Jacek Żakowski

Z Wikipedii

Jacek Żakowski
Urodzony	1957 Warszawa
Zawód	dziennikarz

Jacek Żakowski (ur. 1957 w Warszawie) - polski dziennikarz i publicysta.

Obecnie związany z tygodnikiem "Polityka". Kierownik Katedry Dziennikarstwa Collegium Civitas w Warszawie.

Spis treści 1 Kariera zawodowa 2 Nagrody i wyróżnienia 3 Programy telewizyjne i radiowe 4 Ważniejsze publikacje 5 Przypisy

[edytuj] Kariera zawodowa

Absolwent Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW.

Pracę dziennikarza zaczynał w tygodniku "Na przełaj" (1980-1981), następnie udzielał się w Biurze Informacji Prasowej NSZZ Solidarność (1981-1983). W kolejnych latach pisał do "Tygodnika Polskiego" (1983) i miesięcznika "Powściągliwość i Praca". Był rzecznikiem prasowym Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego, jednym z założycieli "Gazety Wyborczej" oraz pierwszym prezesem Polskiej Agencji Informacyjnej.

Obecnie Żakowski jest publicystą i komentatorem Polityki, pisze komentarze w Gazecie Wyborczej, a także prowadzi piątkowe wydania publicystycznej audycji Poranek w Radiu TOK FM.

[edytuj] Nagrody i wyróżnienia

Laureat licznych nagród: nagrody im. SDP (podziemnego 1987), Adolfa Bocheńskiego (1986), Polskiego PEN Clubu im. Ksawerego Pruszyńskiego (1988), Dziennikarz Roku (1997), dwa Wiktory (1997).

Druga nagroda w europejskim konkursie dziennikarskim "For Diversity. Against Discrimination" ("Za różnorodnością. Przeciw dyskryminacji.") za artykuł "Miłuj geja swego", w którym J.Żakowski wspólnie z E. Bendykiem stawia tezę, że wzrost gospodarczy, modernizacja społeczeństwa jest skorelowana "z odsetkiem osób o orientacji jawnie homoseksualnej".^[1] Ten sam artykuł został przez tygodnik Wprost uznany za największą głupotę III RP.^[2]

[edytuj] Programy telewizyjne i radiowe

Jacek Żakowski tworzył takie programy jak:

• Tok-Szok (z Piotrem Najsztubem),
• Tischner czyta katechizm,
• Autograf,
• Tok-tok (z Piotrem Najsztubem),
• Rozmowy podsłuchiwane w RMF FM (z Piotrem Najsztubem),
• Gość Radia Zet w Radiu Zet,
• Poranek TOK FM
• Summa zdarzeń według Jacka Żakowskiego,
• Tok2Szok (z Piotrem Najsztubem).

[edytuj] Ważniejsze publikacje

• Rozmowy o Evereście (1982, 2. wyd. 1987, z L. Cichym i K. Wielickim),
• Wyzwania (1987, z ks. J. Chrapkiem),
• Rok 1989 - Bronisław Geremek opowiada, Jacek Żakowski pyta (1990),
• Między Panem a Plebanem (1995, z A. Michnikiem i ks. J. Tischnerem),
• PRL [Polska Rzeczpospolita Ludowa] dla początkujących (1995, z J. Kuroniem),
• Tischner czyta Katechizm (1996, z ks. J. Tischnerem),
• Co dalej, panie Mrożek? (1996),
• Siedmiolatka, czyli Kto ukradł Polskę? (1997, z J. Kuroniem),
• Mroczne wnętrza - uwięziony Prymas prywatnie (2000),
• Trwoga i nadzieja. Rozmowy o przyszłości (2003),
• Anty-TINA. Rozmowy o lepszym świecie, myśleniu i życiu (2005).
• Koniec (2006)
• Nauczka (2007)

[edytuj] Przypisy

1. ↑ http://www.polityka.pl/polityka/index.jsp?place=articleEdit&news_cat_id=606&layout=1
2. ↑ http://media.wp.pl/kat,37978,wid,8779352,wiadomosc.html

p • d • e Polscy Dziennikarze Roku w konkursie Grand Press Jacek Żakowski (1997) • Monika Olejnik (1998) • Tomasz Lis (1999) • Kamil Durczok (2000) • Waldemar Milewicz (2001) • Janina Paradowska (2002) • Anna Marszałek (2003) • Marcin Pawłowski (pośmiertnie) (2004) • Justyna Pochanke (2005) • Andrzej Morozowski i Tomasz Sekielski (2006) • ex aequo Marcin Kącki oraz Tomasz Lis (2007) • Bogdan Rymanowski (2008)