Andronik IV Paleolog
| Andronik IV Paleolog | |
Andronik IV Paleolog, miniatura z XV w. |
|
| Czas panowania | 1376 – 1379 |
| Dynastia | Paleologów |
| Data urodzin | 2 kwietnia 1348 – Konstantynopol |
| Data śmierci | 28 czerwca 1385 – Selymbria |
| Lista cesarzy bizantyńskich | |
Andronik IV Paleolog (ur. 2 kwietnia 1348 w Konstantynopolu, zm. 28 czerwca 1385 w Selymbrii) – cesarz bizantyjski od 1376 do 1379.
Pierworodny syn Jana V Paleologa, który miał być jego następcą. W trakcie wojny domowej ojca z Janem VI Kantakuzenem i Mateuszem Kantakuzenem był małoletni i nie brał bezpośredniego udziału w walkach. Po osiągnięciu pełnoletności; w 1373 roku razem z synem sułtana Murada I, Saudżim Czelebim podniósł rebelię, która jednak szybko została zażegnana przez obu ojców. Jan V, który był wasalem Murada I, został zmuszony do częściowego oślepienia swojego syna.
W 1376 roku przy pomocy Genueńczyków został cesarzem Bizancjum. Zdetronizowany został w trzy lata później, dzięki współpracy Jana V z Wenecjanami, która przyniosła temu drugiemu powrót na tron w Konstantynopolu.
Kolejny raz wystąpił przeciwko swojemu ojcu w 1385 roku. Próba ta, podobnie jak poprzednie, zakończyła się niepowodzeniem.
Ożeniony był Marią Bułgarską. Miał z nią troje dzieci: dwie córki i syna Jana VII Paleologa. [1]
Przypisy
- ↑ W tablicy genealogicznej w opracowaniu Paleologowie, seria: "Dynastie świata", Warszawa 2011 na stronie 18 błędnie podano, jakoby żoną Andronika IV była Irena Gattilusio. Irena była żoną Jana VII Paleologa.
Bibliografia [edytuj]
Ostrogorski G., Dzieje Bizancjum, Warszawa 1967.
| Poprzednik Jan V Paleolog |
Cesarz bizantyjski 1376 - 1379 |
Następca Jan V Paleolog |