Batalistyka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Paolo Uccelo, Bitwa pod San Romano (1450-60)
Albrecht Altdorfer, Bitwa Aleksandra Wielkiego (1529)

Malarstwo batalistyczne – przedstawienie scen bitewnych, pochodów wojennych, oblężeń i życia obozowego, głównie w malarstwie i grafice.

Artysta specjalizujący się w tej tematyce zwany jest batalistą.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W malarstwie na wazach greckich występuje od pocz. VIII w. p.n.e. W okresie hellenistycznym oprócz wydarzeń historycznych przedstawiano walki mitologiczne np. gigantomachię i centauromachię.

W średniowieczu sceny batalistyczne często miały sens alegoryczny (ilustracja walki cnót i grzechów). Rozwój batalistyki renesansowej zapoczątkował Paolo Uccello. Okresem jej rozkwitu była epoka napoleońska (Horace Vernet, Wasilij Wierieszczagin, Piotr Michałowski).

Batalistyka w Polsce[edytuj | edytuj kod]

W Polsce sceny wojenne stały się popularne od XVI w. Rozkwit malarstwa batalistycznego nastepuje w XIX w. (Jan Matejko, Juliusz Kossak, Wojciech Kossak, Józef Brandt).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons
  • Słownik terminologiczny sztuk pięknych, red. S. Kozakiewicz, Warszawa 2007, ISBN 978-83-01-12365-9
  • Zrozumieć malarstwo. Najważniejsze tematy w sztuce, red. Alexander Sturgis, Poznań: Rebis, 2006. ISBN 83-7301-768-2