Anatolij Końkow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Anatolij Końkow
Konkov.jpg
Imię i nazwisko Anatolij Dmytrowicz Końkow
Data i miejsce
urodzenia
19 września 1949
Krasnyj Łucz, obwód ługański, Ukraińska SRR 
Pseudonim koniok (konik)
Pozycja pomocnik/obrońca
Wzrost 180 cm
Masa ciała 73 kg
Informacje klubowe
Numer 2
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1965–1967
1968–1974
1975–1981
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Awanhard Kramatorsk
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Szachtar Donieck
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Dynamo Kijów

141 (20)
193 (10)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1971–1978  ZSRR 47 (8)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1982–1985
1986-1989
1990
1994
1995
1998-2000
2000–2002
2003
2004-2006
2008-
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Tawrija Symferopol
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Szachtar Donieck
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Zenit Leningrad
Ukraina Ukraina U-21
 Ukraina
Ukraina Worskła Połtawa
Ukraina Stal Ałczewśk
Ukraina Metałurh Donieck dyrektor sportowy
Ukraina İnter Baku
Ukraina Stal Ałczewśk dyrektor sportowy

Anatolij Dmytrowicz Końkow (ukr. Анатолій Дмитрович Коньков, ros. Анатолий Дмитриевич Коньков, Anatolij Dmitrijewicz Końkow; ur. 19 września 1949 w mieście Krasnyj Łucz w obwodzie ługańskim, ZSRR, obecnie Ukraina) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji pomocnika oraz stopera, reprezentant Związku Radzieckiego, olimpijczyk, trener. Mistrz sportu ZSRR (od 1969), mistrz sportu kategorii międzynarodowej (od 1975), honorowy mistrz sportu ZSRR (od 1982).

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Jako dziesięciolatek występował w drużynie Awanhard Kramatorsk. Debiutował w podstawowym składzie w 1965. W 1968 już występował wtedy w drugoligowym zespole Szachtara Donieck. Był pierwszym piłkarzem który grając w drugoligowej drużynie występował w „Sbornej”. Od 1975 jest piłkarzem Dynama Kijów. Z Dynamem zdobywał największe sukcesy: Mistrzostwo ZSRR w 1975, 1977, 1980, 1981, krajowy puchar w 1978, Puchar Zdobywców Pucharów w sezonie 1974/1975 oraz Superpuchar Europy w 1975. Karierę zakończył w 1981.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W latach 1971-1978 wystąpił w 47 meczach radzieckiej reprezentacji, strzelając 8 bramek. Zdobył brązowy medal Igrzysk Olimpijskich – w 1976 w Montrealu. Grał na mistrzostwach Europy w 1972, na których radziecka drużyna zajęła drugie miejsce.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery zawodniczej trenował kluby: Tawrija Symferopol, Szachtar Donieck, Zenit Leningrad, Worskła Połtawa, Stal Ałczewśk i İnter Baku. W 2003 pełnił rolę dyrektora sportowego klubu Metałurh Donieck. W 1994 był na czele reprezentacji Ukrainy U-21, a w 1995 kierował reprezentacją Ukrainy. Obecnie jest dyrektorem sportowym Stali Ałczewśk.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]