Daglezja zielona
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Daglezja zielona | |
|---|---|
 Pseudotsuga menziesii subsp. menziesii
|
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Podkrólestwo | rośliny naczyniowe |
| Nadgromada | rośliny nasienne |
| Gromada | nagonasienne |
| Podgromada | nagonasienne drobnolistne |
| Klasa | iglaste |
| Rząd | sosnowce |
| Rodzina | sosnowate |
| Podrodzina | modrzewiowe (Laricoideae) |
| Rodzaj | daglezja |
| Gatunek | daglezja zielona |
| Nazwa systematyczna | |
| Pseudotsuga menziesii Carriere | |
| Mapa zasięgu | |
 |
|
| Kategoria zagrożenia | |
|
|
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Daglezja zielona, jedlica zielona, jedlica Douglasa, jedlica Menziesa, (Pseudotsuga menziesii Carriere) – gatunek drzewa z rodziny sosnowatych. Występuje w zachodniej części Ameryki Północnej. Gatunek geograficznie dzielony jest na dwa podgatunki P. menziesii subsp. menziesii i P. menziesii subsp. glauca. W Polsce jest gatunkiem introdukowanym. Opis dotyczy podstawowego podgatunku subsp. menziesii, subsp. glauca (jedlica sina) odróżnia się pokrojem, igłami i szyszkami.
Drzewo ma małą odporność na zanieczyszczenia w mieście.
Charakterystyka [edytuj]
- Pokrój
- Drzewo bardzo szybko rosnące. Korona młodych drzew szerokostożkowata.
- Pień
- Osiąga 80–110 m wysokości. W Polsce po 30 latach osiąga 15 metrów, a dorasta do 45–51 m. Kora u starych jest gruba, czerwonobrązowa.
- Liście
- Igły długości od 2 do 3,5 cm. Z wierzchu jasnozielone i połyskujące, od spodu z wyraźnymi, jaśniejszymi paskami woskowego nalotu. Grzebieniasto umiejscowione. Po roztarciu pachną cytrusami.
- Szyszki
- Długości 5–10 cm, jasno brązowe, na krótkich trzoneczkach. Opadają w całości. Łuski okrywowe wyprostowane i skierowane ku szczytowi szyszki.
Ciekawostki [edytuj]
- Najgrubszy i jeden z najwyższych okazów daglezji na terenie Lasów Państwowych rośnie w Wierciszewie i ma 470 cm obwodu i 48 metrów wysokości. Jej wiek szacowany jest na 170 lat[2]. Bardzo wysokie okazy rosną też w m. in. w Arboretum w Karnieszewicach.
- Najdłuższa deska na świecie (do 17 maja 2009) o długości 36,83 m została wycięta z 120-letniej jedlicy o wysokości 51,2 m i znajduje się w Centrum Edukacji i Promocji Regionu w Szymbarku[3]. Rekord ten pobito deską deską mierząca 40,815 m, również wyciętą z daglezji, której wiek to 130 lat a wysokość ponad 50 m[4]. Została wycięta w Nadleśnictwie Lębork, a obecnie znajduję się w Wilkowie Nowowiejskim. W czerwcu 2012 r. rekord został ponownie pobity w Szymbarku, kiedy wycięto deskę o długości 46 metrów 53 centymetrów ze 120 letniej daglezji.[5].
- Prawdopodobnie najwyższą daglezją w Europie jest 63,79 metrowy okaz w Glendaruel w Szkocji posadzony w 1849 roku [6]
Przypisy
- ↑ Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (ang.). [dostęp 12 czerwca 2009].
- ↑ Daglezja zielona
- ↑ Kaszuby: Najdłuższa deska świata 36,83 m / 2006 / Wiadomości - Wczasy nad morzem, w górach, nad jeziorem, tanie noclegi w Polsce - TurystycznaPolska.pl
- ↑ Najdłuższe deski świata „rosną” na terenie RDLP w Gdańsku. — Aktualności — Centrum Informacyjne
- ↑ FP: Szymbark. L. Wałęsa: Takiego rżnięcia jeszcze z żoną nie miałem (pol.). kartuzy.info, 2012-06-02. [dostęp 2012-08-23].
- ↑ It’s a YES. Argyll has the tallest tree in the UK – see it from Dunans Castle in Glendaruel (ang.). [dostęp 2011-02-06].
