Daglezja zielona

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Daglezja zielona
Pseudotsuga menziesii subsp. menziesii
Pseudotsuga menziesii subsp. menziesii
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo rośliny naczyniowe
Gromada nagonasienne
Podgromada nagonasienne drobnolistne
Klasa iglaste
Rząd sosnowce
Rodzina sosnowate
Podrodzina modrzewiowe (Laricoideae)
Rodzaj daglezja
Gatunek daglezja zielona
Nazwa systematyczna
Pseudotsuga menziesii Carriere
Mapa zasięgu
Pseudotsuga menziesii levila.png
Kategoria zagrożenia
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Daglezja zielona, jedlica zielona, jedlica Douglasa, jedlica Menziesa, (Pseudotsuga menziesii Carriere) – gatunek drzewa z rodziny sosnowatych. Występuje w zachodniej części Ameryki Północnej. Gatunek geograficznie dzielony jest na dwa podgatunki P. menziesii subsp. menziesii i P. menziesii subsp. glauca. W Polsce jest gatunkiem introdukowanym. Opis dotyczy podstawowego podgatunku subsp. menziesii, subsp. glauca (jedlica sina) odróżnia się pokrojem, igłami i szyszkami.

Drzewo ma małą odporność na zanieczyszczenia w mieście.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Drzewo bardzo szybko rosnące. Korona młodych drzew szerokostożkowata.
Kora
Drewno
Pień
Osiąga 80–110 m wysokości. W Polsce po 30 latach osiąga 15 metrów, a dorasta do 45–51 m. Kora u starych jest gruba, czerwonobrązowa.
Liście
Igły długości od 2 do 3,5 cm. Z wierzchu jasnozielone i połyskujące, od spodu z wyraźnymi, jaśniejszymi paskami woskowego nalotu. Grzebieniasto umiejscowione. Po roztarciu pachną cytrusami.
Szyszki
Długości 5–10 cm, jasno brązowe, na krótkich trzoneczkach. Opadają w całości. Łuski okrywowe wyprostowane i skierowane ku szczytowi szyszki.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Najgrubszy i jeden z najwyższych okazów daglezji na terenie Lasów Państwowych rośnie w Wierciszewie i ma 470 cm obwodu i 48 metrów wysokości. Jej wiek szacowany jest na 170 lat[2]. Bardzo wysokie okazy rosną też w m. in. w Arboretum w Karnieszewicach.
  • Najdłuższa deska na świecie (do 17 maja 2009) o długości 36,83 m została wycięta z 120-letniej jedlicy o wysokości 51,2 m i znajduje się w Centrum Edukacji i Promocji Regionu w Szymbarku[3]. Rekord ten pobito deską mierząca 40,815 m, również wyciętą z daglezji, której wiek to 130 lat a wysokość ponad 50 m[4]. Została wycięta w Nadleśnictwie Lębork, a obecnie znajduję się w Wilkowie Nowowiejskim. W czerwcu 2012 r. rekord został ponownie pobity w Szymbarku, kiedy wycięto deskę o długości 46 metrów 53 centymetrów ze 120 letniej daglezji.[5].
  • Prawdopodobnie najwyższą daglezją w Europie jest 63,79 metrowy okaz w Glendaruel w Szkocji posadzony w 1849 roku [6]

Przypisy