Janusz Palikot
| Janusz Palikot | |
| Data i miejsce urodzenia | 26 października 1964 Biłgoraj |
| Przewodniczący Ruchu Palikota | |
| Przynależność polityczna | Ruch Palikota |
| Okres urzędowania | od 2 lipca 2011 |
| Przewodniczący Klubu Poselskiego Ruchu Palikota |
|
| Przynależność polityczna | Ruch Palikota |
| Okres urzędowania | od 8 listopada 2011 |
| Odznaczenia | |
Janusz Marian Palikot (ur. 26 października 1964 w Biłgoraju) – polski przedsiębiorca, polityk, poseł na Sejm V, VI i VII kadencji.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
[edytuj] Rodzina i wykształcenie
Jego matka, Czesława, przeżyła obóz na Majdanku[1]. Ojciec, Marian, do 1982 był członkiem PZPR. Wystąpił z partii po tym, jak jego syn został aresztowany w związku z działalnością opozycyjną[2][3].
Janusz Palikot studiował na Wydziale Filozofii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Jest absolwentem Uniwersytetu Warszawskiego, na którym obronił pracę magisterską zatytułowaną Transcendentalna jedność apercepcji u Kanta. W okresie studiów zajął się handlem, a na początku lat 90. prowadzeniem działalności gospodarczej.
[edytuj] Działalność zawodowa
W 1989 utworzył zakład produkujący palety, które eksportował do krajów Europy Zachodniej[4]. W 1990 utworzył produkującą wina musujące firmę "Ambra", w której przez jedenaście lat zajmował stanowisko prezesa zarządu. Po sprzedaży udziałów w tym przedsiębiorstwie założył następną spółkę Jabłonna S.A., poprzez którą kontrolował Polmos Lublin S.A., produkujący m.in. wódkę Żołądkową Gorzką. Akcji Polmosu pozbył się w 2006 po wprowadzeniu spółki na giełdę[5].
Został także współwłaścicielem wydawnictwa słowo/obraz terytoria. Do 2005 pełnił funkcję wiceprezesa Polskiej Rady Biznesu i Polskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych, zasiadał w Komisji Trójstronnej. W latach 2005–2006 powiązany z firmą Ozon Media wydającą tygodnik "Ozon".
Postanowieniem prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego z 7 lutego 2000, za zasługi w działalności na rzecz rozwoju polskiej gospodarki, został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi[6].
[edytuj] Działalność polityczna
W czerwcu 2005 ogłosił wstąpienie do regionalnych struktur Platformy Obywatelskiej w Lublinie. W wyborach parlamentarnych wystartował do Sejmu z listy PO, zdobył 26 275 głosów i uzyskał mandat poselski. W sprawie domniemanego finansowania jego kampanii wyborczej przez podstawionych ludzi, w tym emerytów i studentów, w Prokuraturze Okręgowej w Radomiu było prowadzone śledztwo, zostało ono umorzone w 2009[7], a następnie wznowione[8].
Był członkiem prezydium Klubu Parlamentarnego PO oraz Komisji Kultury i Środków Przekazu.
W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi uzyskał mandat poselski, otrzymując 44 186 głosów. W VI kadencji został członkiem Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej, do 2009 kierował Komisją Nadzwyczajną do spraw związanych z ograniczaniem biurokracji "Przyjazne Państwo", następnie został jej wiceprzewodniczącym, a w październiku 2009 ponownie przewodniczącym (po roku został ponownie odwołany). W tym samym miesiącu wybrany został na wiceprzewodniczącego Klubu Parlamentarnego Platformy Obywatelskiej (funkcję tę pełnił do sierpnia 2010).
2 października 2010 podczas kongresu poparcia swojej osoby zapowiedział rezygnację z członkostwa w PO, w związku z planami założenia własnej partii politycznej oraz złożenie mandatu poselskiego 6 grudnia 2010[9]. Z członkostwa w klubie i partii zrezygnował jednak już 6 października[10], natomiast mandat poselski złożył dopiero 10 stycznia 2011[11], dzień po przekazaniu legitymacji poselskiej na licytację WOŚP[12].
