Jan VII Paleolog

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jan VII Paleolog


Czas panowania 1390, 1399-1402
Dynastia Paleologów
Data urodzin 1370
Data śmierci 22 września 1408Saloniki
Lista cesarzy bizantyńskich

Jan VII Paleolog (gr. Ιωάννης Ζ' Παλαιολόγος, Iōannēs VII Palaiologos) (ur. 1370, zm. 22 września 1408 w Salonikach) – cesarz bizantyjski przez okres kilku miesięcy w 1390 pod koniec rządów Jana V Paleologa oraz współcesarz z Manuelem II w latach 1399-1402. Syn Andronika IV Paleologa.

Brał udział w buncie swego ojca przeciwko dziadkowi - Janowi V. Pod koniec życia dziada, 14 kwietnia 1390 roku udało mu się zająć tron, z którego został zrzucony przez swojego stryja - Manuela II. Uciekł następnie do sułtana Bajazyda I. Powrócił do Bizancjum i mimo początkowego konfliktu, Manuel II powierzył mu ster rządów na czas swojej podróży po Europie w latach 1399 - 1403. Współcesarzem został wówczas także jego syn - Andronik V Paleolog.[1]

Ożenił się z Ireną Gattilusio. Miał z nią syna Andronika V Paleologa.

Przypisy

  1. M.B. Leszka, Manuel II, [w:] Paleologowie, seria: "Dynastie świata", Warszawa 2011, s. 36 - 39.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia kultury bizantyńskiej, red. Oktawiusz Jurewicz, Warszawa 2002.


Poprzednik
Jan V Paleolog
Double-headed eagle of the Greek Orthodox Church.svg Cesarz bizantyjski
1399 - 1402
Double-headed eagle of the Greek Orthodox Church.svg Następca
Manuel II Paleolog