiągnięty większością bezwzględną. W przypadku, gdyby w pierwszej turze nie udało sie wyłonić zwycięzcy, procedura konkursowa przewidywała drugą turę głosowania - jednej spośród dwóch najwyżej ocenionych ofert. W przypadku remisu w drugiej turze, głos decydujący leżał w gestii prezydenta UEFA - Michela Platiniego, który ujawniając swój wybór wskazałby zwycięzcę.

Stosunkiem głosów 8 do 4 do 0 - wygrała wspólna oferta Polski i Ukrainy, więc druga tura głosowania nie była konieczna. Wyniki selekcji wstępnej oraz głosowań w I i II fazie konkursu przedstawiono w poniższej tabeli:

Kandydatura	Selekcja wstępna	I faza selekcji	II faza selekcji
Polska /  Ukraina	+	7	8
Włochy	+	11	4
Chorwacja / Plik:Flag of Hungary.svg Węgry	+	9	0
Turcja	+	6	—
Grecja	+	2	—
Azerbejdżan	×	—	—
Rumunia	×	—	—
Rosja	×	—	—

[edytuj] Oferta polsko-ukraińska

Zarówno dla Polski, jak i Ukrainy udział w postępowaniu konkursowym o organizację piłkarskich mistrzostw Europy był pierwszą w historii próbą starania się o przeprowadzenie wielkiej imprezy futbolowej. Wiosną 2003 wstępną koncepcję zorganizowania ME na Ukrainie po raz pierwszy publicznie zaprezentował prezydent Ukraińskiego Związku Piłki Nożnej (FFU) Hryhorij Surkis. Uznał on jednak, iż sama Ukraina nie ma zbyt wielkich szans na przyznanie tak wielkiej imprezy, przekonał więc do swojego pomysłu władze Polskiego Związku Piłki Nożnej (PZPN). W sierpniu 2003 w trakcie posiedzenia FFU w Kijowie odbyły się wstępne rozmowy między Surkisem i przedstawicielem PZPN Adamem Olkowiczem. 27 września 2003 doszło we Lwowie do podpisania umowy o współpracy między PZPN i FFU (było to zarazem pierwsze w dziejach zagraniczne posiedzenie polskiej futbolowej centrali, jednak - aby przestrzegać prawa - najważniejsze uchwały przegłosowano między Rzeszowem i Przemyślem - w autokarze wiozącym polskich delegatów do Lwowa). Podpisano tam trzy dokumenty: uchwałę o wspólnej organizacji Euro 2012, 5-letnią umowę o współpracy między federacjami oraz listy z prośbą o poparcie starań do ówczesnych prezydentów obu państw: Aleksandra Kwaśniewskiego i Leonida Kuczmy.

Po 3,5-letnich przygotowaniach kandydatury, 18 kwietnia 2007 wspólna misja zakończyła się pełnym sukcesem.

[edytuj] Partnerzy kandydatury

Istotnym elementem starań danego kraju o organizację Mistrzostw Europy w piłce nożnej jest przekonanie UEFA, że jego kandydatura cieszy się poparciem rządu, społeczeństwa oraz biznesu.

Jednym z elementów prezentacji polsko-ukraińskiej kandydatury, przedstawionej na zamkniętej dla mediów prezentacji w Cardiff, obok wystąpień prezesów federacji - Michała Listkiewicza (PZPN) i Hrihorija Surkisa (FFU), trenerów reprezentacji narodowych - Leo Beenhakkera i Ołeha Błochina, było wspólne wystąpienie prezydentów Polski i Ukrainy - Lecha Kaczyńskiego i Wiktora Juszczenki. Polsko-ukraińska prezentacja w Cardiff była również czynnie wspierana przez gwiazdy sportowe: Irenę Szewińską, Włodzimierza Smolarka, Jerzego Dudka, Witalija Kłyczkę i Andrija Szewczenkę.

Polsko-ukraińska kandydatura otrzymała mocne wsparcie strony rządowej. Zarówno w postaci udzielonych gwarancji rządowych, czyli zapewnienia UEFA, że w przypadku wyboru Polski i Ukrainy rząd dopełni wszelkich starań, żeby Mistrzostwa Europy odbyły się, jak i w formie finansowej. Rządy Polski i Ukrainy przekazały po 10 milionów złotych każdy na przygotowanie oferty.

