Jewgienij Piestow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jewgienij Piestow
Imię i nazwisko Jewgienij Władimirowicz Piestow
Data i miejsce
urodzenia
22 marca 1925
Rodniki, Rosyjska FSRR 
Data i miejsce
śmierci
7 lutego 1987
Woroszyłowgrad, Ukraińska SRR 
Pozycja bramkarz
Wzrost  ? cm
Masa ciała  ? kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1946
1947–1949
1949–1952
1953
1954–1955
Łokomotyw Charków
Dynamo Woroszyłowgrad
Szachtar Stalino
Dinamo Leningrad
Trudowyje Riezierwy Leningrad
2 (-2)
42 (-82)
74 (-138)
12 (-16)
12 (-13)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1957
1962–1963
1964–1965
1965–1966
1967
1968
1968–1970
1971–1972
1973
1974
1974
1976
1979
1980–1981
1982–1983

Metałurh Zaporoże (asystent)
Metałurh Komunarsk
Trudowi Rezerwy Ługańsk (asystent)
Chimik Siewierodonieck
Zoria Ługańsk (asystent)
Chimik Siewierodonieck
Metałurh Komunarsk
Horyń Równe
Karpaty Lwów (dyrektor)
Metałurh Zaporoże (asystent)
Zoria Woroszyłowgrad
Zoria Woroszyłowgrad
Torpedo Łuck
Metałurh Dnieprodzierżyńsk
Sudnobudiwelnyk Mikołajów
Enerhija Berdiańsk
Azoweć Berdiańsk

Jewgienij Władimirowicz Piestow, ros. Евгений Владимирович Пестов (ur. 22 marca 1925 w Rodniki, w obwodzie iwanowskim, Rosyjska FSRR, zm. 7 lutego 1987 w Woroszyłowgradzie, Ukraińska SRR) – rosyjski piłkarz grający na pozycji bramkarza, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Przed wojną grał w piłkę nożną w drużynach dziecięcych i juniorskich. Był uczestnikiem Wielkiej Wojny Ojczyźnianej. W 1942 jako ochotnik zgłosił się do Armii Czerwonej, a rok później, po ukończeniu Szkoły Artyleryjskiej w Leningradzie, został skierowany na front. Był dowódcą plutonu wywiadu, a następnie dowódcą baterii. Otrzymał szereg odznaczeń i wyróżnień.

Podczas służby brał udział w rozgrywkach piłkarskich. Broniąc barw piłkarskiej drużyny Korpusu i Armii wiosną 1945 występował w meczach m. in. z drużynami reprezentującymi brytyjskie wojska okupacyjne. Po demobilizacji występował w zespołach Charkowa i Woroszyłowgradu. W połowie 1949 przeniósł się do Szachtara Stalino, który grał wtedy w Wyższej Lidze ZSRR. Dwa lata później zdobył brązowy medal mistrzostw ZSRR. Występy na najwyższym poziomie rozgrywkowym kontynuował jako obrońca w zespołach Dinamo Leningrad i Trudowyje Riezierwy Leningrad. W 1956 zakończył karierę piłkarską.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

W 1956 rozpoczął karierę trenerską - najpierw szkolił dzieci i juniorów w Leningradzie i Berdiańsku, a następnie od 1962 trenował zespoły seniorskie. Pracował jako starszy trener w klubach Metałurh Komunarsk, Chimik Siewierodonieck i Horyń Równe. Pomagał trenować Metałurh Zaporoże i Trudowi Rezerwy Ługańsk. W 1973 pracował na stanowisku dyrektora klubu Karpaty Lwów. W kolejnych latach pracował jako szkoleniowiec zespołów Zoria Woroszyłowgrad, Torpedo Łuck, Metałurh Dnieprodzierżyńsk, Sudnobudiwelnyk Mikołajów, Enerhija Berdiańsk i Azoweć Berdiańsk[1]. 7 lutego 1987 zmarł w Woroszyłowgradzie.

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy piłkarskie[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]