Jan z Brienne
| Jan z Brienne |
|
 |
|
| król Jerozolimy | |
| Okres panowania | od 1210 do 1212 |
| Cesarz Łaciński | |
| Okres panowania | od 1231 do 1237 |
| Dane biograficzne | |
| Urodzony | 1148 |
| Zmarł | 23 marca 1237 |
| Ojciec | Erhard II de Candia |
| Matka | Agnieszka de Montfaucon |
| Żona | 1. Maria z Montferratu, 2. Stefania Armeńska, 3. Berengaria z Leónu |
| Dzieci | z Marią: Jolanta Jerozolimska; ze Stefanią: Jan; z Berengarią: Maria, Alfons, Jan II de Brienne, Ludwik z Akki |
 Galeria w Wikimedia Commons |
|
Jan z Brienne (Jan de Candia z Brienne, ur.1148, zm. 23 marca 1237) – król Jerozolimy w latach 1210–1212.
Życiorys [edytuj]
Urodził się w Szampanii jako drugi syn Erharda II de Candia, hrabiego Brienne, i Agnieszki de Montfaucon, hrabiny Montbéliard (urodzonej jako Agnieszka de Nevers, córka Wilhelma III de Nevers). Początkowo został przeznaczony na duchownego, ale wolał zostać rycerzem i po czterdziestu latach turniejów i walk zyskał znakomitą reputację. Kiedy w 1208 z Ziemi Świętej do króla Francji – Filipa II Augusta, przybyli posłowie z pytaniem kogo z baronów proponowałby na męża młodej królowej Jerozolimy, Filip II August wskazał Jana i obiecał wspierać go jako nowego króla.
Jan poślubił królową Marię z Montferratu, w 1210. Maria była młodsza od niego o 40 lat, była córką królowej Izabeli i Konrada z Montferratu. W 1211 Jan z Brienne zawarł 6-letni pokój z muzułmańskim władcą Al-Adilem. W 1212 Jan owdowiał; po śmierci żony pełnił funkcję regenta dla ich jedynej córki Jolanty (znanej również jako Izabela II). W 1216 ożenił się z księżniczką Stefanią Armeńską (zm. 1219), córką króla Leona II. Ze Stefanią miał również jedno dziecko – syna Jana (1216–1220), sukcesora Armenii, który jednak zmarł w dzieciństwie.
W 1224 Jan ożenił się po raz trzeci. Jego trzecią żoną została Berengaria z Leónu, córka króla Alfonsa IX i Berengarii Kastylijskiej. Urodziła czworo dzieci:
- Marię de Brienne (1225–1275), która poślubiła władcę Cesarstwa Łacińskiego – Baldwina II,
- Alfonsa de Brienne (ok. 1228–1270), który poślubił Marię d'Issoudon, hrabinę d'Eu i sam został hrabią d'Eu oraz Wielkim Kanclerzem Francji,
- Jana II de Brienne (ok. 1230–1273), który w 1258 został Wielkim Francji,
- Ludwika z Akki (ok. 1235–1263), który poślubił Agnieszkę de Beaumont i sam został wicehrabią Beaumont.
W 1229 80-letni Jan został poproszony przez baronów Łacińskiego Cesarstwa Konstantynopola o zostanie cesarzem-regentem. Warunkiem była zgoda na to, by Baldwin de Courtenay poślubił drugą córkę Jana, Marię, i został jego następcą. Jan rządził Konstantynopolem przez 9 lat, a w 1235 z kilkoma oddziałami udało mu się odepchnął oblegające go armię Jana III Dukasa Watatzesa, cesarza Nicei, i Iwana Asena II, cara Bułgarii. Po odniesieniu tego ostatniego zwycięstwa, prawdopodobnie wyolbrzymionego przez łacińskich kronikarzy, Jan wstąpił do zakonu franciszkanów.
Ciekawostki [edytuj]
- Został uwieczniony w literaturze przez Zofię Kossak w powieści Bez oręża.
- Jego dalekim potomkiem był prezydent Francji François Mitterrand.
| Poprzednik Maria i Amalryk II |
 |
Król Jerozolimy 1210-1212 |
|
Następca Jolanta |
| Poprzednik Baldwin II |
 |
Cesarz Łaciński 1231-1237 |
|
Następca Baldwin II |
