Chester Thompson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Chester Thompson
2327 - Philadelphia - Wachovia Center - Genesis - Drum Duet (Chester Thompson crop).JPG
Chester Thompson na koncercie Genesis w 2007
Data i miejsce urodzenia 11 grudnia 1948
Baltimore
Pochodzenie  Stany Zjednoczone
Instrument perkusja
Gatunek rock progresywny, pop, jazz rock
Zawód muzyk
Aktywność od 1973
Powiązania Genesis, Phil Collins, Steve Hackett, Frank Zappa, Weather Report, Era
Strona internetowa

Chester Cortez Thompson (ur. 11 grudnia 1948 w Baltimore) – amerykański perkusista grający muzykę jazz, rock i pop.

Pierwszą perkusję otrzymał w wieku 11 lat, dwa lata później zaczął grać w lokalnych klubach muzycznych. Następnie przyłączał się do miejscowych zespołów jazzowych. Z czasem zaczął grać na koncertach muzyków jazzowych, takich jak Jack McDuff i Ben E. King.

Gdy już ustalił swoją pozycję jako muzyka, Thompson dowiedział się, że Frank Zappa poszukuje drugiego perkusisty do swojego zespołu. Thompson zgłosił się na przesłuchanie i w 1973 dołączył do grupy. Przez kilka lat grał na koncertach Zappy, brał także udział w nagraniach kilku płyt, m.in. Studio Tan, Sleep Dirt, One Size Fits All, Bongo Fury, Roxy & Elsewhere i Läther.

W 1975, po wygaśnięciu kontraktu z Zappą, dołączył do zespołu Weather Report. Przez następny rok grał z zespołem na koncertach i nagrywał wraz z nim płytę Black Market. W 1976, po zmianie basisty, w zespole pojawiły się nieporozumienia, wskutek których Thompson opuścił Weather Report natychmiast po skończeniu prac nad płytą. Black Market okazała się najlepiej sprzedającym się albumem w dziejach zespołu.

W tym samym roku z Thompsonem skontaktował się Phil Collins, będący pod wrażeniem gry dotychczasowej pracy perkusisty. Collins szukał muzyka, który zastąpiłby Billa Bruforda na koncertach grupy Genesis. Thompson posiadał umiejętność, której Collins pilnie poszukiwał – w zespole Zappy nauczył się grać w perkusyjnym duecie. Perkusista dołączył do zespołu i w ciągu 10 dni nauczył się grać wszystkie utwory z nadchodzącej trasy koncertowej promującej płytę Wind & Wuthering. Thompson odbył z Genesis trasę koncertową, następnie zagrał na perkusji na płycie byłego gitarzysty zespołu – Steve'a Hacketta, a w 1978 ponownie ruszył z grupą w trasę, tym razem promującą album ...And Then There Were Three....

Po trasie koncertowej Genesis zawiesiło na pewien czas działalność z powodów kłopotów osobistych Collinsa. Muzycy skupili się na swoich projektach solowych – Thompson zagrał na płycie klawiszowca zespołu Tony'ego Banksa A Curious Feeling, a także wystąpił gościnnie u wielu innych artystów - m.in. u Freddiego Hubbarda. W 1980 zespół wznowił działalność, nagrał płytę Duke i ruszył wraz z Thompsonem w kolejną trasę koncertową.

W 1982 pojawił się album Genesis Three Sides Live. Jest to album koncertowy, więc wystąpił na nim Thompson. W tym samym roku pojawił się także na specjalnym koncercie Genesis w jego najsłynniejszym składzie, tzn. z Peterem Gabrielem i Steve'em Hackettem.

W międzyczasie Collins nagrał dwie solowe płyty i przygotowywał się do własnej trasy koncertowej. Piosenkarz potrzebował perkusisty, zaproponował więc Thompsonowi udział w tournée. W 1983 zagrali serię koncertów, w których udział brał także współpracujący z Genesis gitarzysta Daryl Stuermer.

W 1984 Genesis nagrało kolejną płytę – Genesis – i wyruszyło w największą do tej pory trasę koncertową. Koncerty zostały nagrane i wydane na DVD. Rok później w trasę o takiej samej długości wyruszył Collins ze swoim trzecim albumem No Jacket Required. Thompson brał udział w obu tournée.

Po zakończeniu trasy muzycy z Genesis rozpoczęli prace nad kolejną płytą. Thompson w tym czasie zagrał na solowej płycie wokalisty Petera Cetery Solitude/Solitaire. W 1986 został wydany nowy album Genesis Invisible Touch. Grupa wraz z Thompsonem wyruszyła w 10-miesięczną trasę, której zwieńczeniem był nagrany i wydany na DVD koncert na Stadionie Wembley.

W 1989 i 1990 Thompson wyruszył z Collinsem w trasę promującą płytę ...But Seriously. Z nagrań koncertowych powstała płyta Serious Hits... Live!.

W 1991 Thompson nagrał swoją pierwszą solową płytę – A Joyful Noise. Pomimo bardzo dobrych recenzji w kręgach jazzowych album okazał się finansową klapą. W tym samym roku Genesis wydało płytę We Can't Dance;; i w 1992 wraz z Thompsonem ruszyli w kolejną trasę. Niedługo potem Genesis zawiesiło działalność. Thompson zdecydował, że przez pewien czas chce odpocząć od koncertów i skupić się na rodzinie. Wskutek tego nie wziął udziału w kolejnej trasie koncertowej Collinsa.

Przez następne lata Thompson grał gościnnie u wielu artystów, wśród których są Neil Diamond, Ron Kenoly, Duane Eddy, John Fogerty, George Duke, Michael McDonald, Steve Hackett, Kirk Whalum, Andy Williams, Denny Jiosa, Donna Summer, Napoleon Murphy Brock i Andrew Oh. W 1993, po odejściu z Genesis Collinsa, chciał dołączyć do zespołu jako perkusista sesyjny, muzycy jednak zdecydowali, że nie chcą w grupie nowych członków poza wokalistą Rayem Wilsonem. Thompson pozostał artystą gościnnym do roku 1996. W 1999 Thompson ponownie współpracował z Collinsem – zagrał wraz z nim serię koncertów promującą film Tarzan. 3 lata później wystąpił w First Final Farewell Tour - światowej trasie koncertowej, którą Collins kończył swoją solową karierę. W 2007 Genesis reaktywowało się, by zagrać wraz z Thompsonem serię koncertów Turn It On Again Tour.

Obecnie Thompson jest muzykiem sesyjnym i naucza muzyki na Belmont University w Nashville.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Chester Thompson a Brief Story (ang.). World of Genesis. [dostęp 2010-04-03].