Grupa etnograficzna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Biskupianie z Krobi w strojach ludowych, Wielkopolska
Górale żywieccy w strojach ludowych, Żywiecczyzna
Polscy Górale jabłonkowscy, Czechy

Grupa etnograficzna – grupa ludzi zamieszkujących określony obszar geograficzny, którzy wyróżniają się spośród okolicznej ludności swoistymi cechami kulturowymi i mają świadomość przynależności do swojej grupy poprzez odczuwaną odrębność kulturową[1].

Przywołane cechy kulturowe powodujące powstanie świadomości więzi społecznej to między innymi: etnogeneza, język, obszar zasiedlenia i gospodarka, tożsamość kulturowa i świadomość narodowa, wspólnota historyczna, wspólnota wyznaniowa, siła więzi społecznych.

Etnografowie wydzielają grupy etnograficzne na podstawie wąskich, umownych i najczęściej subiektywnych kryteriów.[potrzebne źródło]

Pojęcia tego nie należy utożsamiać z pojęciem grupy etnicznej.

Grupy etnograficzne w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Zobacz więcej w artykule Polacy, w sekcji Polskie grupy etnograficzne.

W Polsce wprowadzono podział regionalny pomiędzy większe zespoły grup etnograficznych, zwane także pierwotnymi lub zasadniczymi grupami etnograficznymi. Wśród nich są Łęczycanie i Sieradzanie, Małopolanie, Mazowszanie, Mazurzy i Warmiacy, Pomorzanie, Ślązacy, Wielkopolanie i grupy kresowe. W podziałach wyróżnia się także starą grupę Kujawiaków, która wywodzi się od Wielkopolan, ale ma wpływy kultury mazowieckiej. Istnieją także małe grupy pośrednie, mające wpływy dwóch różnych grup zasadniczych np. Mazurzy wieleńscy, Hazacy[potrzebne źródło].

Etnografowie opisujący grupy[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Roman Reinfuss: Pogranicze krakowsko-góralskie w świetle dawnych i najdawniejszych badań etnograficznych. Lublin: nakł. Towarzystwa Ludoznawczego, 1946, s. 10, seria: Odb. z: "Ludu" t. 36, nr 6.