Jan IV Laskarys

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jan IV Laskarys
John IV Laskaris miniature.jpg
Jan IV Laskarys, miniatura z XV w.
Czas panowania 12581261
Dynastia Laskarysów
Data urodzin 25 grudnia 1250
Data śmierci prawdopodobnie ok. 1305
Lista cesarzy bizantyńskich
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Jan IV Laskarys (ur. 25 grudnia 1250, zm. prawdopodobnie ok. 1305) – cesarz nicejski w latach 1258-1261, syn i następca Teodora II i Heleny, córki bułgarskiego cara, Iwana Asena II.

Jan został władcą imperium nicejskiego po śmierci swego ojca, Teodora II, w 1258, jako ośmioletni chłopiec. Ze względu na jego niepełnoletność, faktyczna władza spoczywała w rękach regenta, którym był bliski współpracownik zmarłego cesarza, Jerzy Muzalon. Jerzy był jednak bardzo niepopularny i wkrótce został zamordowany. Jego miejsce zajął cieszący się szerokim poparciem Michał Paleolog, który już w listopadzie 1258 został regentem, a w styczniu 1259 koronował się na współcesarza nicejskiego. Choć Jan pozostał na tronie, faktycznym władcą został Michał Paleolog.[1]

Po zdobyciu Konstantynopola 25 lipca 1261 Michał Paleolog koronował się na cesarza bizantyńskiego. W dniu swych 11 urodzin Jan IV Laskarys został oślepiony na rozkaz Paleologa i uwięziony w zamku na Morzu Marmara, gdzie został mnichem o imieniu Józef. Z zapisków historycznych wiadomo, iż żył jeszcze pod koniec XIII w., ponieważ w 1290 uznał Andronika II jako cesarza.

Jan IV był ostatnim władcą z dynastii Laskarysów, władającej cesarstwem w najtrudniejszym okresie jego istnienia, dążącej do zdobycia Konstantynopola i odbudowania Bizancjum w granicach sprzed 1204 roku.

Przypisy

  1. Paleologowie, seria: "Dynastie świata", Warszawa 2011, s. 12.


Poprzednik
Teodor II Laskarys
Double-headed eagle of the Greek Orthodox Church.svg Cesarz nicejski
1258 - 1261
Double-headed eagle of the Greek Orthodox Church.svg Następca
Michał VIII Paleolog