Owczarek chorwacki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Hrvatški Ovčar)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Owczarek chorwacki
Gera062005sed.jpg
Owczarek chorwacki
Inne nazwy Hrvatski ovčar,
Croatian Sheepdog
Kraj patronacki Chorwacja[1]
Wymiary
Wysokość 40 - 50 cm[1]
Klasyfikacja
FCI Grupa I, sekcja 1.1,
nr wzorca 277
UKC Grupa 6 - Herding Dog (wzorzec wg FCI)
Wzorce rasy
FCI
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Owczarek chorwacki - jedna z ras psów należących do psów pasterskich i zaganiających, zaklasyfikowana do sekcji psów pasterskich (owczarskich). Podlega próbom pracy[1].

Rys historyczny[edytuj | edytuj kod]

Regularna hodowla owczarka chorwackiego rozpoczęła się 1935 roku, przez FCI rasa została uznana w 1969 roku. Psy te i spokrewnione z nimi rasy, takie jak Mudi i Pumi, były i są licznie spotykane na terenach Węgier, Słowenii i Chorwacji.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

W swojej ojczyźnie występuje w dwóch odmianach wielkościowych:

  • mniejszej (wysokość do 44 centymetrów),
  • większej (powyżej 50 centymetrów).

Szata i umaszczenie[edytuj | edytuj kod]

Umaszczenie jest czarne, z dopuszczalnymi na piersiach i łapach białymi znaczeniami. Szata jest lekko falująca, o włosie średnio długim, nigdy nie sfilcowanym.

Charakter i usposobienie[edytuj | edytuj kod]

Jest energiczny i chętny do współpracy, zadania wykonuje szybko i z entuzjazmem. Może sprawiać problemy przy braku zajęcia. Przy odpowiedniej socjalizacji nie ma problemów z obcymi, lecz też nie spoufala się z nimi i wybiera sobie jednego pana.

Użytkowość[edytuj | edytuj kod]

Od dawna owczarek chorwacki wykorzystywany był jako wszechstronny pies zaganiający i pilnujący stad owiec i bydła. Współcześnie także pełni te funkcje, zwłaszcza na terenach Chorwacji. Ze zwierzętami pracuje blisko. Oprócz pasterstwa, świetnie sprawdza się w psich sportach typu agility, z racji na swoją szybkość i zwinność. Może również z powodzeniem startować w konkursach posłuszeństwa.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 47.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
  • Hans Räber, Encyklopedia psów rasowych, tom I, Oficyna Wydawnicza MULTICO, Warszawa 1999