Damaskin (arcybiskup Aten)
| Damaskin Δαμασκηνός |
|
| Dimitrios Papandreu Δημήτριος Παπανδρέου |
|
| arcybiskup Aten i całej Grecji | |
 |
|
| Kraj działania |  Grecja |
| Data i miejsce urodzenia | 3 marca 1891 Dorvitsa |
| Data i miejsce śmierci | 20 maja 1949 Ateny |
| arcybiskup Aten i całej Grecji | |
| Okres sprawowania | 1941-1949 |
| Wyznanie | prawosławie |
| Kościół | Grecki Kościół Prawosławny |
| Prezbiterat | 1917 |
| Chirotonia biskupia | 1922 |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Damaskin, imię świeckie Dimitrios Papandreu (ur. 3 marca 1891 w Dorvitsy, zm. 20 maja 1949 w Atenach[1]) – grecki biskup prawosławny, w latach 1941-1949 zwierzchnik Greckiego Kościoła Prawosławnego. Regent Grecji w latach 1944-1946 i premier tego kraju w 1945.
Biografia [edytuj]
Walczył w armii greckiej w wojnach bałkańskich. W 1917 został wyświęcony na kapłana[1]. W 1922 miała miejsce jego chirotonia na metropolitę Koryntu.
W 1938, po śmierci arcybiskupa Chryzostoma I, został wybrany na jego następcę przez Synod Greckiego Kościoła Prawosławnego. Wybór ten został oprotestowany przez Joannisa Metaksasa, który nie pozwolił na intronizację Damaskina, wprowadzając na jego miejsce metropolitę Chryzanta. Metropolita Koryntu został zesłany na Salaminę[2].
W 1941, gdy arcybiskup Chryzant odmówił zaprzysiężenia kolaboracyjnego rządu Grecji, został pozbawiony urzędu, zaś jego miejsce zajął Damaskin[3].
Arcybiskup nie zgadzał się z hitlerowską polityką wobec Grecji[1].
 |
Damaskin polecił prawosławnemu duchowieństwu i klasztorom ukrywanie Żydów. Swojej działalności nie zaprzestał nawet wówczas, gdy hitlerowskie władze zagroziły mu śmiercią[1].
30 grudnia 1944 został mianowany regentem Grecji do czasu powrotu króla Jerzego II[5]. Do wskazania hierarchy na regenta, czego dokonał sam przebywający w Wielkiej Brytanii król, przekonał go Winston Churchill, który poznał Damaskina w czasie swojej wizyty w Atenach w grudniu 1945 i był dlań pełen podziwu[6]. Duchowny sprawował urząd regenta do ogłoszenia wyników plebiscytu rozstrzygającego kwestię przyszłego ustroju Grecji (na korzyść monarchii)[7]. W roku 1945 był ponadto krótko premierem Grecji[1].
Damaskin podpisywał wszystkie porozumienia zawarte między różnymi siłami politycznymi w pierwszych latach po II wojnie światowej. Dążył do uzyskania przez Kościół pozycji niezależnej od kolejnych rządów, jak również do wzmocnienia jego społecznej pozycji. Przyczynił się do odzyskania przez Kościół prawosławny autorytetu, jaki osłabł wskutek postawy duchowieństwa w okresie dyktatury Metaksasa[4].
Wg oceny wywiadów brytyjskiego i niemieckiego
|
|
Będąc regentem Grecji, Damaskin zdawał sobie sprawę ze skali represji wymierzonych przez kolejne wspierane przez Brytyjczyków rządy w uczestników lewicowego ruchu oporu w okresie II wojny światowej (partyzantów ELAS). Kierowane do niego protesty w tej sprawie nie odnosiły jednak skutków[9].
Na czele Kościoła stał do śmierci w 1949[4].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Archbishop Damaskinos
- ↑ Bonarek J., Czekalski T., Sprawski S., Turlej S.: Historia Grecji. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2005, s. 565. ISBN 83-08-03819-0.
- ↑ Bonarek J., Czekalski T., Sprawski S., Turlej S.: Historia Grecji. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2005, s. 584. ISBN 83-08-03819-0.
- ↑ 4,0 4,1 4,2 Bonarek J., Czekalski T., Sprawski S., Turlej S.: Historia Grecji. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2005, s. 646. ISBN 83-08-03819-0.
- ↑ Bonarek J., Czekalski T., Sprawski S., Turlej S.: Historia Grecji. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2005, s. 595. ISBN 83-08-03819-0.
- ↑ R. Clogg, Historia Grecji nowożytnej, Książka i Wiedza, ISBN 83-05-13465-2, Warszawa 2006, s.164-165
- ↑ R. Clogg, Historia Grecji nowożytnej, Książka i Wiedza, ISBN 83-05-13465-2, Warszawa 2006, s.299
- ↑ C.M. Woodhouse ówcześnie Komendant Brytyjskiej Misji Wojskowej do partyzantów, następnie koordynator działań wywiadu brytyjskiego na Bałkanach i historyk, wyraża tę opinię w książce "The Struggle for Greece 1941-1949, wydanej przez Hurst & Company London, wyd. z roku 2002, str.22, potwierdzając to także raportami niemieckimi i wskazując źródła.
- ↑ Tanty M.: Bałkany w XX wieku. Warszawa: Książka i Wiedza, 2003, s. 295. ISBN 83-05-13311-7.
| Poprzednik Chryzant |
Arcybiskup Aten i całej Grecji 1941 - 1949 | Następca Spirydion |
