Jacek Bartoszcze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jacek Bartoszcze
generał brygady pilot generał brygady pilot
Data i miejsce urodzenia 14 października 1961
Bełżyce,  Polska
Data i miejsce śmierci 20 sierpnia 2005
okolice Nadrybia Dworu (koło Łęcznej),  Polska
Przebieg służby
Lata służby 1985-2005
Siły zbrojne Wojsko Polskie
Jednostki Wojska Lotnicze
Stanowiska szef Wojsk Lotniczych - zastępca szefa Szkolenia Sił Powietrznych.
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi Brązowy Krzyż Zasługi Srebrny Medal "Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny" Srebrny Medal "Za zasługi dla obronności kraju"

Jacek Bartoszcze (ur. 14 października 1961 w Bełżycach[1]; zginął 20 sierpnia 2005 w Nadrybiu Dworze[1]) – generał brygady pilot Wojska Polskiego.

Jego dziadek był żołnierzem AK, po wojnie został wywieziony przez NKWD do łagru, gdzie spędził trzy lata[2]. Ukończył Wyższą Oficerską Szkołę Lotniczą w Dęblinie[1], Akademię Obrony Narodowej (1993) oraz studia podyplomowe w Akademii Wojennej Sił Powietrznych (Air War College) w Maxwell [1] (2002).

Dowodził m.in. 40 Pułkiem Lotnictwa Myśliwsko-Bombowego w Świdwinie [3] (1997-1999) oraz 2 Brygadą Lotnictwa Taktycznego w Poznaniu[3] (2000-2001), od listopada 2003 roku pełnił funkcję szefa Wojsk Lotniczych - zastępcy szefa Szkolenia Sił Powietrznych [3]. Był pierwszym polskim pilotem, który w 1997 roku zasiadał za sterami F-16[3].

15 sierpnia 2005 roku Prezydent RP, Aleksander Kwaśniewski wręczył mu nominację na stopień generała brygady [4].

Pięć dni po nominacji generalskiej zginął w katastrofie samolotu turystycznego RV-6 na zlocie lotniczym w Nadrybiu Dworze koło Łęcznej[2]. Wraz z nim śmierć poniósł belgijski przedsiębiorca Karel Peeraer, właściciel samolotu i lądowiska w Nadrybiu[2]. Według ustaleń, przyczyną był błąd w pilotażu polegający na wprowadzeniu samolotu w głęboki zakręt na niebezpiecznie małej wysokości i prędkości lotu zbliżonej do krytycznej, bez zwiększania mocy silnika, co spowodowało przeciągnięcie samolotu. Nie udało się ustalić, który z członków załogi pilotował samolot przed wypadkiem[2].

Został pochowany w Babinie, z zachowaniem ceremoniału wojskowego[1][3].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy