Francesco Solimena

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Francesco Solimena, Autoportret

Francesco Solimena (ur. 4 października 1657 w Canale di Serino, zm. 3 kwietnia 1747 w Barra) – włoski malarz i rysownik późnego baroku.

Uczył się u swego ojca Angela Solimeny. W Neapolu kształcił się u Francesca di Marii. Poza krótkimi podróżami do Monte Cassino (1702) i Rzymu (1700 i 1707) na stałe mieszkał w Neapolu.

Malował obrazy religijne, mitologiczne, alegoryczne oraz portrety. Duży wpływ na jego twórczość wywarli Luca Giordano, Mattia Preti i Giovanni Lanfranco. Jego monumentalne płótna charakteryzują się bogactwem postaci, dynamizmem oraz ostrymi efektami światłocieniowymi. Malował też freski w kościołach neapolitańskich m.in. w San Paolo Maggiore i Il Gesu Nuovo.

Jego uczniami byli m.in. Allan Ramsay i Corrado Giaquinto

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Alegoria rządów Ludwika XIV (ok. 1700) – Londyn, National Gallery,
  • Autoportret – Florencja, Uffizi,
  • Gościnność Abrahama (ok. 1701) – Mediolan, Pinacoteca di Brera,
  • Judyta z głową Holofernesa (1725) – Wiedeń, Muzeum Historii Sztuki w Wiedniu,
  • Madonna z Dzieciątkiem i św. Filipem Nereuszem (1725-30) – Neapol, Museo di Capodimonte,
  • Madonna z Dzieciątkiem i św. Franciszkiem (ok. 1705) – Drezno, Gemaeldegalerie,
  • Michał Archanioł strąca LucyferaRzym, Pinakoteka Watykańska,
  • Rebeka przy studni – St. Petersburg, Ermitaż,
  • Rzeź rodziny Giustinani na Chios (ok. 1715) – Neapol, Museo di Capodimonte,
  • Samson i Dalila (ok. 1690) – Brunszwik, Herzog-Anton-Urlich Museum,
  • Spotkanie Eliezera i Rebeki (ok. 1700) – Rouen, Musee des Beaux-Arts,
  • Św. Bonawentura otrzymuje od Madonny chorągiew Grobu Świętego (1710) – Aversa, Katedra,
  • Św. Franciszek prosi papieża o odpust zupełny dla pielgrzymówWarszawa, Muzeum Narodowe,
  • Św. Jan ChrzcicielMadryt, Prado,
  • Wygnanie Heliodora ze świątyni (ok. 1725) - Toledo, Muzeum Sztuki,
  • Wygnanie Heliodora ze świątyni (ok. 1735) – Rzym, Galleria Nazionale d’Arte Antica,
  • Wygnanie Heliodora ze świątyni (1723-25) – Paryż, Luwr.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andre Chastel, Sztuka włoska, t. 2, Warszawa:WAiF, 1978.
  • Barok, Łódź: Galaktyka, 1999. ISBN 83-87914-03-7.