Steve Lukather
| Steve Lukather | |
Steve Lukather podczas koncertu wraz z zespołem Toto 14 lipca 2007 roku |
|
| Imię i nazwisko | Steve Lee Lukather |
| Pseudonim | Luke |
| Data i miejsce urodzenia | 21 października 1957 Los Angeles, Kalifornia |
| Pochodzenie | Stany Zjednoczone |
| Instrument | gitara elektryczna, gitara akustyczna, ukulele, banjo, mandolina, lutnia, instrumenty klawiszowe, perkusja |
| Gatunek | rock alternatywny[1], pop alternatywny[1], blues rock[1], hard rock[1], contemporary pop[1], contemporary rock[1] |
| Zawód | muzyk, kompozytor, wokalista, producent muzyczny |
| Aktywność | od 1975 |
| Wytwórnia płytowa | Mascot Records |
| Powiązania | Michael Jackson |
| Zespół | |
| Toto | |
| Strona internetowa | |
Steve Lee "Luke" Lukather (ur. 21 października 1957 w Los Angeles[1]) - amerykański muzyk, kompozytor, wokalista i multiinstrumentalista, a także producent muzyczny. Steve Lukather znany jest przede wszystkim z wieloletnich występów w grupie muzycznej Toto, wraz z którą uzyskał m.in. nagrodę Grammy[2].
Lukather wydał kilka albumów solowych. Jest studyjnym muzykiem sesyjnym, który zaaranżował, skomponował i nagrał ponad 1000 albumów, które wdarły się na szczyty światowych list przebojów[3]. Jakkolwiek jego twórczość z zespołem Toto jest zdominowana utworami z gatunku pop rock, jego solowa działalność ma wiele odmian i sięga różnych gatunków muzycznych jak rock, prog, jazz i funk.
Uznany klawiszowiec sesyjny David Paich i sesyjny perkusista Jeff Porcaro zaprosili Lukathera do dołączenia do formowanego przez nich zespołu Toto w 1976 roku. Lukather był wówczas dziewiętnastolatkiem. Od tamtej pory jest członkiem zespołu. Talent Lukathera został szybko dostrzeżony. Gdy ugruntował on swoją pozycję w świecie muzyki był wielokrotnie zapraszany do współpracy i gościnnych występów na setkach płyt i koncertów wielu sław muzyki. Lukather był dwunastokrotnie nominowany do Nagrody Grammy. Statuetkę otrzymał 5 razy[4].
Spis treści |
[edytuj] Biografia
[edytuj] Początki
Steve Lukather urodz. jako Steven Lee Lukather 21 października 1957 w Los Angeles, w Kalifornii. Uczył się grać na instrumentach klawiszowych i perkusji a później sam zaczął się uczyć gry na gitarze, którą otrzymał od ojca w wieku siedmiu lat. Otrzymał również wtedy płytę zespołu The Beatles Meet the Beatles. Lukather wielokrotnie wspominał, że ten album całkowicie zmienił jego życie, a wszystko za sprawą gitarzysty George'a Harrisona.
W siódmej klasie Laurel Hall Lutheran School w Hollywood, Steve sformował pierwszy band,z przyjaciółmi z dzieciństwa i z klasy. W jego skład weszli gitarzysta/basista Ron Sarian. Kevin MacKenzy i młodszy brat Rona, Donny Sarian. Ten ostatni zasiadł za perkusją. To był skład zespołu "English Muffin", z którym w 1970 roku Steve nagrał swój pierwszy studyjny album (w wieku 13 lat) . Był to w zasadzie singel, który zawierał 2 autorskie piosenki. Strona pierwsza nazywała się "Grass" i została skomponowana przez Rona. Ron grał na gitarze a Steve na basie. Strona druga nazywała się "Leave It" i została skomponowana przez Lukathera. Tym razem Steve grał na gitarze a Ron na basie. Obie piosenki zaśpiewane były przez Steve'a (którego głos brzmiał jak młody Michael Jackson).