[edytuj] Miasta i stadiony

Przedstawione poniżej dane techniczne (pojemności stadionów) przytoczone zostały na podstawie danych zawartych na oficjalnej stronie internetowej polsko-ukraińskiej Oferty EURO 2012[5]. Są to dane projektowe, które mogą ulec zmianom (m.in. podczas realizacji inwestycji), co wyróżnione jest odpowiednimi odnośnikami (np. rok otwarcia stadionu w Gdańsku). Lista uwzględnia decyzje podjęte przez Komitet Wykonawczy UEFA 13 maja 2009 w Bukareszcie [6].

Polska (PZPN)
Lp.	Miasto	Stadion	Pojemność	Klub	Rok otwarcia	Mecze	Zdjęcie
stadiony główne
1	Warszawa	Stadion Narodowy	55 000	Stadion Miejski	2011	3 mecze grupowe (w tym mecz otwarcia), ćwierćfinał, półfinał, (być może finał)
2	Gdańsk	Arena Bałtycka	44 000 [7]	Lechia Gdańsk	2011	mecze grupowe, ćwierćfinał
3	Poznań	Stadion Miejski	43 000 [8]	Lech Poznań	2010	mecze grupowe
4	Wrocław	Stadion Miejski	43 000	Śląsk Wrocław	2010	mecze grupowe
Ukraina (FFU)
Lp.	Miasto	Stadion	Pojemność	Klub	Rok otwarcia	Mecze	Zdjęcie
stadiony główne (potwierdzone)
1	Kijów	Stadion Olimpijski	72 000	stadion narodowy	2010	3 mecze grupowe, ćwierćfinał, finał (brak ostatecznej zgody UEFA na rozgrywanie finału w Kijowie)
stadiony główne (kandydujące, decyzja UEFA o wyborze nastąpi 30 listopada 2009)
2N	Charków[9]	Stadion Metalist	30 500	Metalist Charków	2010	mecze grupowe
3N	Donieck	Donbass Arena	50 000	Szachtar Donieck	2009	mecze grupowe, ćwierćfinał, półfinał
4N	Lwów	Nowy stadion we Lwowie	33 400 [10]	Karpaty Lwów	2010	mecze grupowe

Miasta i stadiony odrzucone:

• Kraków – Stadion Henryka Reymana
• Chorzów – Stadion Śląski
• Odessa – Stadion Centralny
• Dniepropietrowsk – Stadion Dnipro

[edytuj] Planowany przebieg rozgrywek

Do turnieju finałowego Mistrzostw Europy - Euro 2012 zakwalifikuje się 16 krajowych męskich reprezentacji seniorskich, które zostaną - metodą losowania - podzielone na cztery 4-zespołowe grupy. Rywalizacja w dwóch z nich toczyć się będzie w Polsce, a dwóch pozostałych na Ukrainie. Schemat rozgrywkowy (tzw. drabinka) ułożono w ten sposób, by aż do zakończenia półfinałów żadna z drużyn nie musiała przemieszczać się pomiędzy oboma państwami. Tylko kibice reprezentacji, która awansuje do finału będą musieli przemieścić się z Polski na Ukrainę.

	Ćwierćfinały				Półfinały				Finał
	21 czerwca 2012 - Warszawa
	A1
					27 czerwca 2012 - Warszawa
	B2
	22 czerwca 2012 - Gdańsk
	B1
									1 lipca 2012 - Kijów, lub w Warszawie
	A2
	23 czerwca 2012 - Donieck
	C1
					28 czerwca 2012 - Donieck
	D2
	24 czerwca 2012 - Kijów
	D1
	C2

[edytuj] Organizacja rozgrywek

Ta sekcja przedstawia sytuację tylko z polskiej perspektywy. Zajrzyj na stronę dyskusji i pomóż go poprawić.

[edytuj] Komitet organizacyjny

26 kwietnia 2007 premier Jarosław Kaczyński podpisał zarządzenie w sprawie powołania Międzyresortowego Zespołu - Komitetu Organizacyjnego Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej EURO 2012. W skład komitetu weszli przedstawiciele władz państwowych, samorządów, organizacji społecznych oraz mediów. Na czele Komitetu Organizacyjnego w Polsce stanął premier Jarosław Kaczyński, natomiast na czele Komitetu Organizacyjnego na Ukrainie stanął prezydent Wiktor Juszczenko.^[11][12]

14 maja 2007 Minister Sportu Tomasz Lipiec powołał Macieja Grześkowiaka na stanowisko szefa sztabu organizacyjnego Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej Euro 2012. 24 lipca 2007 został on jednak odwołany z tego stanowiska przez nową minister sportu Elżbietę Jakubiak ^[13].

[edytuj] Prawo o Euro 2012

Zasady przygotowania finałowego turnieju EURO 2012 reguluje tzw. ustawa o EURO 2012 ^[14]. Rządowy projekt wpłynął do Sejmu 3 września 2007, jako druk sejmowy nr 2114. Prace nad projektem prowadziła Komisja Nadzwyczajna do rozpatrzenia projektów ustaw związanych z koalicyjnym programem rządowym "Solidarne Państwo", wprowadzono poprawki do projektu. Już 7 września 2007 przeprowadzono głosowanie w sprawie przyjęcia całości projektu ustawy - ustawę uchwalono na posiedzeniu nr 47 Sejmu V kadencji. 410 posłów było za, 0 przeciw, 2 wstrzymało się (głosowanie nr 103). Senat nie wniósł poprawek. Prezydent podpisał ustawę 19 września 2007. ^[15][16] W ustawie określono m.in. podmioty wykonujące przedsięwzięcia związane z turniejem i warunki ułatwiające organizację mistrzostw oraz sposób realizacji gwarancji rządowych. Na jej mocy tworzone są spółki celowe z ograniczoną odpowiedzialnością (takie jak np. PL.2012 Sp. z o.o., która odpowiada za koordynację wszystkich działań związanych z przygotowaniami do imprezy) , które są odpowiedzialne za realizację inwestycji, finansowanych z budżetów państwa i jednostek samorządowych oraz środków Unii Europejskiej.

Wykaz przedsięwzięć Euro 2012, zawartych w ofercie przyjętej przez UEFA oraz objętych zobowiązaniami i gwarancjami Rządu Rzeczypospolitej Polskiej lub jednostek samorządu terytorialnego, a także innych niezbędnych do przeprowadzenia finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012, został określony rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 12 października 2007 roku w sprawie wykazu przedsięwzięć Euro 2012 (Dz. U. z 2007 r. Nr 192, poz. 1385). Przedsięwzięcia objęte rozporządzeniem to:

• stadiony główne
  • budowa Stadionu Narodowego w Warszawie
  • rozbudowa Stadionu Miejskiego w Poznaniu
  • budowa stadionu "Arena Bałtycka" w Gdańsku
  • budowa Stadionu Miejskiego we Wrocławiu
• stadiony rezerwowe
  • rozbudowa Stadionu "WISŁA" w Krakowie
  • przebudowa Stadionu Śląskiego w Chorzowie
• stadiony, które niedawno wyraziły chęć organizacji (w przypadku niepowodzenia Ukrainy)
  • przebudowa Stadionu Miejskiego w Kielcach
• pozostała infrastruktura
  • Most pieszo-rowerowy na rzece Wiśle w Warszawie
  • Centrum Handlowe w Warszawie

[edytuj] Transmisje telewizyjne

W przypadku zerwania łączy telewizyjnych mecze Euro 2012 będą przerywane. Zdecydowano o tym po awarii, która uniemożliwiła większości telewidzów na świecie obejrzenie 21 minut półfinału Niemcy-Turcja w 2008 r^[17].

[edytuj] Prawa telewizyjne do pokazywania spotkań

•  Polska - TVP (3 kwietnia 2009)

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Podstrona UEFA o Euro 2012
• Specjalny polski serwis Ministerstwa Sportu o UEFA Euro 2012
• Specjalny ukraiński serwis FFU o UEFA Euro 2012
• Oficjalny serwis spółki PL.2012
• Ukrainska Podstrona o Euro 2012

p • d • e Mistrzostwa Europy w piłce nożnej Francja 1960 • Hiszpania 1964 • Włochy 1968 • Belgia 1972 • Jugosławia 1976 • Włochy 1980 • Francja 1984 • RFN 1988 • Szwecja 1992 • Anglia 1996 • Belgia/Holandia 2000 • Portugalia 2004 • Austria/Szwajcaria 2008 • Polska/Ukraina 2012 • 2016

p • d • e Stadiony Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2012 stadiony główne  Polska (PZPN) Stadion Narodowy (Warszawa) • Arena Bałtycka (Gdańsk) • Stadion Miejski (Poznań) • Stadion Miejski (Wrocław)  Ukraina (FFU) Stadion Olimpijski (Kijów) • Donbas-Arena (Donieck) • nowy stadion we Lwowie (Lwów) • Stadion Metalist (Charków)