Jacek Żakowski
| Jacek Żakowski | |
 Jacek Żakowski (2011) |
|
| Data i miejsce urodzenia | 17 sierpnia 1957 Warszawa |
| Zawód | dziennikarz |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
 Jacek Żakowski w Wikicytatach |
|
Jacek Żakowski (ur. 17 sierpnia 1957[1] w Warszawie) – polski dziennikarz i publicysta, kierownik działu wyborczego „Gazety Wyborczej” w 1989, pierwszy prezes Polskiej Agencji Informacyjnej (1991–1992); pedagog.
Obecnie związany z tygodnikiem „Polityka”. Kierownik Katedry Dziennikarstwa Collegium Civitas w Warszawie.
Spis treści |
[edytuj] Kariera zawodowa
Jacek Żakowski ukończył Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego w 1981.
Pracę dziennikarza zaczynał w tygodniku „Na Przełaj” (1980-1981), następnie udzielał się w Biurze Informacji Prasowej NSZZ Solidarność (1981-1983). W kolejnych latach pisał do "Tygodnika Polskiego" (1983) i miesięcznika "Powściągliwość i Praca". Był rzecznikiem prasowym Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego, jednym z założycieli "Gazety Wyborczej" oraz pierwszym prezesem Polskiej Agencji Informacyjnej.
Obecnie Żakowski jest publicystą i komentatorem Polityki, pisze komentarze w Gazecie Wyborczej, prowadzi piątkowe wydania publicystycznej audycji Poranek w Radiu TOK FM. Na antenie TVN w porannym programie Dzień Dobry TVN w poniedziałki ma swoje autorskie przeglądy prasy.
[edytuj] Nagrody i wyróżnienia
Laureat licznych nagród: nagrody im. SDP (podziemnego 1987), Adolfa Bocheńskiego (1986), Polskiego PEN Clubu im. Ksawerego Pruszyńskiego (1988), Dziennikarz Roku (1997), dwa Wiktory (1997).
Druga nagroda w europejskim konkursie dziennikarskim "For Diversity. Against Discrimination" ("Za różnorodnością. Przeciw dyskryminacji.") za artykuł "Miłuj geja swego", w którym J.Żakowski wspólnie z E. Bendykiem stawia tezę, że wzrost gospodarczy, modernizacja społeczeństwa jest skorelowana "z odsetkiem osób o orientacji jawnie homoseksualnej"[2]. Ten sam artykuł został przez tygodnik Wprost uznany za największą głupotę III RP.[3]
W listopadzie 2009 otrzymał nagrodę w studenckim plebiscycie MediaTory w kategorii ProwokaTOR.
[edytuj] Programy telewizyjne i radiowe
Jacek Żakowski tworzył takie programy jak:
- Tok-Szok (z Piotrem Najsztubem),
- Tischner czyta katechizm,
- Autograf,
- Tok-tok (z Piotrem Najsztubem),
- Rozmowy podsłuchiwane w RMF FM (z Piotrem Najsztubem),
- Gość Radia Zet w Radiu Zet,
- Poranek TOK FM
- Summa zdarzeń według Jacka Żakowskiego,
- Tok2Szok (z Piotrem Najsztubem),
- Tydzień Jacka Żakowskiego w TVP Info.
[edytuj] Ważniejsze publikacje
- Rozmowy o Evereście (1982, z L. Cichym i K. Wielickim),
- Wyzwania (1987, z ks. J. Chrapkiem),
- Rok 1989 - Bronisław Geremek opowiada, Jacek Żakowski pyta (1990),
- Między Panem a Plebanem (1995, z A. Michnikiem i ks. J. Tischnerem),
- PRL [Polska Rzeczpospolita Ludowa] dla początkujących (1995, z J. Kuroniem),
- Tischner czyta Katechizm (1996, z ks. J. Tischnerem),
- Co dalej, panie Mrożek? (1996),
- Siedmiolatka, czyli Kto ukradł Polskę? (1997, z J. Kuroniem),
- Mroczne wnętrza - uwięziony Prymas prywatnie (2000),
- Trwoga i nadzieja. Rozmowy o przyszłości (2003),
- Anty-TINA. Rozmowy o lepszym świecie, myśleniu i życiu (2005).
- Koniec (2006)
- Nauczka (2007)
Przypisy
- ↑ Lubomir Mackiewicz (red.), Anna Żołna (red.): Kto jest kim w Polsce : informator biograficzny. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1993, s. 856. ISBN 83-223-2644-0.
- ↑ http://www.polityka.pl/polityka/index.jsp?place=articleEdit&news_cat_id=606&layout=1
- ↑ Inteligencja bez inteligencji - Media - WP.PL
|
|||||