W szkole średniej, Lukather poznał Davida Paicha i braci Porcaro (Jeff, Steve'a, i Mike'a), późniejszych członków zespołu Toto. Lukather, który był muzycznym samoukiem zaczął brać lekcje gry na gitarze u Jimmyego Wyble'e, który rozwinął wiedzę Steve'a na różne rzeczy związane z muzyką i jej tworzeniem jak chociażby instrumentacja. Był to okres, w którym Steve zaczął dorastać do decyzji o zostaniu muzykiem sesyjnym. Dawało mu to także możliwość współpracy z wieloma sławami muzyki.
Jeff Porcaro, perkusista udzielający się w zespole Steely Dan, stał się przewodnikiem Steve'a w jego planach zostania muzykiem sesyjnym. Po sukcesie płyty i tournée zespołu Boz Scaggs,w którym udzielał się Lukather, Paich i Porcaro zaprosili Steve'a do formującej się w 1976 r. grupy Toto. Oprócz Lukathera, do grupy dołączyli Bobby Kimball, David Hungate i Steve Porcaro[5].
[edytuj] Toto
Lukather jest gitarzystą prowadzącym w zespole Toto. Jest współkompozytorem piosenek. Bardzo często to on jest głównym wokalistą. We wczesnych latach zespołu,to David Paich napisał i skomponował większość piosenek. Lukather uważał, że liderem zespołu jest Jeff Porcaro. Po jego śmierci w 1992r Steve przejął tę funkcję. Uważał, że zespół dalej musi tworzyć.
Po odejściu z grupy, wokalisty Jeana Michaela Byrona w 1990r, Toto zostało bez głównego wokalisty aż do 1997. To właśnie Lukather zaśpiewał większość piosenek grupy w tym czasie. Steve był głównym wokalistą w każdej piosence na wydanym w 1992 Kingdom of Desire i wydanej w 1995 Tambu z wyjątkiem 2 instrumentalnych utworów. Singel wydany do płyty "Tambu" pt: "I will Remember" napisany wspólnie przez Lukathera i Stana Lyncha, zanotował #64 pozycję na brytyjskiej liście przebojów. Pomimo wokalnych umiejętności Steve'a, krytycy Tambu gorzej ocenili jego śpiew w porównaniu do byłych wokalistów grupy, jak chociażby Bobby Kimball. Krytycy, zauważyli, że Steve "zmaga się" z niektórymi piosenkami i podczas koncertów bardzo chętnie korzysta z zapraszania gościnnie wokalistów i chórów. Ta wrzawa nie ustała aż do powrotu byłego wokalisty Josepha Williamsa i ponownej współpracy z Bobbym Kimballem w 1998 nad płytą Toto XX, na której główny wokal Lukathera został już zastąpiony.
Współutorskie piosenki Steve'a zwiększyły swoją liczbę w końcu lat 80', gdzie prawie każda piosenka była jego dziełem. Podpisanych tylko jego nazwiskiem było bardzo niewiele. Dobrym przykładem jest singel "I Won't Hold You Back" z Toto IV, która stała się hitem. Lukather stwierdził po tym, że pisanie tekstów nie jest jego mocną stroną.
Lukather w jednym z wywiadów radiowych, wyraził swój żal, że trasa koncertowa promująca "Falling in Between" nie była zbyt dobrze przyjęta w USA i stwierdził, że przyczyniły się do tego rozgłośnie radiowe, które zamiast przybliżać ludziom muzykę, sprzedają im hity masowej produkcji. Stwierdził również, że na całym świecie ich muzyka została dobrze przyjęta, tylko nie w USA. Dodał, że bardzo dużo ludzi na świecie i fanów narzeka na amerykański przemysł muzyczny (w większości na stację MTV). Uważa, że sprzedaje ona muzykę dla "idiotów ery komputera z gustowną fryzurą". Skrytykował też popularne magazyny gitarowe wielbiące pseudomuzyków, podając za przykład Billy'ego Corgana.
