Dawid II Wielki Komnen

Z Wikipedii

Dawid II, gr. Δαβίδ Μέγας Κομνηνός - Davidos Megas Komnenos (zm. 1 listopada 1463) - ostatni cesarz Trapezuntu, panujący w latach 1458-1461. Był trzecim synem cesarza Aleksego IV i młodszym bratem Jana IV.

W marcu 1463 Dawid został uwięziony i 1 listopada zgładzony (ścięty), z rozkazu Mehmeda II, razem z bratem, siedmioma synami i bratankiem Aleksym, w więzieniu Siedmiu Wież w Konstantynopolu. Jego najmłodszy syn - Jerzy jako jedyny został oszczędzony ze względu na swój młody wiek, potem uciekł do Gruzji. Maria Gattilusio, wdowa po starszym bracie Dawida - Aleksandrze, dołączyła do haremu sułtana, podobnie stało się z córką Dawida - Anną, która jednak później zostałą żoną generała Zagana Paszy. Syn Marii - Aleksy również został oszczędzony i stał się jednym z sułtańskich gońców. Owdowiała cesarzowa Helena Kantakuzena początkowo zamieszkała w jednej ze swoich willi, ale potem została ukarana przez sułtana i resztę życia spędziła w skrajnej biedzie. Została ukarana, ponieważ pochowała swojego męża i synów, którzych ciała zostały zostawione na pożarcie psom.

Jedna z córek Dawida, przeżyła go jako żona władcy Gurieli z dynastii Dadiani. Późniejsi Gurieli przypominali swoje pochodzenie od Dawida Wielkiego Komnena i poprzez niego również od kilkunastu innych cesarzów, którzy byli jego przodkami.

[edytuj] Małżeństwa i potomstwo

Dawid i jego pierwsza żona - Maria Gocka nie mieli dzieci. Maria była córką niepodłegłego władcy miasta Mangup na Krymie, które jednak zjandowało się na terenie wpływów cesarstwa Trapezuntu. Maria pochodziła z tzw. gotów krymskich, zmarła przed 1447. Z drugą żoną - Heleną Kantakuzeną, prawnuczką cesarza bizantyjskiego - Jana VI Kantakuzena, Dawid miał:

Bazylego (ściętego w 1463),
Manuela (ściętego w 1463),
jednego lub pięciu innych synów (ściętych w 1463)
Jerzego (1460– zm. po 1463),
Annę (1447–zm. po 1463), żonę Zagana Paszy, a następnie Sinana,
córkę o nieznanym imieniu, żonę Mamia Gurieli (która jako jedyna na pewno przeżyła swojego ojca).