Cesarstwo Trapezuntu
| Βασίλειον τής Τραπεζούντας Cesarstwo Trapezuntu |
|||||
|
|||||
|
|||||
| Język urzędowy | pontyjski | ||||
| Stolica | Trapezunt | ||||
| Typ państwa | monarchia | ||||
| Ostatnia głowa państwa | cesarz Dawid II Wielki Komnen | ||||
| Data powstania | 1204 | ||||
| Data likwidacji | 15 sierpnia 1461 | ||||
 |
|||||
.jpg)
Cesarstwo Trapezuntu lub Trebizondu (funkcjonuje także określenie: cesarstwo trapezunckie) – państwo powstałe w 1204 roku na gruzach Cesarstwa Bizantyjskiego na ziemiach wokół miasta Trapezunt (dziś Trabzon we wschodniej Turcji). Cesarstwo istniało w latach 1204–1461.
Cesarstwo założyli przedstawiciele bizantyjskiej dynastii Komnenów, wnuków Andronika I, Aleksego i Dawida, którzy zawładnęli w kwietniu 1204 roku Trapezuntem, zakładając dynastię Wielkich Komnenów. Miało to miejsce zupełnie niezależnie od wydarzeń z Konstantynopola, który został krótko potem zdobyty przez rycerzy IV krucjaty. Przy wsparciu wojsk gruzińskich i królowej Tamary, Dawid Wielki Komnen zdobył położone na wybrzeżu Morza Czarnego tereny wokół miasta Trapezunt, a także Synopę i Herakleę Pontyńską, przez które przebiegały ważne szlaki handlowe. Dalsze podboje powstrzymał Teodor I Laskarys.[1]
Dawid Wielki Komnen prowadził walkę z Teodorem jako wasal cesarza konstantynopolitańskiego i przy jego poparciu. Kiedy stosunki między Cesarstwem Łacińskim a Cesarstwem Nicejskim ustabilizowały się, Trapezunt zaczął ponosić klęski. W 1214 roku Teodor Laskarys zaanektował posiadłości Dawida na zachód od Synopy. Wówczas Seldżucy zajęli Synopę i pokonali cesarza Aleksego, biorąc go do niewoli. Powrócił na tron jako wasal sułtana Ikonium, samo Cesarstwo skurczyło się do wąskiego pasa nadbrzeżnego.[2]
Po zdobyciu Konstantynopola przez Turków w 1453 roku Cesarstwo Trapezuntu jeszcze tylko przez kilka lat stawiało opór Osmanom. W 1461 roku sułtan Mehmed II Zdobywca zajął Trapezunt włączając ziemie cesarstwa do własnego imperium.
Przypisy
- ↑ Georgij Ostrogorski: Dzieje Bizancjum. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, s. 402. ISBN 978-83-01-15268-0.
- ↑ Georgij Ostrogorski: Dzieje Bizancjum. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, s. 407. ISBN 978-83-01-15268-0.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Flaga Cesarstwa Trapezuntu wg Księgi Wszystkich Królestw - dostęp: 25 września 2011.
- Michał Kozłowski, Trapezunt - ostatni bizantyński bastion [1]
- Małgorzata Dąbrowska, Święty Jerzy i księżniczka Trapezuntu [2]
- Małgorzata Dąbrowska, Żona Dawida z Trapezuntu [3]
