Fiodor Berg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Fiodor Berg
Friedrich Wilhelm Rembert von Berg.PNG
Data i miejsce urodzenia 27 maja 1794
Imperium Rosyjskie Sangaste
Data i miejsce śmierci 18 stycznia 1874
Imperium Rosyjskie Petersburg
Namiestnik Królestwa Polskiego
Okres urzędowania od 1863
do 1874
Poprzednik Konstanty Mikołajewicz Romanow
Następca Paweł Kotzebue
Odznaczenia
Order Świętego Andrzeja Powołańca (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Orła Białego (Imperium Rosyjskie) Order św. Jerzego – III klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Włodzimierza I klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny I klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Włodzimierza IV klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny IV klasy (Imperium Rosyjskie) Order Czarnego Orła Pour le Mérite Order Czerwonego Orła Królewski Order Serafinów (Szwecja) Krzyż Wielki Orderu Zbawiciela (Grecja) Krzyż Wielki Orderu św. Stefana (Austro-Węgry)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Wojsko rosyjskie demoluje Pałac Zamoyskich po zamachu na Berga

Fiodor Fiodorowicz Berg (ros. Фёдор Фёдорович Берг, właściwie Friedrich Wilhelm Rembert von Berg; ur. 27 maja 1794[1] w Sangaste (gubernia inflancka, obecnie Estonia), zm. 18 stycznia 1874 w Sankt Petersburgu) – hrabia Wielkiego Księstwa Finlandii, generał kwatermistrz rosyjski. Od 1865 feldmarszałek. Geodeta.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny Niemców bałtyckich. Uczył się na Uniwersytecie w Dorpacie. W latach 20. XIX w. wykonał wojskowo-statystyczne opisanie Turcji. Kierował w latach 1823-1825 ekspedycją do Azji Środkowej. Na bazie materiałów z tej ekspedycji stworzono mapę. W l. 1828-1829 wykonał mapę północno-wschodniej części Bułgarii.

W 1831 brał udział w wojnie z Polską, dowodząc podczas szturmu na Warszawę natarciem w kierunku na Wolę. Awansowany do stopnia generała-lejtnanta pełnił obowiązki kwatermistrza armii stacjonującej w Królestwie Polskim.

Od 1843 jako generał kwatermistrz Sztabu Głównego Imperium Rosyjskiego kierował wykonaniem mapy Rosji w masztabie trzywiorstowym.

W 1853 dowódca wojsk w Estonii. Od 1855 generał gubernator Finlandii. W latach 1863-1874 ostatni namiestnik Królestwa Polskiego. Urzędował w Zamku Królewskim.

Stłumił powstanie styczniowe, prowadził politykę rusyfikacji Polski.

19 września 1863 powstańcy dokonali nieudanego zamachu na namiestnika, rzucając bombę z okna Pałacu Zamoyskich na Krakowskim Przedmieściu w Warszawie. W odwecie Rosjanie całkowicie zdemolowali budynek pałacu, wyrzucając na bruk warszawski słynny fortepian Fryderyka Chopina. Fakt ten zainspirował Cypriana Kamila Norwida do napisania wiersza Fortepian Szopena (1865).

Fiodor Berg był odpowiedzialny za pacyfikację miejscowości, których mieszkańcy udzielili pomocy powstańcom styczniowym. Był luteraninem.

Przypisy

  1. Spotyka się również datę 1790 i 1793. W książce pod redakcją Jarosława Kłaczkowa widnieje zaś rok 1789.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ewangelicy w Radomiu i regionie (XVI-XX wiek) - studia i materiały pod redakcją Jarosława Kłaczkowa, Radom 2007.
  • Chimiak Ł., Gubernatorzy rosyjscy w Królestwie Polskim 1863-1915 - Szkic do portretu zbiorowego, Wrocław 1999.