Clostridium

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Clostridium
Clostridium tetani.jpg
Laseczka tężca (Clostridum tetani) w barwieniu metodą Moellego
Systematyka
Królestwo bakterie
Typ Firmicutes
Klasa Clostridia
Rząd Clostridiales
Rodzina Clostridiaceae
Rodzaj Clostridium
Nazwa systematyczna
Clostridum
Prazmowski 1880

Clostridum - rodzaj bakterii Gram-dodatnich, beztlenowych laseczek z typu Firmicutes, tworzących przetrwalniki. Rodzaj ten obejmuje ok. 60 gatunków drobnoustrojów, powszechnie występujących przede wszystkim w glebie oraz przewodzie pokarmowym zwierząt (w tym człowieka), narządach rodnych kobiet, a także w wodzie i ściekach. Bakterie te cechują się możliwością wiązania azotu atmosferycznego oraz redukcji siarczanów (IV). Większość bakterii z tego rodzaju to saprofity, przeprowadzające procesy fermentacyjne oraz rozkładające celulozę i pektyny. Niektóre gatunki mają właściwości chorobotwórcze, uwarunkowane wytwarzaniem silnych egzotoksyn, inne są drobnoustrojami oportunistycznymi.

Clostridium sp. wykorzystuje się w roszarnictwie.

Gatunki[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj Clostridium liczy ok. 60 gatunków, główni przedstawiciele to:

Innym ważnym gatunkiem jest C. acetobutylicum, znana także jako organizm Weizmanna, użyta po raz pierwszy przez Chaima Weizmanna do produkcji acetonu i biobutanolu ze skrobi, zaś w 1916 do produkcji prochu oraz trotylu.

Znaczenie sanitarne[edytuj | edytuj kod]

Bakterie z rodzaju Clostridium są ważnym wskaźnikiem stanu sanitarnego wód naturalnych, gdyż dzięki możliwości wytwarzania przetrwalników mają zdolność przeżycia w niekorzystnych warunkach, śmiertelnych dla bakterii z grupy coli. Ich obecność, przy nie stwierdzeniu występowania bakterii z grupy coli, świadczy o dawno powstałym zanieczyszczeniu wody odchodami.

W wodach pitnych bakterie te nie mogą występować, ilość w innych rodzajach wód nie jest normowana.

Wykrywanie bakterii z rodzaju Clostridium przeprowadzą się na dwa sposoby. Najczęściej stosuje się metodę trójprobówkowej hodowli, bez dostępu tlenu, na podłożach płynnych zawierających siarczyny oraz czarny cytrynian żelaza. Zredukowane siarczyny tworzą z żelazem ciemno zabarwiony siarczek żelaza(II). Stosowana jest także metoda filtrów membranowych

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]