18 października 2010 zostało zarejestrowane wspierające go Stowarzyszenie "Ruch Poparcia Palikota"[13], a 4 dni później – partia Ruch Poparcia[14]. W związku z możliwością wykreślenia tej ostatniej z ewidencji partii politycznych, z powodu niezłożenia sprawozdania finansowego, złożył wniosek o rejestrację nowej partii Ruch Palikota, która została wpisana do ewidencji 1 czerwca 2011[15]. 2 lipca 2011 został wybrany przewodniczącym tej partii[16].
W wyborach w 2011 kierowana przez niego partia zajęła 3. miejsce. Sam Janusz Palikot ponownie uzyskał mandat poselski, startując w okręgu warszawskim i otrzymując 94 811 głosów[17]. Został następnie wybrany na przewodniczącego klubu poselskiego Ruchu Palikota w Sejmie VII kadencji.
[edytuj] Wystąpienia publiczne i wypowiedzi
W kwietniu 2007 podczas konferencji programowej PO wystąpił w koszulce z napisami "jestem gejem", "jestem z SLD". Argumentował, iż chciał w ten sposób ukazać rolę, jaką odgrywać powinna Platforma we współczesnej polityce; jego zdaniem priorytetowym celem partii powinna być obrona mniejszości i "słabych"[18]. 24 kwietnia 2007 podczas konferencji prasowej poświęconej sprawie lubelskich policjantów oskarżonych o zgwałcenie i molestowanie seksualne kobiet zatrzymywanych w lubelskiej komendzie policji, przemawiał trzymając w jednej ręce silikonowego penisa, a w drugiej pistolet, tłumacząc, iż według niego były to ówczesne symbole prawa i sprawiedliwości w Polsce oraz symbole policji w Lublinie[19][20].
22 lipca 2008 podczas programu Magazyn 24 godziny w stacji TVN24 powiedział: "Ja uważam prezydenta Lecha Kaczyńskiego za chama". Po tych słowach zostało wszczęte postępowanie sprawdzające w sprawie ewentualnego znieważenia[21], które zostało prawomocnie umorzone[22].
W kwietniu 2010 Sąd Rejonowy w Lublinie skazał go na karę 1200 zł grzywny, za m.in. picie alkoholu w miejscu publicznym podczas happeningu na lubelskim rynku[23].
Stylistyka niektórych jego wypowiedzi doprowadziła do powstania określenia "palikotyzacja" (polityki, życia publicznego) jako – według osób używających tego pojęcia – pejoratywnego określenia na postępującą wulgaryzację lub upotocznienie języka wypowiedzi publicznych oraz stosowanie niekonwencjonalnych rekwizytów lub stylów zachowań w publicznych wystąpieniach. Spośród osób publicznych terminu tego użył na swoim blogu Grzegorz Napieralski[24]. Od tego czasu termin ten bywa używany przez polityków i w różnych mediach[25][26].
[edytuj] Życie prywatne
Rozwiedziony z Marią Nowińską, z którą ma dwóch synów: Emila i Aleksandra. Drugi związek małżeński zawarł z Moniką Kubat, z którą ma syna Franciszka i córkę Zofię.
W 2008 wyróżniono go tytułem Honorowy Obywatel Miasta Biłgoraja. W tym samym roku dubbingował postać Sir Brie w filmie Łowcy smoków[27].
[edytuj] Publikacje
- Janusz Palikot, Krzysztof Obłój, Myśli o nowoczesnym biznesie, 2003, ISBN 83-89405-26-1
- Płoną koty w Biłgoraju (autobiografia), 2007, ISBN 978-83-7453-699-8
- Poletko Pana P., 2008, ISBN 978-83-7453-861-9
- Janusz Palikot, Pop-polityka, 2009, ISBN 978-83-7453-926-5
- Ja Palikot (wywiad-rzeka przeprowadzony przez Cezarego Michalskiego), 2010, ISBN 978-83-7700-001-4
- Kulisy Platformy (wywiad-rzeka przeprowadzony przez Annę Wojciechowską), 2011, ISBN 978-83-7700-026-7
Przypisy
- ↑ Tomasz Kwaśniewski: O, o – Marian. 5 października 2011. [dostęp 2011-10-13].
