Janusz Palikot

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Janusz Palikot
Janusz Palikot Kongres Katowice.jpg
Data i miejsce urodzenia 26 października 1964
Biłgoraj
Przewodniczący Ruchu Palikota
Przynależność polityczna Ruch Palikota
Okres urzędowania od 2 lipca 2011
Przewodniczący Klubu Poselskiego Ruchu Palikota
Przynależność polityczna Ruch Palikota
Okres urzędowania od 8 listopada 2011
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Janusz Marian Palikot (ur. 26 października 1964 w Biłgoraju) – polski przedsiębiorca, polityk, poseł na Sejm V, VI i VII kadencji.

Spis treści

[edytuj] Życiorys

[edytuj] Rodzina i wykształcenie

Jego matka, Czesława, przeżyła obóz na Majdanku[1]. Ojciec, Marian, do 1982 był członkiem PZPR. Wystąpił z partii po tym, jak jego syn został aresztowany w związku z działalnością opozycyjną[2][3].

Janusz Palikot studiował na Wydziale Filozofii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Jest absolwentem Uniwersytetu Warszawskiego, na którym obronił pracę magisterską zatytułowaną Transcendentalna jedność apercepcji u Kanta. W okresie studiów zajął się handlem, a na początku lat 90. prowadzeniem działalności gospodarczej.

[edytuj] Działalność zawodowa

W 1989 utworzył zakład produkujący palety, które eksportował do krajów Europy Zachodniej[4]. W 1990 utworzył produkującą wina musujące firmę "Ambra", w której przez jedenaście lat zajmował stanowisko prezesa zarządu. Po sprzedaży udziałów w tym przedsiębiorstwie założył następną spółkę Jabłonna S.A., poprzez którą kontrolował Polmos Lublin S.A., produkujący m.in. wódkę Żołądkową Gorzką. Akcji Polmosu pozbył się w 2006 po wprowadzeniu spółki na giełdę[5].

Został także współwłaścicielem wydawnictwa słowo/obraz terytoria. Do 2005 pełnił funkcję wiceprezesa Polskiej Rady Biznesu i Polskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych, zasiadał w Komisji Trójstronnej. W latach 2005–2006 powiązany z firmą Ozon Media wydającą tygodnik "Ozon".

Postanowieniem prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego z 7 lutego 2000, za zasługi w działalności na rzecz rozwoju polskiej gospodarki, został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi[6].

[edytuj] Działalność polityczna

W czerwcu 2005 ogłosił wstąpienie do regionalnych struktur Platformy Obywatelskiej w Lublinie. W wyborach parlamentarnych wystartował do Sejmu z listy PO, zdobył 26 275 głosów i uzyskał mandat poselski. W sprawie domniemanego finansowania jego kampanii wyborczej przez podstawionych ludzi, w tym emerytów i studentów, w Prokuraturze Okręgowej w Radomiu było prowadzone śledztwo, zostało ono umorzone w 2009[7], a następnie wznowione[8].

Był członkiem prezydium Klubu Parlamentarnego PO oraz Komisji Kultury i Środków Przekazu.

W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi uzyskał mandat poselski, otrzymując 44 186 głosów. W VI kadencji został członkiem Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej, do 2009 kierował Komisją Nadzwyczajną do spraw związanych z ograniczaniem biurokracji "Przyjazne Państwo", następnie został jej wiceprzewodniczącym, a w październiku 2009 ponownie przewodniczącym (po roku został ponownie odwołany). W tym samym miesiącu wybrany został na wiceprzewodniczącego Klubu Parlamentarnego Platformy Obywatelskiej (funkcję tę pełnił do sierpnia 2010).

2 października 2010 podczas kongresu poparcia swojej osoby zapowiedział rezygnację z członkostwa w PO, w związku z planami założenia własnej partii politycznej oraz złożenie mandatu poselskiego 6 grudnia 2010[9]. Z członkostwa w klubie i partii zrezygnował jednak już 6 października[10], natomiast mandat poselski złożył dopiero 10 stycznia 2011[11], dzień po przekazaniu legitymacji poselskiej na licytację WOŚP[12].

18 października 2010 zostało zarejestrowane wspierające go Stowarzyszenie "Ruch Poparcia Palikota"[13], a 4 dni później – partia Ruch Poparcia[14]. W związku z możliwością wykreślenia tej ostatniej z ewidencji partii politycznych, z powodu niezłożenia sprawozdania finansowego, złożył wniosek o rejestrację nowej partii Ruch Palikota, która została wpisana do ewidencji 1 czerwca 2011[15]. 2 lipca 2011 został wybrany przewodniczącym tej partii[16].

W wyborach w 2011 kierowana przez niego partia zajęła 3. miejsce. Sam Janusz Palikot ponownie uzyskał mandat poselski, startując w okręgu warszawskim i otrzymując 94 811 głosów[17]. Został następnie wybrany na przewodniczącego klubu poselskiego Ruchu Palikota w Sejmie VII kadencji.

[edytuj] Wystąpienia publiczne i wypowiedzi

W kwietniu 2007 podczas konferencji programowej PO wystąpił w koszulce z napisami "jestem gejem", "jestem z SLD". Argumentował, iż chciał w ten sposób ukazać rolę, jaką odgrywać powinna Platforma we współczesnej polityce; jego zdaniem priorytetowym celem partii powinna być obrona mniejszości i "słabych"[18]. 24 kwietnia 2007 podczas konferencji prasowej poświęconej sprawie lubelskich policjantów oskarżonych o zgwałcenie i molestowanie seksualne kobiet zatrzymywanych w lubelskiej komendzie policji, przemawiał trzymając w jednej ręce silikonowego penisa, a w drugiej pistolet, tłumacząc, iż według niego były to ówczesne symbole prawa i sprawiedliwości w Polsce oraz symbole policji w Lublinie[19][20].

