Geografia Kuwejtu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mapa Kuwejtu

Kuwejt jest jednym z najmniejszych państw Azji. Państwo to jest pustynnym regionem zaliczanym do obszaru geograficznego zwanego Bliskim Wschodem. Kraj ten należy do państw gdzie dominującą religią jest islam, ponadto Kuwejt należy do najbogatszych państw świata. Przyczyną tak wysokiego poziomu gospodarczego kraju, są ogromne zyski jakie Kuwejt czerpie z wydobycia ropy naftowej. Kuwejt w swej historii przeżył iracki najazd w 1990 roku, to jednak nie nadwerężyło gospodarki tego kraju. Obecnie Kuwejt dynamicznie się rozwija, a szariat jest prawem ściśle egzekwowanym w tym konserwatywnym kraju.

Powierzchnia, położenie i granice[edytuj | edytuj kod]

Powierzchnia - 17 818 km2

Kuwejt leży w Azji Południowo-Zachodniej nad Zatoką Perską, w regionie zwanym Bliskim Wschodem.

Skrajne punkty - północny 30°N, południowy 28°N, zachodni 46°E wschodni 48°E. Kuwejt jest długi na około 170 km i szeroki na około 130 km, a co za tym idzie rozmiarami jest zbliżony do przeciętnego polskiego województwa.

Kuwejt graniczy z następującymi państwami:

Linia brzegowa - 499 km

Mapa satelitarna Kuwejtu

Budowa geologiczna i rzeźba[edytuj | edytuj kod]

Kuwejt leży starego krystalicznego cokołu dawnego kontynentu Gondwany. Obszar ten pokrywają pochodzące z mezozoiku, jury i kredy piaskowce i wapienie w których występuje ropa naftowa i gaz ziemny. Utwory te są przykryte pochodzącymi głównie z eocenu wapieniami. Kuwejt jest krajem nizinnym o przeciętnej wysokości 100 m n.p.m. Powierzchnia kraju ma postać płaskiej niziny, gdzie sporadycznie występują niskie wzgórza i płytkie obniżenia. Obszar kraju wznosi się od poziomu morza na wschodzie w kierunku zachodnim. Na krańcach zachodnich tereny wznoszą się maksymalnie do około 300 m n.p.m. Zachodnia część kraju ma postać pagórkowatą. Na wybrzeżu często występują rozległe słone niecki. Większość kraju zajmuje pustynia żwirowa zwana serir.

Klimat[edytuj | edytuj kod]

Obszar państwa leży w strefie klimatu zwrotnikowego suchego i wybitnie suchego, którego charakterystyczną cechą są niskie opady, niewielkie zachmurzenie i skrajne temperatury.

Średnie temperatury w styczniu wynoszą około 13 °C, gdzie występują nocne spadku do około 2 °C, przymrozki są sporadyczne, odnotowywane w głębi lądu. Z północy wieje wtedy wieje szamal zwany z języka arabskiego wiatrem północy, który przynosi burze piaskowe. Lata są gorące, w lipcu średnie wartości termiczne wynoszą 37 °C, często przekraczając wartość 40 °C. Lato jest długie, zaczyna się w kwietniu i kończy we wrześniu, jest suche i gorące. W ciągu dnia upalne temperatury osiągają 50 °C. Jedynie na wybrzeżu temperatury są łagodzone przez morską bryzę.

Opady są bardzo skąpe, występują głównie w półroczu zimowym. Wartości opadowe wynoszą od 25 mm w głębi lądu do 180 na morzem. Sporadycznie zdarzają się niezwykle obwite ulewy, które mogą niszczyć domy i ulice.

Wody[edytuj | edytuj kod]

W Kuwejcie brak rzek stałych, sieć rzeczna w zasadzie nie istnieje. Nielicznie występują suche doliny, tak zwane wadi, które tylko w czasie deszczy wypełniają się płynącą wodą na krótki okres, po czym wysychają. Zasoby wód gruntowych są niewielkie i często zasolone. To sprawia, że kraj jest zmuszony do odsalania wody morskiej, a operacja ta jest w tym kraju możliwa tylko dzięki bogatym złożom ropy naftowej, która zasila w energię stacje uzdatniania wody morskiej.

Burza pustynna w Kuwejcie

Gleby[edytuj | edytuj kod]

Pokrywa glebowa Kuwejtu albo w wielu miejsca nie istnieje w ogóle, albo jest płytka i jałowa. Dominują pustynne gleby kalcisole, a poza nimi płytkie yermosole. W rejonie wybrzeża występują sołonczaki.

Flora[edytuj | edytuj kod]

Roślinność Kuwejtu jest bardzo uboga. Reprezentują ją gatunki charakterystyczne dla obszarów pustynnych klimatu zwrotnikowego, są to rośliny efemeryczne, halofity oraz rosnące głównie w miastach i terenach zabudowanych palmowate. W Kuwejcie rosną głównie niskie krzewy, wszelka roślinność kolczasta, a miejscami słonrośla. Większość powierzchni kraju jest pozbawiona roślin, a tereny te zajmują pustynie, które pokrywają ponad 90% powierzchni kraju. Na stan roślinności miał, i wciąż ma, wpływ przemysł naftowy, który powoduje skażenie ziemi, a co za tym idzie brak możliwość wegetacji roślin. Do ubóstwa w szatę roślinną przyczyniło się także podpalenie szybów naftowych przez wycofujące się wojska irackie. To wszystko wraz z niskimi opadami sprawia, że Kuwejt jest krajem wręcz jałowym, gdzie tylko w miastach występuje zieleń miejska w postaci drzew i ogrodów. W wodach Zatoki Perskiej rosną rafy koralowe, te jednak także ucierpiały w wyniku działalności przemysłowej. Wody Zatoki Perskiej są mocno zanieczyszczone.

Fauna[edytuj | edytuj kod]

Świat zwierząt należy do Krainy Etiopskiej i Regionu Śródziemnomorskiego Palearktyki. Tak samo jak roślinność gatunków zwierząt, a także ich liczebność jest bardzo mała. Tu także przyczyną jest nie tylko uciążliwy klimat, ale i działalność człowieka. W Kuwejcie żyją zwierzęta pustynne takie jak gazela arabska, karakal, szakal złocisty. Ptaki są nieliczne, do bardziej interesujących gatunków należy raróg górski i kulon. Poza ssakami, występują dość licznie gady jak węże i jaszczurki.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Encyklopedia Geograficzna Świata: Azja. Wydawnictwo OPRES Kraków 1998 ISBN 83-85909-37-0

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]