Difluorek tlenu
| Difluorek tlenu | |||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||
| Wzór sumaryczny | OF2 | ||||||||||||||||
| Masa molowa | 54,00 g/mol | ||||||||||||||||
| Wygląd | bezbarwny gaz | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||
| Numer CAS | 7783-41-7 | ||||||||||||||||
| PubChem | 24547[1] | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||||||
| Podobne związki | woda, tlenek chloru(I) | ||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
|||||||||||||||||
Difluorek tlenu (OF2) – nieorganiczny związek chemiczny, w którym tlen znajduje się na +II stopniu utlenienia.
W temperaturze pokojowej jest to bezbarwny gaz. Rozpuszcza się w wodzie. Reaguje wybuchowo z parą wodną zgodnie ze schematem:
- OF2 + H2O → 2HF + O2
W temperaturze powyżej 260 °C. rozkłada się na pierwiastki składowe.
Otrzymywany przez działanie fluorem na rozcieńczony roztwór wodorotlenku sodu:
Difluorek tlenu można otrzymywać w sposób ciągły. Do zamkniętego naczynia wprowadza się od dołu wodny roztwór wodorotlenku sodowego, a poprzez dodatkową rurkę z góry wprowadza się gazowy fluor na dno naczynia. Otworem z boku, w połowie wysokości naczynia, uchodzi wodny roztwór fluorku sodowego, zaś gazowy fluorek tlenu jeszcze jednym wyprowadzeniem na górze naczynia. Przy 4% roztworze wodorotlenku sodowego wydajność reakcji wynosi ok. 15%.
Przypisy
- ↑ Difluorek tlenu – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Difluorek tlenu (ang. • niem.) w bazie IFA GESTIS. Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung (IFA). [dostęp 2011-11-04].
- ↑ D. M. Yost: Oxygen Fluoride. W: Harold Simmons Booth: Inorganic Syntheses. T. 1. 1939, s. 109–111. (ang.)
- ↑ Oxygen fluoride (ICSC: 0818) (ang.) Międzynarodowa Karta Bezpieczeństwa Chemicznego. Międzynarodowy Program Bezpieczeństwa Chemicznego. [dostęp 2011-11-04].