Halophila
| Halophila | |
|---|---|
 Halophila spinulosa
|
|
| Systematyka[1] | |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | jednoliścienne |
| Rząd | żabieńcowce |
| Rodzina | żabiściekowate |
| Rodzaj | Halophila |
| Nazwa systematyczna | |
| Halophila Thouars Gen. Nov. Madagasc.: 2 (1806) |
|
| Typ nomenklatoryczny | |
| Halophila madagascariensis Doty & B.C.Stone [=Halophila stipulacea (Forssk.) Asch.][2] |
|
| Synonimy | |
|
Barkania Ehrenb. |
|
| Mapa zasięgu | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Halophila Thouars – rodzaj wieloletnich traw morskich, należący do rodziny żabiściekowatych (Hydrocharitaceae), obejmujący 19 gatunków występujących w morzach i oceanach strefy klimatu równikowego i zwrotnikowego.
Nazwa naukowa rodzaju pochodzi od greckich słów άλας (halas – sól) i φίλος (filos – przyjaciel, miłośnik).
Spis treści |
Zasięg geograficzny [edytuj]
Przedstawiciele rodzaju występują naturalnie w strefach przybrzeżnych Starego i Nowego Świata, od wybrzeży Oceanu Indyjskiego i Morza Czerwonego we wschodniej Afryce przez południowe wybrzeża Azji, wyspy Azji Południowo-Wschodniej, po Australię i wyspy Oceanii na Oceanie Spokojnym oraz wybrzeża Oceanu Atlantyckiego w południowo-wschodnich Stanach Zjednoczonych, przez Morze Karaibskie w Ameryce Środkowej i północnej Ameryce Południowej, po wybrzeża Oceanu Atlantyckiego we wschodniej Brazylii[3].
Dwa gatunki zostały zawleczone poza zasięg naturalnego występowania. Halophila ovalis na Florydę i Wyspy Nawietrzne, a Halophila stipulacea do strefy przybrzeżnej Morza Śródziemnego w Grecji, na Krecie, Sycylii i Wyspach Egejskich oraz do wybrzeży Wysp Zawietrznych na Morzu Karaibskim[3].
Morfologia [edytuj]
- Pokrój
- Wieloletnie, zanurzone trawy morskie.
- Liście
- W każdym węźle łodygi powstają 2 zredukowane, łuskowate liście, jeden otaczający łodygę, a drugi pęd boczny. W węzłach powstają również, naprzemianległe lub w wiązce, ogonkowe lub siedzące liście właściwe o blaszce jajowatej, lancetowatej lub równowąskiej, całobrzegie lub drobnoząbkowane, trójżyłkowe, z wyraźną żyłką główną i 2 bocznymi żyłkami brzegowymi[4].
- Kwiaty
- Rośliny jednopienne lub dwupienne[5]. Kwiaty jednopłciowe, pojedyncze, rzadziej zebrane w kwiatostan złożony z kilku kwiatów męskich i jednego kwiatu żeńskiego. Pochwy kwiatostanowe siedzące, złożone z dwóch eliptycznych, jajowatych lub okrągłych podsadek. Kwiaty męskie szypułkowate, trójpręcikowe[4]. Okwiat pojedynczy, trójlistkowy[5]. Pręciki z drobnymi nitkami[4] (według niektórych autorów beznitkowy[5]) i równowąsko-podługowatymi, 2-4-pylnikowymi główkami. Kwiaty żeńskie siedzące. Okwiat pojedynczy, drobny, trójlistkowy. Zalążnia górna, eliptyczna lub jajowata, jednokomorowa, z długim dzióbkiem, przechodząca w (2-) 3–5 nitkowatych, owłosionych szyjek słupka[5].
Systematyka [edytuj]
- Systematyka według Angiosperm Phylogeny Website (aktualizowany system APG III z 2009)
Jeden z rodzajów wyróżnianych w obrębie podrodziny Hydrilloideae wchodzącej w skład rodziny żabiściekowatych (Hydrocharitaceae), która należy z kolei do rzędu żabieńcowców (Alismatales)[1].
- Gatunki[6]
- Halophila australis Doty & B.C.Stone
- Halophila baillonis Asch. ex Dickie
- Halophila beccarii Asch.
- Halophila capricorni Larkum
- Halophila decipiens Ostenf.
- Halophila engelmannii Asch. in G.B.von Neumayer
- Halophila gaudichaudii J.Kuo
- Halophila hawaiiana Doty & B.C.Stone
- Halophila japonica M.Uchimura & E.J.Faye
- Halophila johnsonii Eiseman
- Halophila major (Zoll.) Miq.
- Halophila mikii J.Kuo
- Halophila minor (Zoll.) Hartog
- Halophila nipponica J.Kuo
- Halophila okinawensis J.Kuo
- Halophila ovalis (R.Br.) Hook.f.
- Halophila spinulosa (R.Br.) Asch. in G.B.von Neumayer
- Halophila stipulacea (Forssk.) Asch.
- Halophila sulawesii J.Kuo
- Halophila tricostata M.Greenway
Zagrożenie i ochrona [edytuj]
17 gatunków Halophila zostało uwzględnionych w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych, z czego 3 jako zagrożone wyginięciem ze statusem VU (narażone): Halophila baillonis, Halophila beccarii i Halophila hawaiiana[7].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2011-01-30].
- ↑ Index Nominum Genericorum (ang.). [dostęp 2011-01-30].
- ↑ 3,0 3,1 3,2 Rafaël Govaerts: World Checklist of Selected Plant Families (ang.). The Board of Trustees of the Royal Botanic Gardens, Kew. [dostęp 2011-01-30].
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 Flora of Pakistan. Hydrocharitaceae. [dostęp 2011-01-31].
- ↑ 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 Flora of China. Vol. 23. Hydrocharitaceae. [dostęp 2011-01-30].
- ↑ The Plant List (2010). Version 1. Published on the Internet. [dostęp 2011-01-29].
- ↑ IUCN 2010. IUCN Red List of Threatened Species. Version 2010.4. [dostęp 2011-01-30].