- ↑ Magdalena Brożko: Kim jest Janusz Palikot?. bilgoraj.pl, 1 grudnia 2006. [dostęp 2011-10-13].
- ↑ Palikot: Lech Kaczyński w 1979 r. był marksistą. wprost.pl, 2 maja 2009. [dostęp 2011-10-13].
- ↑ Jak zostać milionerem, czyli krótka historia Palikota. tvn24.pl, 13 października 2011. [dostęp 2011-10-13].
- ↑ Janusz Palikot w serwisie "Ludzie Wprost". [dostęp 2011-10-13].
- ↑ M.P. z 2000 r. Nr 13, poz. 264 – pkt 5.
- ↑ Andrzej Stankiewicz, Grzegorz Indulski, Piotr Śmiłowicz. Gorąca kasa Palikota. „Newsweek Polska”. 2009 (19), s. 25–27, 2009-05-10. Warszawa: Axel Springer Polska. ISSN 1642-5685.
- ↑ Finansowanie kampanii Palikota pod lupą śledczych. money.pl, 3 marca 2010. [dostęp 2011-12-23].
- ↑ Palikot: 6 grudnia odchodzę z PO, zakładam swoją partię. gazeta.pl, 2 października 2010. [dostęp 2011-10-13].
- ↑ Składam rezygnację. palikot.blog.onet.pl, 6 października 2010. [dostęp 2011-10-13].
- ↑ M.P. z 2011 r. Nr 6, poz. 63
- ↑ Palikot przed kamerami oddaje legitymację poselską na aukcję WOŚP. gazeta.pl, 9 stycznia 2011. [dostęp 2011-10-13].
- ↑ Ruch Poparcia Palikota oficjalnie zarejestrowany. polskatimes.pl, 18 października 2010. [dostęp 2011-10-13].
- ↑ Ruch Poparcia zarejestrowany!. palikot.blog.onet.pl, 5 listopada 2010. [dostęp 2011-10-13].
- ↑ Ruch Palikota zarejestrował się. Ponownie. tvn24.pl, 1 czerwca 2011. [dostęp 2011-10-13].
- ↑ Zakładał partię, teraz wybrali go przewodniczącym. wp.pl, 2 lipca 2011. [dostęp 2011-10-13].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2011-11-05].
- ↑ PO powinna bronić gejów, Żydów i ludzi z SLD. interia.pl, 14 kwietnia 2007. [dostęp 2011-10-13].
- ↑ Palikot z silikonowym penisem w ręce. interia.pl, 24 kwietnia 2007. [dostęp 2011-10-13].
- ↑ Rafał Zakrzewski: Cała prawda o sztucznym penisie Palikota. wyborcza.pl, 4 czerwca 2010. [dostęp 2011-10-13].
- ↑ Palikot znieważył prezydenta?. onet.pl, 23 lipca 2008. [dostęp 2011-10-13].
- ↑ Palikot nie znieważył prezydenta. newsweek.pl, 9 luty 2009. [dostęp 2011-10-13].
- ↑ Palikot skazany za happening z "małpkami". wp.pl, 26 kwietnia 2010. [dostęp 2011-10-13].
- ↑ Palikotyzacja Platformy Obywatelskiej postępuje z siłą huraganu. napieralski.blog.onet.pl, 27 lipca 2008. [dostęp 2011-10-13].
- ↑ Konrad Żelazowski: Burdel, wieprze i Belzebub – świat oczami pewnego posła. wp.pl, 15 grudnia 2008. [dostęp 2011-10-13].
- ↑ Tomasz Lis: Pali-hipokryci. wyborcza.pl, 14 stycznia 2009. [dostęp 2011-10-13].
- ↑ Janusz Palikot w bazie filmweb.pl. [dostęp 2011-10-13].
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Blog Janusza Palikota. [dostęp 2011-10-13].