[edytuj] Działalność sesyjna
Lukather osiągnął sukces jako muzyk sesyjny w latach 70' i 80'. Był najbardziej rozpoznawalnym gitarzystą w Los Angeles. Współpracował z szeroką gamą sław muzyki światowej od Arethy Franklin do Warrena Zevona. Bardzo ceni sobie wsparcie jakie dostał od Jeffa Porcaro i Davida Paicha przy osiągnięciu sukcesu w branży.
Ważne sesje nagraniowe: u Michaela Jacksona przy "Beat It" i "Human Nature" (współtworzone przez muzyka Toto Steve'a Porcaro), większość ścieżek na płycie Don Henley I Can't Stand Still, 2 utwory na płycie Lionela Richiego Can't Slow Down, współpraca przy tworzeniu albumu Richarda Marxa Repeat Offender. Poza sesjami nagraniowymi, Lukather stworzył wiele hitów dla George Benson, The Tubes, i wielu innych artystów.
[edytuj] Dyskografia
- Albumy solowe
| Rok | Tytuł | Pozycja na liście | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| DEU [6] |
FRA [7] |
SWE [8] |
AUT [9] |
CHE [10] |
NLD [11] |
JPN [12] |
FIN [13] |
||
| 1989 | Lukather
|
— | — | 14 | — | — | 57 | 18 | — |
| 1994 | Candyman
|
— | — | 20 | — | — | 59 | 65 | — |
| 1997 | Luke
|
— | — | 46 | — | — | — | 84 | 40 |
| 2001 | No Substitutions: Live in Osaka
|
— | — | — | — | — | — | — | — |
| 2003 | Santamental
|
— | — | — | — | — | — | 150 | — |
| 2008 | Ever Changing Times
|
51 | 119 | 21 | — | 47 | 39 | 84 | — |
| 2010 | All's Well That Ends Well
|
31 | 96 | 30 | 38 | 50 | 35 | 118 | — |
| "—" pozycja nie była notowana. | |||||||||
[edytuj] Filmografia
- Rock Prophecies (2009, film dokumentalny, reżyseria: John Chester)[14]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Greg Prato: Steve Lukather Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2012-03-01].
- ↑ William Ruhlmann: Toto Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2012-03-01].
- ↑ MusicMan Artists: Steve Lukather (ang.). www.ernieball.com. [dostęp 2012-03-01].
- ↑ R. Wolff - How to make it in the new music business (ang.). www.stevelukather.net. [dostęp 2012-03-01].
- ↑ Steve Lukather Biography (ang.). www.stevelukather.net. [dostęp 2012-03-01].
- ↑ Steve Lukather /Longplay-Chartverfolgung (niem.). www.musicline.de. [dostęp 2012-03-01].
- ↑ Steve Lukather French Albums Chart (ang.). lescharts.com. [dostęp 2012-03-01].
- ↑ Steve Lukather Swedish Albums Chart (ang.). swedishcharts.com. [dostęp 2012-03-01].
- ↑ Steve Lukather Austrian Albums Chart (ang.). austriancharts.at. [dostęp 2012-03-01].
- ↑ Steve Lukather Swiss Albums Chart (ang.). hitparade.ch. [dostęp 2012-03-01].
- ↑ Steve Lukather Dutch Albums Chart (ang.). dutchcharts.nl. [dostęp 2012-03-01].
- ↑ Oricon: Steve Lukather CD (jap.). www.oricon.co.jp. [dostęp 2012-03-01].
- ↑ Steve Lukather Finnish Albums Chart (ang.). finnishcharts.com. [dostęp 2012-03-01].
- ↑ Rock Prophecies (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2011-07-30].
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
|||||||||||||||||