Gwardia koronna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Rzeczypospolitej Obojga Narodow.svg

Gwardia koronna – oddziały gwardii w armii koronnej Rzeczypospolitej Obojga Narodów w XVIII w. Zadaniem gwardii koronnej była ochrona osoby króla oraz jego siedzib, a także czuwanie nad bezpieczeństwem obrad trybunałów: Trybunału Koronnego w Piotrkowie i w Lublinie oraz Trybunału Skarbowego Radomskiego.

Liczebność gwardii w 1646 ograniczono do 1200 żołnierzy, pod dowództwem szlachcica obywatela Rzeczypospolitej i pod władzą i jurysdykcją Marszałków Obojga Narodów[1].

Skład

Gwardia koronna była uzbrojona i umundurowana na wzór zachodnioeuropejski.

Wszechstronny opis gwardii koronnej w czasach saskich zawiera dzieło Jędrzeja Kitowicza Opis obyczajów za panowania Augusta III: regiment konny, regiment pieszy.

Przypisy

  1. Volumina Legum t. IV s. 44 O zaciągu nowego wojska i rozpuszczeniu jego w Koronie i Litwie

Zobacz[edytuj | edytuj kod]