Steve Lukather

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Steve Lukather
Image-SteveLukather.jpg
Steve Lukather podczas koncertu wraz z zespołem Toto 14 lipca 2007 roku
Imię i nazwisko Steve Lee Lukather
Pseudonim Luke
Data i miejsce urodzenia 21 października 1957
Los Angeles, Kalifornia
Pochodzenie Stany Zjednoczone
Instrument gitara elektryczna, gitara akustyczna, ukulele, banjo, mandolina, lutnia, instrumenty klawiszowe, perkusja
Gatunek rock alternatywny[1], pop alternatywny[1], blues rock[1], hard rock[1], contemporary pop[1], contemporary rock[1]
Zawód muzyk, kompozytor, wokalista, producent muzyczny
Aktywność od 1975
Wytwórnia płytowa Mascot Records
Powiązania Michael Jackson
Zespół
Toto
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Strona internetowa

Steve Lee "Luke" Lukather (ur. 21 października 1957 w Los Angeles[1]) - amerykański muzyk, kompozytor, wokalista i multiinstrumentalista, a także producent muzyczny. Steve Lukather znany jest przede wszystkim z wieloletnich występów w grupie muzycznej Toto, wraz z którą uzyskał m.in. nagrodę Grammy[2].

Lukather wydał kilka albumów solowych. Jest studyjnym muzykiem sesyjnym, który zaaranżował, skomponował i nagrał ponad 1000 albumów, które wdarły się na szczyty światowych list przebojów[3]. Jakkolwiek jego twórczość z zespołem Toto jest zdominowana utworami z gatunku pop rock, jego solowa działalność ma wiele odmian i sięga różnych gatunków muzycznych jak rock, prog, jazz i funk.

Uznany klawiszowiec sesyjny David Paich i sesyjny perkusista Jeff Porcaro zaprosili Lukathera do dołączenia do formowanego przez nich zespołu Toto w 1976 roku. Lukather był wówczas dziewiętnastolatkiem. Od tamtej pory jest członkiem zespołu. Talent Lukathera został szybko dostrzeżony. Gdy ugruntował on swoją pozycję w świecie muzyki był wielokrotnie zapraszany do współpracy i gościnnych występów na setkach płyt i koncertów wielu sław muzyki. Lukather był dwunastokrotnie nominowany do Nagrody Grammy. Statuetkę otrzymał 5 razy[4].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Steve Lukather urodz. jako Steven Lee Lukather 21 października 1957 w Los Angeles, w Kalifornii. Uczył się grać na instrumentach klawiszowych i perkusji a później sam zaczął się uczyć gry na gitarze, którą otrzymał od ojca w wieku siedmiu lat. Otrzymał również wtedy płytę zespołu The Beatles Meet the Beatles. Lukather wielokrotnie wspominał, że ten album całkowicie zmienił jego życie, a wszystko za sprawą gitarzysty George'a Harrisona.

W siódmej klasie Laurel Hall Lutheran School w Hollywood, Steve sformował pierwszy band,z przyjaciółmi z dzieciństwa i z klasy. W jego skład weszli gitarzysta/basista Ron Sarian. Kevin MacKenzy i młodszy brat Rona, Donny Sarian. Ten ostatni zasiadł za perkusją. To był skład zespołu "English Muffin", z którym w 1970 roku Steve nagrał swój pierwszy studyjny album (w wieku 13 lat) . Był to w zasadzie singel, który zawierał 2 autorskie piosenki. Strona pierwsza nazywała się "Grass" i została skomponowana przez Rona. Ron grał na gitarze a Steve na basie. Strona druga nazywała się "Leave It" i została skomponowana przez Lukathera. Tym razem Steve grał na gitarze a Ron na basie. Obie piosenki zaśpiewane były przez Steve'a (którego głos brzmiał jak młody Michael Jackson).

W szkole średniej, Lukather poznał Davida Paicha i braci Porcaro (Jeff, Steve'a, i Mike'a), późniejszych członków zespołu Toto. Lukather, który był muzycznym samoukiem zaczął brać lekcje gry na gitarze u Jimmyego Wyble'e, który rozwinął wiedzę Steve'a na różne rzeczy związane z muzyką i jej tworzeniem jak chociażby instrumentacja. Był to okres, w którym Steve zaczął dorastać do decyzji o zostaniu muzykiem sesyjnym. Dawało mu to także możliwość współpracy z wieloma sławami muzyki.

Jeff Porcaro, perkusista udzielający się w zespole Steely Dan, stał się przewodnikiem Steve'a w jego planach zostania muzykiem sesyjnym. Po sukcesie płyty i tournée zespołu Boz Scaggs,w którym udzielał się Lukather, Paich i Porcaro zaprosili Steve'a do formującej się w 1976 r. grupy Toto. Oprócz Lukathera, do grupy dołączyli Bobby Kimball, David Hungate i Steve Porcaro[5].

Toto[edytuj | edytuj kod]

Steve Lukather podczas koncertu wraz z zespołem Toto 3 lipca 2004 roku
Information icon.svg Zobacz też: Toto (grupa muzyczna).

Lukather jest gitarzystą prowadzącym w zespole Toto. Jest współkompozytorem piosenek (jednak to David Paich napisał i skomponował większość piosenek we wczesnym okresie zespołu), a także często pełni funkcję głównego wokalisty. Lukather uważał, że liderem zespołu jest Jeff Porcaro. Po jego śmierci w 1992r Steve przejął tę funkcję. Uważał, że zespół dalej musi tworzyć.

