Manuel II Paleolog

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Manuel II Paleolog
Manuel II Paleologus.jpg
Czas panowania 139121 lipca 1425
Dynastia Paleologów
Data urodzin 27 czerwca 1350
Data śmierci 21 lipca 1425
Moneta
Manuele II di Bisanzio monete.jpg
Lista cesarzy bizantyńskich
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Manuel II Paleolog (gr. Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγος ) (27 czerwca 1350 - 21 lipca 1425) – drugi syn Jana V Paleologa, cesarz bizantyjski w latach 1391-1425.

Cesarstwo Bizantyńskie w roku 1400.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był drugim synem cesarza Jana V Paleologa. Został mianowany przez ojca despotą i od 1369 był zarządcą Salonik. W 1373, po obaleniu uzurpacji jego brata Andronika, został przez ojca ogłoszony dziedzicem i współcesarzem Bizancjum. W latach 1376-1379 i 1390 walczył o tron z Andronikiem, wsparty przez wojska weneckie. W 1390 został zakładnikiem sułtana Bajazyda I, był wtedy świadkiem zajęcia przez sułtana Filadelfii - ostatniego miasta bizantyjskiego w Anatolii. W roku następnym uciekł jednak z więzienia i został cesarzem. Władzę objął po swoim ojcu, w międzyczasie tłumiąc bunt Jana VII Paleologa, który na krótko przed śmiercią Jana V zajął tron.

Od 1394 do 1402 Konstantynopol był oblegany przez wojska tureckie. Manuel II opuścił w 1399 roku oblegane miasto i udał się do Europy zachodniej, by szukać tam pomocy przeciwko Turkom. Był w Anglii, Francji, Świętym Cesarstwie Rzymskim i Aragonii. Na czas nieobecności rządy w państwie powierzył dawnemu przeciwnikowi Janowi VII oraz jego synowi - Andronikowi V Paleologowi.

25 września 1396 krucjata rycerstwa zachodnioeuropejskiego, idąca na odsiecz Konstantynopola została rozbita przez Turków w bitwie pod Nikopolis. Jednak już w 1402 Turcy zmuszeni zostali do ustąpienia, zagrożeni inwazją Mongołów i pobici przez nich w bitwie pod Ankarą. Rok później Manuel II powrócił do Konstantynopola. Przez dwadzieścia lat stosunki z Turkami układały się poprawnie, Bizantyńczycy zaprzestali płacić trybut, a cesarz zajął się polepszeniem sytuacji wewnętrznej Cesarstwa. Odbywał liczne podróże, przebywając w Tesalonice i Mistrze.

W 1422 Turcy ponownie oblegli Konstantynopol. W okresie tym cesarz rezydował w położonym w południowej części miasta - niedaleko złotej bramy - klasztorze Periblebtu. Manuel II zmuszony był w 1424 podpisać pokój z sułtanem Muradem II, mocą którego cesarstwo musiało ponownie płacić Turkom trybut i utraciło część, i tak szczupłego terytorium. Manuel zapadł w tych latach na zdrowiu. W 1421 przeniósł się do klasztoru, mianując jako swego następcę syna - Jana VIII. W 1422 doznał udaru i został sparaliżowany, a trzy lata później zmarł.[1]

Pisma[edytuj | edytuj kod]

Manuel II był autorem wielu traktatów teologicznych, wierszy, listów, dzieł z dziedziny retoryki. Manuel świetny stylista i dialektyk swoich czasów, interesował się religiami innych narodów. W czasie jednej z podróży dyplomatycznych na Zachód otrzymał we Francji traktat dotyczący dogmatu rzymskiego, na który odpowiedział po powrocie w 157 Rozdziałach (Kephálaja). Sławny do dziś jest również jego Dialog o religii chrześcijańskiej (Diálogos perí tes Christianem threskejas), zawierający 26 rozmów z Turkiem Muterizisem, apologią przeciw islamowi oraz głębokim i serdecznym wyznaniem ortodoksyjnej wiary. Dialog powstał w czasie pobytu cesarza na dworze tureckim w Prusie w 1390 roku. Jest cenny również ze względu na wiadomości obyczajowe i etnograficzne.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Ożenił się z Heleną Dragaš. Dziećmi Manuela i Heleny byli między innymi:

Kontrowersja roku 2006[edytuj | edytuj kod]

Papież Benedykt XVI, w czasie swojej podróży apostolskiej do Niemiec, 12 września 2006, w czasie przemówienia na uniwersytecie w Ratyzbonie zacytował dysputę pomiędzy Manuelem II a uczonym perskim, gdzie cesarz pyta Persa: Pokaż mi gdzie Mahomet przykazał coś nowego, a znajdziesz tam tylko zło i nieludzkość, takie jak zobowiązanie do nawracania mieczem niewiernych. Cytat wywołał publiczny spór między katolikami a muzułmanami.

Przypisy

  1. M.B.. Leszka, Manuel II, [w:] Paleologowie, seria: "Dynastie świata", Warszawa 2011, s. 36 - 39.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia kultury bizantyńskiej, red. Oktawiusz Jurewicz, Warszawa 2002.


Poprzednik
Jan VII Paleolog
CoA of the Byzantine Empire.svg Cesarz bizantyjski
1391 - 1425
CoA of the Byzantine Empire.svg Następca
Jan VIII Paleolog