Izomorfizm grafów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Niniejszy artykuł jest częścią cyklu teoria grafów.




Najważniejsze pojęcia
graf
drzewo
podgraf
cykl
klika
stopień wierzchołka
stopień grafu
dopełnienie grafu
obwód grafu
pokrycie wierzchołkowe
liczba chromatyczna
indeks chromatyczny
izomorfizm grafów
homeomorfizm grafów


Wybrane klasy grafów
graf pełny
graf spójny
drzewo
graf dwudzielny
graf regularny
graf eulerowski
graf hamiltonowski
graf planarny


Algorytmy grafowe
A*
Bellmana-Forda
Dijkstry
Fleury'ego
Floyda-Warshalla
Johnsona
Kruskala
Prima
przeszukiwanie grafu
wszerz
w głąb
najbliższego sąsiada


Zagadnienia przedstawiane jako problemy grafowe
problem komiwojażera
problem chińskiego listonosza
problem marszrutyzacji
problem kojarzenia małżeństw


Inne zagadnienia
kod Graya
diagram Hassego
kod Prüfera


pokaż  dyskusja  edytuj

Izomorfizm grafówGrafy G i F nazywamy izomorficznymi, jeżeli istnieje bijekcja zbioru wierzchołków grafu G na zbiór wierzchołków grafu F, która zachowuje strukturę grafu (krawędzie). Intuicyjnie oznacza to, że grafy G i F są tym samym grafem, jedynie poddanym jakiejś permutacji wierzchołków.

Spis treści

Przykład [edytuj]

Grafy występujące obok siebie na tym rysunku są izomorficzne.

Grafy znajdujące się na górze są izomorficzne względem siebie, bo są to cykle C5, a wszystkie cykle nieskierowane o tej samej liczbie wierzchołków są względem siebie izomorficzne. Izomorfizmem przekształcającym lewy graf na prawy jest funkcja dana przez:

  • f(a)=a
  • f(b)=d
  • f(c)=b
  • f(d)=e
  • f(e)=c

Dla grafów dolnych należy zwrócić uwagę, że są to ścieżki o tej samej liczbie wierzchołków, ale funkcja przekształcająca izomorficznie lewy graf na prawy jest już inna:

  • f(b)=b
  • f(e)=a
  • f(c)=e
  • f(a)=d
  • f(d)=c

Rozstrzyganie izomorficzności [edytuj]

Problem rozstrzygania izomorficzności dwóch grafów należy do klasy NP ale prawdopodobnie nie jest problemem NP zupełnym. Z drugiej strony nie są znane wielomianowe algorytmy deterministyczne, probabilistyczne ani kwantowe rozwiązujące ten problem. Nie wiadomo też czy problem należy do klasy co-NP.

Efektywne wielomianowe rozwiązania tego problemu znaleziono dla szczególnych klas grafów, między innymi:

Uogólnieniem tego problemu jest problem izomorfizmu podgrafu, o którym wiadomo że jest problemem NP zupełnym.

Bibliografia [edytuj]

Zobacz też [edytuj]

Linki zewnętrzne [edytuj]