Bierutów (gmina)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bierutów
gmina miejsko-wiejska
Herb
Herb gminy
Województwo dolnośląskie
Powiat oleśnicki
Burmistrz Władysław Bogusław Kobiałka
Powierzchnia 147,07 km²
Liczba sołectw 16
Ludność (2004)
 • liczba ludności
 • gęstość

10 271
69,8 osób/km²
Strefa numeracyjna 71
Tablice rejestracyjne DOL
Położenie gminy na mapie powiatu
Powiat oleśnicki granice gmin i miast Bierutów.png
TERYT 5020314023
Urząd gminy
56-420 Bierutów
ul. Moniuszki 12 
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa gminy
Biuletyn Informacji Publicznej gminy

Bierutówgmina miejsko-wiejska w województwie dolnośląskim, w powiecie oleśnickim. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie wrocławskim.

Siedziba gminy to Bierutów.

Według danych z 30 czerwca 2004[1] gminę zamieszkiwało 10 271 osób.

Struktura powierzchni[edytuj | edytuj kod]

Według danych z roku 2002[2] gmina Bierutów ma obszar 147,07 km², w tym:

  • użytki rolne: 70%
  • użytki leśne: 23%

Gmina stanowi 14,01% powierzchni powiatu. W mieście znajdują się m.in.:

  • gotycki kościół pw. św. Katarzyny
  • zamek książęcy
  • ruiny kościoła cmentarnego pw. św. Trójcy
  • wieża dawnego ratusza

Szkoły:

  • podstawowa
  • gimnazjum
  • ponadgimnazjalna

Zabytki gminy[edytuj | edytuj kod]

  • kościół pw. św. Katarzyny z XIV w. w Bierutowie,
  • pozostałości zamku książąt wrocławskich z XIV i XVII wieku w Bierutowie,
  • wieża dawnego ratusza z XVII wieku w Bierutowie,
  • fragmenty murów miejskich z XIV wieku w Bierutowie,
  • neogotycki kościół parafialny pw. św. Józefa wybudowany w latach 1891-1893 w Bierutowie,
  • ruiny dawnego kościoła cmentarnego pw. Świętej Trójcy, murowanego z cegły w Bierutowie,
  • dawna synagoga w Bierutowie,
  • Krzyż pokutny w Kijowicach z ok. XIV wieku o wysokości ponad ziemię 241 cm, rozpiętości ramion 109 cm i grubości ok. 12 cm. Odznacza się szczególnie starannym wykonaniem, jest najwyższy na Dolnym Śląsku. Znajduje się ok. 300 m na północ w lesie od wsi Kijowice,
  • wczesnogotycki kościół pw. NMP wybudowany prawdopodobnie w drugiej połowie XIII wieku, znajduje się w Stroni,
  • trzon krzyża pokutnego z XIV-XVI wieku w Posadowicach.

Herb miasta i gminy Bierutów[edytuj | edytuj kod]

Herb Bierutowa jest jednocześnie herbem gminy Bierutów.

Andrzej Woźniak w artykule "Herb miasta Bierutowa" w Kwartalniku Powiatu Oleśnickiego nr 1 z 2000 roku, na stronach 22-23, pisze "...herbem miasta Bierutów są trzy zakrzywione haki, między którymi znajdują się trzy gwiazdy. Herb taki widnieje na wszystkich prawie pieczęciach miejskich od XIV wieku z nieznacznymi tylko zmianami...". Najdawniejsza znana pieczęć pochodzi z dokumentu z 10 lutego 1340 roku i przedstawia trzy haczyki wychodzące z jednego koła wychodzące. Dalej A. Woźniak dodaje: "W końcu XIV wieku istniała też druga pieczęć (...). Przedstawia również tarczę z trzema hakami, z dodatkiem trzech gwiazd między nimi. Na początku XVII wieku pojawiła się nowa pieczęć (...), która na tarczy ukazuje trzy haki i gwiazdy po raz pierwszy spięte pierścieniem". Wynika z tego, że herb Bierutowa ulegał wielu przemianom zanim osiągnął współczesną formę.

W monografii Bierutowa z 1935 roku ujęto, że w XVII wieku pojawiła się pieczęć przedstawiająca "godło miasta otoczone kwiatami, podtrzymywane przez stojących z tyłu aniołów". Nastąpiło to prawdopodobnie w latach 1673-1676, gdy Chrystian Urlyk został księciem bierutowskim. Wśród samych mieszkańców Bierutowa występowały różne poglądy na temat prawidłowości herbu Bierutowa. Według autorów monografii Bierutowa "Kraina nad Widawą" s. 21, pozostaje w ścisłym związku z herbem rodu Reichenbachów (Rychbachów)" (jeden z nich lokował Bierutów w 1266 roku), których legenda herbowa łączy się z walką z wilkami. Wówczas skuteczną pułapką były sidła zwane "wilcze haki", które umieszczano wewnątrz kawałków mięsa i zawieszano na sznurach (łańcuchach) na drzewach, znane też pod nazwą "wilczekosy". Od śmierci Wilhelma von Reichenbach istnieją różne interpretacje herbu Bierutowa. Jedna z nich mówi, że trzy haki symbolizują tzw. "koronę męczeńską" czyli drewniane koło najeżone hakami, nożami i drutami, które kazał zrobić cesarz Maksencjusz dla św. Katarzyny a które anioł roztrzaskał na trzy części[3].

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Dane z 30 czerwca 2004[1]:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
jednostka osób  % osób  % osób  %
populacja 10 271 100 5283 51,4 4988 48,6
gęstość zaludnienia
(mieszk./km²)
69,8 35,9 33,9

Burmistrzowie po 1990r.[edytuj | edytuj kod]

imię i nazwisko daty urzędowania
Bogdan Smolarczyk 1990 - 1992
Andrzej Wojtkowiak 1992 - 1997
Edward Puk 1997 - 1998
Włodzimierz Kubiak 1998 - 2002
Roman Kazimierski 2002 - 2004
Bogdan Forenc (pełniący funkcję) 12.2004 - 02.2005
Grzegorz Michalak 2005 - 2006
Władysław Bogusław Kobiałka 2006 - nadal

Sąsiednie gminy[edytuj | edytuj kod]

Dziadowa Kłoda, Jelcz-Laskowice, Namysłów, Oleśnica, Wilków

Przypisy