Góra Parkowa (Krynica-Zdrój)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Góra Parkowa
Dolna stacja kolejki na Górę Parkową
Dolna stacja kolejki na Górę Parkową
Państwo  Polska
Pasmo Beskid Sądecki, Karpaty
Wysokość 742 m n.p.m.
Położenie na mapie Beskidu Sądeckiego
Mapa lokalizacyjna Beskidu Sądeckiego
Góra Parkowa
Góra Parkowa
Ziemia 49°24′57″N 20°57′54″E/49,415833 20,965000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Stawek z łabędziami na Górze Parkowej

Góra Parkowa (742 m) – szczyt w Paśmie Jaworzyny w Beskidzie Sądeckim, na terenie Krynicy-Zdroju[1]. Jest jednym z głównych terenów rekreacyjnych, spacerowych i sportowych miasta Krynica-Zdrój[2].

Góra Parkowa jako teren rekreacyjny[edytuj | edytuj kod]

Na Górze Parkowej jest sześćdziesięciohektarowy Park Zdrojowy z licznymi ścieżkami spacerowymi i altankami, trzy stawy, ścieżka zdrowia, dwa szlaki turystyczne, tor saneczkowy. Popularnym miejscem wypoczynkowym jest Polana Michasiowa. Na szczyt można wyjechać kolejką linowo-terenową wybudowaną w 1937, zarządzaną przez Polskie Koleje Linowe S.A. Była to pierwsza w Polsce kolej linowo-terenowa. Na szczycie punkt widokowy, Rajskie Zjeżdżalnie, restauracja i wyciąg narciarski przystosowany dla dzieci. Oglądać można również pozostałości po torze saneczkarskim. Na górze rośną licznie gatunki obcego pochodzenia takie jak: daglezja zielona, jodła kaukaska, żywotnik olbrzymi, choina kanadyjska, szydlica japońska, sosna wejmutka czy sosna wydmowa.

Tory zjazdowe na Górze Parkowej[edytuj | edytuj kod]

W 1929 został oddany do użytku tor saneczkowy, na którym w 1930 rozegrano pierwsze Mistrzostwa Polski. W 1938 na szczycie została wybudowana w miejscu starej-drewnianej, nowa, betonowa wieża rozbiegowa. Wieża była wykorzystywana w celach sportowych do końca lat siedemdziesiątych XX wieku. W latach osiemdziesiątych zawodnicy startowali z nieznacznie niżej położonych części toru saneczkowego - było to spowodowane ewolucją sprzętu. Tor nie był przystosowany do coraz szybszych sanek i w związku z tym, aby zapewnić bezpieczeństwo zawodników w końcowej części toru, zdecydowano się na obniżenie miejsc startów. Po zaprzestaniu użytkowania wieży w celach sportowych, wykorzystano ją do uruchomienia rajskich zjeżdżalni – wielkiej atrakcji dla dzieci. Na Górze Parkowej 2-krotnie rozgrywane były mistrzostwa świata w saneczkarstwie w 1958 i 1962, mistrzostwa Europy w 1935 oraz mistrzostwa Europy juniorów w 1979.

W 2008 rozpoczęto budowę sztucznie mrożonego toru saneczkowo-bobslejowo-skeletonowego. Całkowita planowana długość toru to 1709 m, a długość od startu do mety miała wynosić 1613 m. Krynicki tor miał być trzecim pod względem długości torem na świecie, po torach w Nagano i St. Moritz. Maksymalną prędkość, jaką mieli rozwijać na nim zawodnicy, szacowano na 135 km/h. Strefa hamowania to 300 m. Tor miał spełniać wszystkie wymogi dotyczące organizacji imprez międzynarodowych. Planowany termin zakończenia prac był przewidziany na listopad 2010. Wskutek protestu przeciwników budowa stanęła w miejscu w 2009. Jesienią tego roku wojewoda małopolski zaskarżył decyzję o budowie toru do sądu administracyjnego w związku z nieprawidłowościami przy sporządzaniu planu zagospodarowania. W maju 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie unieważnił uchwałę o planie. Władze Krynicy-Zdroju złożyły kasację, jednak Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał decyzję WSA. Obecnie na Górze Parkowej znajduje się część starego toru o długości 500 m. Drewniany tor jest lodzony starymi metodami - konieczne do tego są odpowiednie temperatury w trakcie wykonywania prac (od -3 do - 8 stopni) oraz obfite opady śniegu. Corocznie w okresie od stycznia do końca lutego jest wykorzystywany przez młodych adeptów saneczkarstwa, rozgrywane są na nim zawody Ogólnopolskich Olimpiad Młodzieży w Sportach Zimowych, Mistrzostwa Polski w różnych kategoriach wiekowych, Międzynarodowe Zawody o Puchar Krynicy.

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny niebieski Krynica – Góra Parkowa – SzaloneBradowiecPowroźnik
szlak turystyczny żółty Krynica – Góra Parkowa – Huzary

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Góra Parkowa

Przypisy

  1. Beskid Sądecki. Mapa 1:50 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „Wit” s.c.. ISBN 83-915737-3-7.
  2. Bogdan Mościcki: Beskid Sądecki i Małe Pieniny. Pruszków: Oficyna Wyd. „Rewasz”, 2007. ISBN 978-83-89188-65-6.