Izabela Lotaryńska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
ReneAnjou.jpg

Izabela I Lotaryńska (ur. 1400, zm. 28 lutego 1453) – księżna Lotaryngii od 1431 do śmierci.

Była córką Karola II, księcia Lotaryngii i Małgorzaty z Palatynatu (córki elektora Palatynatu i króla niemieckiego Ruprechta i Elżbiety Norymberskiej). Odziedziczyła Lotaryngię po śmierci swojego ojca i rządziła nią razem ze swoim mężem – Rene Andegaweńskim, królem Neapolu i księciem Bar. To ona poprowadziła armię, aby ratować Rene przed księciem Burgundii.

Dzieci Izabeli i Rene[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons


Poprzednik
Karol II
Blason Lorraine.svg księżna Lotaryngii (razem z Rene I)
1431-1453
Blason Lorraine.svg Następca
Jan II Andegaweński