Johann Gottfried Galle
Johann Gottfried Galle (ur. 9 czerwca 1812 w Radis, Saksonia-Anhalt, zm. 10 lipca 1910 w Poczdamie, Brandenburgia) – niemiecki astronom, odkrywca planety Neptun. Sławę zdobył w 1838 odkrywając pierścień Saturna. W latach (1839-1840) odkrył 3 komety. Planetę Neptun zaobserwował w 1846 roku w położeniu bliskim, przewidzianym przez francuskiego matematyka Urbaina Le Verriera. W latach (1851-1897) pracował jako profesor Uniwersytetu Wrocławskiego i dyrektor jego obserwatorium astronomicznego. Podczas swej pracy w tutejszym obserwatorium w roku 1872 zaproponował metodę paralaksy Słońca.
Johann Gottfried Galle jako pierwszy dokonał obliczeń w zakresie trajektorii lotu meteorytu Pułtusk. W wyniku własnych badań doszedł do wniosku, że obiekt którego pozostałością jest ten meteoryt, przed wejściem w ziemską atmosferę poruszał się po hiperbolicznej orbicie i przybył spoza Układu Słonecznego[1]. Pogląd ten utrzymywał się do lat czterdziestych XX wieku.
Został pochowany na ewangelickim cmenarzu św. Marii Magdaleny we Wrocławiu przy ul. Kamiennej. Cmentarz został zlikwidowany w 1967, a na jego miejscu założono park z placem zabaw[2].
Jego imieniem nazwano dwa kratery (księżycowy i marsjański), planetoidę 2097 Galle oraz jeden z pierścieni Neptuna[2].
Przypisy
- ↑ J. Biała, Meteoryt Pułtusk, największy deszcz meteorytów kamiennych, Warszawa 2008, s. 45
- ↑ 2,0 2,1 Arkadiusz Felkle: Odkrywca planety Neptun – wrocławskim ewangelikiem. luteranie.org. [dostęp 2010-04-20].