Po odejściu z grupy, wokalisty Jeana Michaela Byrona w 1990r, Toto zostało bez głównego wokalisty aż do 1997. To właśnie Lukather zaśpiewał większość piosenek grupy w tym czasie. Steve był głównym wokalistą w każdej piosence na wydanym w 1992 Kingdom of Desire i wydanej w 1995 Tambu z wyjątkiem 2 instrumentalnych utworów. Singel wydany do płyty "Tambu" pt: "I will Remember" napisany wspólnie przez Lukathera i Stana Lyncha, zanotował #64 pozycję na brytyjskiej liście przebojów. Pomimo wokalnych umiejętności Steve'a, krytycy Tambu gorzej ocenili jego śpiew w porównaniu do byłych wokalistów grupy, jak chociażby Bobby Kimball. Krytycy, zauważyli, że Steve "zmaga się" z niektórymi piosenkami i podczas koncertów bardzo chętnie korzysta z zapraszania gościnnie wokalistów i chórów. Ta wrzawa nie ustała aż do powrotu byłego wokalisty Josepha Williamsa i ponownej współpracy z Bobbym Kimballem w 1998 nad płytą Toto XX, na której główny wokal Lukathera został już zastąpiony.

Współutorskie piosenki Steve'a zwiększyły swoją liczbę w końcu lat 80', gdzie prawie każda piosenka była jego dziełem. Podpisanych tylko jego nazwiskiem było bardzo niewiele. Dobrym przykładem jest singel "I Won't Hold You Back" z Toto IV, która stała się hitem. Lukather stwierdził po tym, że pisanie tekstów nie jest jego mocną stroną.

Lukather w jednym z wywiadów radiowych, wyraził swój żal, że trasa koncertowa promująca "Falling in Between" nie była zbyt dobrze przyjęta w USA i stwierdził, że przyczyniły się do tego rozgłośnie radiowe, które zamiast przybliżać ludziom muzykę, sprzedają im hity masowej produkcji. Stwierdził również, że na całym świecie ich muzyka została dobrze przyjęta, tylko nie w USA. Dodał, że bardzo dużo ludzi na świecie i fanów narzeka na amerykański przemysł muzyczny (w większości na stację MTV). Uważa, że sprzedaje ona muzykę dla "idiotów ery komputera z gustowną fryzurą". Skrytykował też popularne magazyny gitarowe wielbiące pseudomuzyków, podając za przykład Billy'ego Corgana.

Działalność sesyjna[edytuj | edytuj kod]

Lukather osiągnął sukces jako muzyk sesyjny w latach 70' i 80'. Był najbardziej rozpoznawalnym gitarzystą w Los Angeles. Współpracował z szeroką gamą sław muzyki światowej od Arethy Franklin do Warrena Zevona. Bardzo ceni sobie wsparcie jakie dostał od Jeffa Porcaro i Davida Paicha przy osiągnięciu sukcesu w branży.

Ważne sesje nagraniowe: u Michaela Jacksona przy "Beat It" i "Human Nature" (współtworzone przez muzyka Toto Steve'a Porcaro), większość ścieżek na płycie Don Henley I Can't Stand Still, 2 utwory na płycie Lionela Richiego Can't Slow Down, współpraca przy tworzeniu albumu Richarda Marxa Repeat Offender. Poza sesjami nagraniowymi, Lukather stworzył wiele hitów dla George'a Bensona, The Tubes, i wielu innych artystów.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy solowe
Rok Tytuł Pozycja na liście
DEU
[6]
FRA
[7]
SWE
[8]
AUT
[9]
CHE
[10]
NLD
[11]
JPN
[12]
FIN
[13]
1989 Lukather
  • Data: 1989
  • Wydawca: CBS
14 57 18
1994 Candyman
  • Data: 1994
  • Wydawca: Columbia
20 59 65
1997 Luke
  • Data: 28 października 1997
  • Wydawca: Sony/Columbia
46 84 40
2001 No Substitutions: Live in Osaka
  • Data: 20 marca 2001
  • Wydawca: Victor Records
2003 Santamental
  • Data: 7 p[października 2003
  • Wydawca: Bop City Records
150
2008 Ever Changing Times
  • Data: 25 lutego 2008
  • Wydawca: Frontiers Records
51 119 21 47 39 84
2010 All's Well That Ends Well
  • Data: 8 października 2010
  • Wydawca: Megaforce Records
31 96 30 38 50 35 118
"—" pozycja nie była notowana.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rock Prophecies (2009, film dokumentalny, reżyseria: John Chester)[14]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Greg Prato: Steve Lukather Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2012-03-01].
  2. William Ruhlmann: Toto Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2012-03-01].
  3. MusicMan Artists: Steve Lukather (ang.). www.ernieball.com. [dostęp 2012-03-01].
  4. R. Wolff - How to make it in the new music business (ang.). www.stevelukather.net. [dostęp 2012-03-01].
  5. Steve Lukather Biography (ang.). www.stevelukather.net. [dostęp 2012-03-01].
  6. Steve Lukather /Longplay-Chartverfolgung (niem.). www.musicline.de. [dostęp 2012-03-01].
  7. Steve Lukather French Albums Chart (ang.). lescharts.com. [dostęp 2012-03-01].
  8. Steve Lukather Swedish Albums Chart (ang.). swedishcharts.com. [dostęp 2012-03-01].
  9. Steve Lukather Austrian Albums Chart (ang.). austriancharts.at. [dostęp 2012-03-01].
  10. Steve Lukather Swiss Albums Chart (ang.). hitparade.ch. [dostęp 2012-03-01].
  11. Steve Lukather Dutch Albums Chart (ang.). dutchcharts.nl. [dostęp 2012-03-01].
  12. Oricon: Steve Lukather CD (jap.). www.oricon.co.jp. [dostęp 2012-03-01].
  13. Steve Lukather Finnish Albums Chart (ang.). finnishcharts.com. [dostęp 2012-03-01].
  14. Rock Prophecies (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2011-07-30].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]