August Hahn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
August Hahn
Data i miejsce urodzenia 27 marca 1792
Osterhausen
Data i miejsce śmierci 13 maja 1863
Wrocław
Zawód teolog ewangelicki,
nauczyciel akademicki
Alma Mater Uniwersytet Lipski, Uniwersytet w Wittenberdze
Uczelnia Uniwersytet Albertyna w Królewcu,
Uniwersytet Wrocławski
Stanowisko profesor

August Hahn (ur. 27 marca 1792 r. w Osterhausen; zm. 13 maja 1863 r. we Wrocławiu) – niemiecki teolog protestancki i nauczyciel akademicki związany z uniwersytetami w Wittenberdze, Lipsku, Królewcu i Wrocławiu.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w 1792 roku w Osterhausen (obecnie część miasta Eisleben w środkowych Niemczceh). Studiował teologię na Uniwersytecie Lipskim oraz w Wittenberdze. W 1819 roku został profesorem teologii oraz pastorem w kościele staromiejskim w Królewcu. Rok później objął w tym mieście urząd superintendenta. W 1822 roku został profesorem zwyczajnym na Uniwersytecie Albertyna w Królewcu. cztery lata później objął stanowisko profesora w Lipsku oraz edytora pisma Marcions Evangelium in seiner ursprünglichen Gestalt. W 1827 roku został członkiem władz Kościoła Ewangelickiego w Saksonii i Prus[1].

W 1833 roku opublikował pamflet przeciwko Karlowi Gottliebowi Bretschneiderowi pt. Über die Lage des Christenthums in unserer Zeit, dzięki któremu został wezwany przez króla Prus Fryderyka Wilhelma III Hohenzollerna do Wrocławia i objął stanowisko profesora teologii na Królewskim Uniwersytecie Wrocławskim oraz członka konsystorza śląskiej prowincji Ewangelickiego Kościoła Unii Staropruskiej. W 1843 roku objął funkcję generalnego superintendenta prowincji śląskiej[2]. W latach 1839-1840 piastował urząd rektora Uniwersytetu Wrocławskiego[3]. Zmarł w 1863 roku we Wrocławiu[1].

Dorobek naukowy[edytuj | edytuj kod]

Do jego najważniejszych prac należą[4]:

  • Marcion’s Evangelium in seiner ursprünglichen Gestalt, 1823.
  • Syrische Chrestomathie, 1824.
  • De rationalismi, qui dicitur, vera indole et qua cum naturalismo contineatur ratione, Leipzig 1827.
  • Offene Erklärung an die evangelische Kirche zunächst in Sachsen und Preußen, 1826.
  • Über die Lage des Christentums in unserer Zeit, 1832.
  • Evangelisches Kirchen und Hausgesangbuch, 1857.
  • Bardesanes gnosticus, Syrorum primus hymnologus, 1819.
  • De Gnosi Marcionis, 1820, 1821.
  • Antitheses Marcionis, 1823.
  • De canone Marconis, 1824, 1826.
  • Lehrbuch des christlichen Glaubens, 1828, 1857–1859 2 tomy.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Adolph Wilhelm Otto
Rektor Königliche Universität Breslau
1839-1840
Następca
Ernst Theodor Gaupp