Ołeksij Mychajłyczenko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ołeksij Mychajłyczenko
Alexei Mikhailichenko.jpg
Imię i nazwisko Ołeksij Wołodymyrowycz Mychajłyczenko
Data i miejsce
urodzenia
30 marca 1963
Kijów, Ukraińska SRR 
Pozycja pomocnik
Wzrost 186 cm
Masa ciała 78 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1981–1990
1990–1991
1991–1996
Dynamo Kijów
Sampdoria Genua
Glasgow Rangers
137 (39)
24 (3)
110 (20)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1987–1991
1992
1993–1994
 ZSRR
 WNP
 Ukraina
36 (9)
5 (0)
2 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1997–2002
2002–2004
2004–2008
2008–2009
2011–2013
2013
2013–
Dynamo Kijów (asystent)
Dynamo Kijów
 Ukraina U-21
 Ukraina
Dynamo Kijów (dyr.sportowy)
Dynamo Kijów (asystent)
Dynamo Kijów (dyr.sportowy)

Ołeksij Wołodymyrowycz Mychajłyczenko, ukr. Олексій Володимирович Михайличенко, ros. Алексей Владимирович Михайличенко, Aleksiej Władimirowicz Michajliczenko (ur. 30 marca 1963 w Kijowie, Ukraińska SRR) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji pomocnika, trener; mistrz olimpijski i wicemistrz Europy, zdobywca Pucharu Zdobywców Pucharów.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Mychajłyczenko jest wychowankiem juniorskiej szkółki Dynama Kijów, do której zapisał się w 1973 roku. W drużynie seniorskiej Dynama grał w latach 1981-1990. W lidze radzieckiej rozegrał 137 meczów i strzelił 39 bramek, trzy razy sięgał po mistrzostwo ZSRR (1985, 1986, 1990) , dwa razy zdobył puchar ZSRR (1985, 1987) i raz Puchar Zdobywców Pucharów (1986). W 1990 roku odszedł do Sampdorii Genua. Z klubem tym osiągnął mistrzostwo Serie A 1990-91. W 24 ligowych meczach zdobył 3 gole. W 1991 roku na pięć lat został zawodnikiem Glasgow Rangers. Z klubem tym 5-krotnie został mistrzem Szkocji, trzy razy zdobył puchar Szkocji. W tamtejszej lidze rozegrał 110 razy i strzelił 20 bramek.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W barwach Związku Radzieckiego zagrał 41 razy i strzelił 9 bramek. Największymi sukcesami było mistrzostwo olimpijskie na olimpiadzie w Seulu w 1988 roku oraz wicemistrzostwo Europy w RFN, także w 1988 roku. W reprezentacji Ukrainy rozegrał dwa spotkania.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej Mychajłyczenko został asystentem trenera Walerego Łobanowskiego w Dynamie Kijów. Po śmierci Łobanowskiego (2002) objął stanowisko pierwszego trenera Dynama, które zajmował do 2004 roku, dwa razy zdobywając mistrzostwo Ukrainy (2003, 2004) i raz puchar Ukrainy (2003). W latach 2004-08 był trenerem reprezentacji Ukrainy U-21, z którą w 2006 roku zdobył wicemistrzostwo Europy. 11 stycznia 2008 przejął po Ołehu Błochinie stanowisko trenera reprezentacji narodowej Ukrainy[1]. 21 października 2011 objął stanowisko dyrektora sportowego w Dynamie Kijów[2]. 1 lipca przeniósł się stanowisko asystenta głównego trenera[3], ale już 26 września 2013 ponownie wrócił do obowiązków dyrektora sportowego[4].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]