Askarysi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Askarys
Zdjęcie z Raportu Stroopa z podpisem "Askarzy którzy brali udział w akcji"

Askarysi (arab. عسكري = askari) – żołnierze tubylczych sił kolonialnych w XIX i XX wieku w Afryce. Oddziały te, początkowo nieregularne, formalizowano formując np. East African Rifles (Wielka Brytania), następnie przekształcony w King's African Rifles, pułk, który walczył w obydwu wojnach światowych. Włoska armia kolonialna licząca ok. 256 tys. ludzi, miała ok. 180 tys. lokalnych żołnierzy.

Sławną armią złożoną w znacznej części z askarysów były Schutztruppe z Niemieckiej Afryki Wschodniej, która pod dowództwem gen. Paula von Lettow-Vorbecka, skutecznie wiązała znaczne siły brytyjskie przez całą I wojnę światową (w latach 60. rząd niemiecki wypłacił żyjącym jeszcze uczestnikom walk renty).

III Rzesza[edytuj | edytuj kod]

W czasie II wojny światowej, nazwę te nosiły oddziały Wehrmachtu i Waffen-SS, składające się z byłych żołnierzy Armii Czerwonej. Członkowie łotewskiego Arājs Commando oraz członkowie litewskiej Saugumo policija, w latach 1943-44 byli nazywani "Askarysami". Także Ukraińcy oraz Rosjanie, walczący po stronie Niemców, w czasie tłumienia powstania warszawskiego w 1944, mieli taki przydomek. Sformowani z Ukraińców Askarysi, byli odpowiedzialni m.in. za zbrodnię w Chatyniu na Białorusi. Oddziały łotewskie i ukraińskie jako jednostki pomocnicze, wraz z żołnierzami SS, pod komendą SS-Gruppenführera Jürgena Stroopa stłumiły powstanie w getcie warszawskim. Stroop w odniesieniu do tych jednostek używa określenia Askarysi.[1][2]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Piotrowski, "Sprawozdanie Juergena Stroopa", Warszawa 1948, Spółdzielnia Wydawnicza Książka

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons