Dębowa Łęka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dębowa Łęka
Pałac w Dębowej Łęce (2011)
Pałac w Dębowej Łęce (2011)
Państwo  Polska
Województwo lubuskie
Powiat wschowski
Gmina Wschowa
Liczba ludności (2011) 635
Strefa numeracyjna (+48) 65
Kod pocztowy 67-400
Tablice rejestracyjne FWS
SIMC 0377839
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Dębowa Łęka
Dębowa Łęka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dębowa Łęka
Dębowa Łęka
Ziemia 51°49′06″N 16°22′13″E/51,818333 16,370278
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Dębowa Łęka (niem. Geyersdorf[1]) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie wschowskim, w gminie Wschowa[2].

W 2011 roku sołectwo zamieszkiwało 635 mieszkańców[3]. Wieś leży przy drodze krajowej nr 12 z Głogowa do Leszna[4].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś była znana już w 1424 roku[5]. Z miejscowości wywodzili się Dębołęccy herbu Prawdzic[1]. Kościół parafialny został wybudowany w XV wieku[1][6]. Dnia 13 lutego 1706 roku, podczas III wojny północnej między Dębową Łęką a Osową Sienią liczące 12 tys. żołnierzy wojska szwedzkie, zwyciężyły liczące 18 tys. żołnierzy połączone wojska sasko-rosyjskie[6][5].

Wieś po traktacie wersalskim przypadła Polsce, jednak w wyniku ingerencji miejscowego właściciela majątku i polskiej ludności Komisja Międzysojusznicza włączyła w 1920 Dębową Łękę do Niemiec w zamian za Wijewo i 4 inne wsie[7].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[8]:

  • gotycki kościół parafialny pod wezwaniem św. Jadwigi, z XV wieku, z gotycką figurą Madonny i wyposażeniem z późniejszych epok[4][6]
  • drewniana dzwonnica z 1793 pełniąca jednocześnie funkcję bramy[6]
  • XIX-wieczny zespół pałacowy, na który składają się:
    • pałac rodziny Brodowskich z poł. XIX wieku, przebudowywany pod koniec XIX wieku i po II wojnie światowej[4][6]
    • powozownia
    • krajobrazowy park o pow. 6,5 ha[4][6]
  • stodoły folwarczne: jedna z końca XIX wieku, inna z 1910 roku.
Kościół
Zabytkowe budynki przy pałacu

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 Dębowa Łęka w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom XV, cz. 1 (Abablewo – Januszowo) z 1900 r.
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 359, 13 lutego 2013. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 3 listopada 2014]. 
  3. Sołectwa, Sołtysi i Rady Sołeckie. wschowa.pl, 27 stycznia 2011. [dostęp 3 listopada 2014].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Jan Maj, Marek Aleksandrzak: Leszno: mapa topograficzna Polski. Wersja turystyczna. Wyd. 2. Warszawa: Wojskowe Zakłady Kartograficzne, 2011. ISBN 83-7135-149-6.
  5. 5,0 5,1 Paweł Anders: Pojezierze Leszczyńskie. Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1985, s. 73. ISBN 83-7005-010-7. (pol.)
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 Włodzimierz Łęcki: Wielkopolska. Warszawa: Sport i Turystyka, 1996, s. 362. ISBN 83-7079-589-7.
  7. Paweł Anders: Pojezierze Leszczyńskie. Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1985, s. 106. ISBN 83-7005-010-7. (pol.)
  8. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 3 listopada 2014]. s. 85.