Jan z Brienne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jan z Brienne
João I de Brienne 1.jpg
król Jerozolimy (iure uxoris)
Okres panowania od 1210
do 1212
Cesarz Łaciński
Okres panowania od 1231
do 1237
Dane biograficzne
Urodziny ok. 1170
Śmierć 23 marca 1237
Ojciec Erhard II de Candia
Matka Agnieszka de Montfaucon
Żona 1. Maria z Montferratu,
2. Stefania Armeńska,
3. Berengaria z Leónu
Dzieci z Marią:
Jolanta Jerozolimska;
ze Stefanią:
Jan;
z Berengarią:
Maria,
Alfons,
Jan II de Brienne,
Ludwik z Akki
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Jan z Brienne (Jan de Candia z Brienne, ur. 1148 (lub ok.1170), zm. 23 marca 1237) – król Jerozolimy w latach 12101212.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Szampanii jako drugi syn Erharda II de Candia, hrabiego Brienne, i Agnieszki de Montfaucon, hrabiny Montbéliard (urodzonej jako Agnieszka de Nevers, córka Wilhelma III de Nevers). Początkowo został przeznaczony na duchownego, ale wolał zostać rycerzem i po czterdziestu latach turniejów i walk zyskał znakomitą reputację. Kiedy w 1208 z Ziemi Świętej do króla FrancjiFilipa II Augusta, przybyli posłowie z pytaniem kogo z baronów proponowałby na męża młodej królowej Jerozolimy, Filip II August wskazał Jana i obiecał wspierać go jako nowego króla.

Jan poślubił królową Marię z Montferratu, w 1210. Maria była młodsza od niego o 40 lat, była córką królowej Izabeli i Konrada z Montferratu. W 1211 Jan z Brienne zawarł 6-letni pokój z muzułmańskim władcą Al-Adilem. W 1212 Jan owdowiał; po śmierci żony pełnił funkcję regenta dla ich jedynej córki Jolanty (znanej również jako Izabela II). W 1216 ożenił się z księżniczką Stefanią Armeńską (zm. 1219), córką króla Leona II. Ze Stefanią miał również jedno dziecko – syna Jana (12161220), sukcesora Armenii, który jednak zmarł w dzieciństwie.

W 1224 Jan ożenił się po raz trzeci. Jego trzecią żoną została Berengaria z Leónu, córka króla Alfonsa IX i Berengarii Kastylijskiej. Urodziła czworo dzieci:

W 1229 80-letni Jan został poproszony przez baronów Łacińskiego Cesarstwa Konstantynopola o zostanie regentem. Warunkiem była zgoda na to, by Baldwin de Courtenay poślubił drugą córkę Jana, Marię, i został jego następcą. Jan rządził Konstantynopolem przez 9 lat, w 1231 został koronowany na cesarza. W 1235 z kilkoma oddziałami udało mu się odepchnął oblegające go armię Jana III Dukasa Watatzesa, cesarza Nicei, i Iwana Asena II, cara Bułgarii. Po odniesieniu tego ostatniego zwycięstwa, prawdopodobnie wyolbrzymionego przez łacińskich kronikarzy, Jan wstąpił do zakonu franciszkanów.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Maria
Armoiries de Jérusalem.svg Król Jerozolimy
1210-1212
z Marią (iure uxoris)
Armoiries de Jérusalem.svg Następca
Jolanta
Poprzednik
Baldwin II
Blason Empire Latin de Constantinople.svg Cesarz Łaciński
1231-1237
Blason Empire Latin de Constantinople.svg Następca
Baldwin II