Eurodance

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Eurodance
Pochodzenie disco[1], Hi-NRG[1], house[1], hip-hop[2], dance[2], techno[2][3], elektroniczna muzyka taneczna
Czas i miejsce powstania lata 80. XX wieku,
Europa
Instrumenty syntezator, automat perkusyjny, keyboard, sekwencer
Największa popularność Lata 90. XX wieku, w pewnym stopniu do dziś[4]
Gatunki pokrewne dance, euro disco, euro trance
Podgatunki
bubblegum dance, italo dance
Podgatunki powstałe z połączenia z innym stylem muzycznym
euro house, euro reggae, euro techno
Inne tematy
dance-pop

Eurodance – gatunek elektronicznej muzyki tanecznej (klubowej) popularny w latach 90. XX wieku bedący podgatunkiem muzyki dance[1]. Gatunek wywodzi się głównie z muzyki disco, Hi-NRG i house[1] oraz muzyki hip-hop i techno[2]. Charakteryzuje się rytmicznym i szybkim, jednocześnie jednak melodyjnym brzmieniem. Zazwyczaj dzieliły się na partie śpiewane przez wokalistkę oraz kwestie rapowane przez mężczyznę[1]. Słowa utworów eurodance zwykle były proste i "wpadające w ucho", niosące ważne najczęściej optymistyczne przesłanie[4]. Gatunek posiada bardzo licznych reprezentantów takich jak: Basshunter, Captain Jack, Alex Christensen, Snap!, Culture Beat, Dr. Alban, Pharao, Corona, Loft, Masterboy, Mr. President, John Scatman, Real McCoy, DJ BoBo, Fun Factory, La Bouche, 2 Unlimited, E-Rotic, 2 Brothers on the 4th Floor, Ace of Base, Basic Element, Cascada, Waldo's People.

W eurodance na porządku dziennym był tzw. millivanilizm – utwory były komponowane przez grupę producentów, często stojących za kilkoma projektami naraz, a głosy należały do profesjonalnych wokalistów – oficjalnymi twarzami olbrzymiej części zespołów byli atrakcyjni fizycznie modele płci męskiej oraz żeńskiej. Stąd też powszechne stosowanie tzw. playbacku w czasie występów.

W latach 1996/1997, eurodance w tradycyjnej formie zaczął zanikać, a jego miejsce stopniowo zajmował euro-rap, tworzony w dużej części przez eurodance'owych raperów – zarówno faktycznych wykonawców, jak i wspomnianych wcześniej modeli, którzy porzucili rodzime projekty i rozpoczęli nagrania solowe, bądź też w nowych grupach.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Eurodance (ang.). allmusic.com. [dostęp 2012-05-10].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Vladimir Bogdanov, Chris Woodstra, Stephen Thomas Erlewine, John Bush: All Music Guide to Electronica: The Definitive Guide to Electronic Music. Backbeat Books, 2001. ISBN 0879306289. (ang.)
  3. Paweł Frieske: Drzewo genealogiczne stylów techno (pol.). W: Gatunki muzyki elektronicznej [on-line]. TopDJ.pl, 2005-10-01. [dostęp 1 październik 2005].
  4. 4,0 4,1 Dance (pol.). muzolandia.pl. [dostęp 2012-05-07].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]