22 lipca 2008 podczas programu Magazyn 24 godziny w stacji TVN24 powiedział: "Ja uważam prezydenta Lecha Kaczyńskiego za chama". Po tych słowach zostało wszczęte postępowanie sprawdzające w sprawie ewentualnego znieważenia[21], które zostało prawomocnie umorzone[22].

W kwietniu 2010 Sąd Rejonowy w Lublinie skazał go na karę 1200 zł grzywny, za m.in. picie alkoholu w miejscu publicznym podczas happeningu na lubelskim rynku[23].

Stylistyka niektórych jego wypowiedzi doprowadziła do powstania określenia "palikotyzacja" (polityki, życia publicznego) jako – według osób używających tego pojęcia – pejoratywnego określenia na postępującą wulgaryzację lub upotocznienie języka wypowiedzi publicznych oraz stosowanie niekonwencjonalnych rekwizytów lub stylów zachowań w publicznych wystąpieniach. Spośród osób publicznych terminu tego użył na swoim blogu Grzegorz Napieralski[24]. Od tego czasu termin ten bywa używany przez polityków i w różnych mediach[25][26].

[edytuj] Życie prywatne

Rozwiedziony z Marią Nowińską, z którą ma dwóch synów: Emila i Aleksandra. Drugi związek małżeński zawarł z Moniką Kubat, z którą ma syna Franciszka i córkę Zofię.

W 2008 wyróżniono go tytułem Honorowy Obywatel Miasta Biłgoraja. W tym samym roku dubbingował postać Sir Brie w filmie Łowcy smoków[27].

[edytuj] Publikacje

Przypisy

  1. Tomasz Kwaśniewski: O, o – Marian. 5 października 2011. [dostęp 2011-10-13].
  2. Magdalena Brożko: Kim jest Janusz Palikot?. bilgoraj.pl, 1 grudnia 2006. [dostęp 2012-04-06].
  3. Palikot: Lech Kaczyński w 1979 r. był marksistą. wprost.pl, 2 maja 2009. [dostęp 2011-10-13].
  4. Jak zostać milionerem, czyli krótka historia Palikota. tvn24.pl, 13 października 2011. [dostęp 2011-10-13].
  5. Janusz Palikot w serwisie "Ludzie Wprost". [dostęp 2011-10-13].
  6. M.P. z 2000 r. Nr 13, poz. 264 – pkt 5.
  7. Andrzej Stankiewicz, Grzegorz Indulski, Piotr Śmiłowicz. Gorąca kasa Palikota. „Newsweek Polska”. 2009 (19), s. 25–27, 2009-05-10. Warszawa: Axel Springer Polska. ISSN 1642-5685. 
  8. Finansowanie kampanii Palikota pod lupą śledczych. money.pl, 3 marca 2010. [dostęp 2011-12-23].
  9. Palikot: 6 grudnia odchodzę z PO, zakładam swoją partię. gazeta.pl, 2 października 2010. [dostęp 2011-10-13].
  10. Składam rezygnację. palikot.blog.onet.pl, 6 października 2010. [dostęp 2011-10-13].
  11. M.P. z 2011 r. Nr 6, poz. 63
  12. Palikot przed kamerami oddaje legitymację poselską na aukcję WOŚP. gazeta.pl, 9 stycznia 2011. [dostęp 2011-10-13].
  13. Ruch Poparcia Palikota oficjalnie zarejestrowany. polskatimes.pl, 18 października 2010. [dostęp 2011-10-13].
  14. Ruch Poparcia zarejestrowany!. palikot.blog.onet.pl, 5 listopada 2010. [dostęp 2011-10-13].
  15. Ruch Palikota zarejestrował się. Ponownie. tvn24.pl, 1 czerwca 2011. [dostęp 2011-10-13].
  16. Zakładał partię, teraz wybrali go przewodniczącym. wp.pl, 2 lipca 2011. [dostęp 2011-10-13].
  17. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2011-11-05].
  18. PO powinna bronić gejów, Żydów i ludzi z SLD. interia.pl, 14 kwietnia 2007. [dostęp 2011-10-13].
  19. Palikot z silikonowym penisem w ręce. interia.pl, 24 kwietnia 2007. [dostęp 2011-10-13].
  20. Rafał Zakrzewski: Cała prawda o sztucznym penisie Palikota. wyborcza.pl, 4 czerwca 2010. [dostęp 2011-10-13].
  21. Palikot znieważył prezydenta?. onet.pl, 23 lipca 2008. [dostęp 2011-10-13].
  22. Palikot nie znieważył prezydenta. newsweek.pl, 9 lutego 2009. [dostęp 2011-10-13].
  23. Palikot skazany za happening z "małpkami". wp.pl, 26 kwietnia 2010. [dostęp 2011-10-13].
  24. Palikotyzacja Platformy Obywatelskiej postępuje z siłą huraganu. napieralski.blog.onet.pl, 27 lipca 2008. [dostęp 2011-10-13].
  25. Konrad Żelazowski: Burdel, wieprze i Belzebub – świat oczami pewnego posła. wp.pl, 15 grudnia 2008. [dostęp 2011-10-13].
  26. Tomasz Lis: Pali-hipokryci. wyborcza.pl, 14 stycznia 2009. [dostęp 2011-10-13].
  27. Janusz Palikot w bazie filmweb.pl. [dostęp 2011-10-13].

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach