Johann Mühlegg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Johann Mühlegg
Data i miejsce urodzenia 8 listopada 1970
Niemcy Zachodnie Marktoberdorf, RFN
Klub SC Garmisch
Wzrost 185 cm
Waga 80 kg
Debiut w PŚ 14 grudnia 1991, Thunder Bay
(4. miejsce – 30 km)
Pierwsze punkty w PŚ 14 grudnia 1991, Thunder Bay
(4. miejsce – 30 km)
Pierwsze podium w PŚ 10 grudnia 1999, Sappada
(1. miejsce – 15 km)
Dorobek medalowy

Johann Mühlegg (ur. 8 listopada 1970 r. w Marktoberdorfie) – niemiecki biegacz narciarski, reprezentujący Hiszpanię od 1999 roku, dwukrotny medalista mistrzostw świata oraz zdobywca Pucharu Świata. Największe olimpijskie sukcesy osiągnął podczas igrzysk w Salt Lake City, gdzie zdobył złote medale w biegu łączonym na 20 km, biegu na 30 km stylem dowolnym oraz na dystansie 50 km techniką klasyczną. Po ostatnim biegu wykryto u niego doping krwi, stosował darbepoetynę alfa (NESP). Został zdyskwalifikowany i wyrzucony z igrzysk, mimo to Międzynarodowy Komitet Olimpijski nie odebrał mu medali zdobytych w dwóch poprzednich biegach. Dopiero w grudniu 2003 roku Sportowy Sąd Arbitrażowy ponownie zbadał sprawę i w lutym 2004 roku postanowił odebrać mu pozostałe medale zdobyte w Salt Lake City. Po tych igrzyskach postanowił zakończyć karierę.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Do 1998 roku reprezentował Niemcy osiągając przyzwoite wyniki, jednak ani razu nie stanął na podium. W 1993 roku zaczęły się jego problemy z Niemieckim Związkiem Narciarskim (DSV). Niedługo potem Mühlegg oskarżył trenera niemieckiej kadry o to, że wyrządził mu "duchową krzywdę"[1]. Został po tym wyrzucony z kadry w 1995 roku, ale wkrótce został do niej przywrócony. Jego ekscentryczne zachowanie, jak na przykład noszenie przy sobie butelki wody święconej i jej picie spowodowało, że w 1998 roku został na stałe wykluczony z reprezentacji Niemiec[1]. 11 listopada 1999 roku uzyskał hiszpańskie obywatelstwo i od tej pory reprezentował Hiszpanię aż do zakończenia kariery.

Jego olimpijskim debiutem były igrzyska w Albertville w 1992 roku. W swoim najlepszym starcie indywidualnym, w biegu na 50 km stylem dowolnym zajął siódme miejsce. Dwa lata później, podczas igrzysk olimpijskich w Lillehammer zajął między innymi ósme miejsce w biegu pościgowym 10+15 km oraz dziewiąte miejsce na dystansie 30 km techniką dowolną. Ponadto wraz z kolegami z reprezentacji zajął czwarte miejsce w sztafecie. Niemcy przegrali walkę o brązowy medal z reprezentantami Finlandii. Na igrzyskach olimpijskich w Nagano powtórzył swoje osiągnięcie z Albertville zajmując 7 miejsce w biegu na 50 km stylem dowolnym.W 1991 roku wystartował na mistrzostwach świata w Val di Fiemme zajmując 15 miejsce w biegu na 15 km techniką dowolną. Dwa lata później, podczas mistrzostw świata w Falun jego najlepszym wynikiem było szóste miejsce w biegu na 50 km stylem dowolnym. Na mistrzostwach w Thunder Bay ani razu nie plasował się w pierwszej dziesiątce. Także z mistrzostw świata w Trondheim w 1997 roku nie przywiózł medalu, w swoim najlepszym starcie, w biegu na 30 km techniką dowolną zajmując szóste miejsce. Na mistrzostwach świata w Ramsau, podobnie jak w całym sezonie 1998/1999, nie startował z powodu zmiany barw narodowych. Mistrzostwa świata w Lahti w 2001 r. były ostatnimi i zarazem najlepszymi w jego karierze. Na mecie biegu łączonego na 20 km zameldował się na trzecim miejscu, wyprzedzili go jedynie zwycięzca Per Elofsson ze Szwecji oraz drugi na mecie Jari Isometsä z Finlandii. Fin został jednak zdyskwalifikowany po tym jak udowodniono mu korzystanie z niedozwolonego preparatu HES. Mühlegg odebrał więc ostatecznie srebrny medal, a na trzecie miejsce awansował Rosjanin Witalij Dienisow. Na tych samych mistrzostwach Mühlegg zdobył złoty medal w biegu na dystansie 50 km techniką dowolną, bezpośrednio wyprzedzając drugiego na mecie René Sommerfeldta z Niemiec oraz brązowego medalistę Siergieja Krianina z Rosji.

Najlepsze wyniki w Pucharze Świata osiągnął w sezonie 1999/2000, kiedy to triumfował w klasyfikacji generalnej, w klasyfikacji biegów średniodystansowych zdobył małą kryształową kulę, a w klasyfikacji długodystansowej był drugi. Ponadto w sezonie 2000/2001 zajął drugie miejsce w klasyfikacji generalnej. Łącznie 12 razy stawał na podium zawodów Pucharu Świata, w tym 7 razy zwyciężał.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
10. 13 lutego 1992 Francja Albertville 10 km stylem klasycznym 27:36.0 min +2:53.4 s Norwegia Vegard Ulvang
16. 15 lutego 1992 Francja Albertville 10+15 km pościgowy 1:05:37.9 min +3:09.9 min Norwegia Bjørn Dæhlie
6. 18 lutego 1992 Francja Albertville Sztafeta 4x10 km [2] 1:39:26.0 h +4:15.7 min  Norwegia
7. 22 lutego 1992 Francja Albertville 50 km stylem dowolnym 2:03:41.5 min +4:03.7 min Norwegia Bjørn Dæhlie
9. 14 lutego 1994 Norwegia Lillehammer 30 km stylem dowolnym 1:12:26.4 h +3:16.4 min Norwegia Thomas Alsgaard
17. 17 lutego 1994 Norwegia Lillehammer 10 km stylem klasycznym 24:20.1 min +1:30.5 min Norwegia Bjørn Dæhlie
8. 19 lutego 1994 Norwegia Lillehammer 10+15 km pościgowy 1:00:08.8 min +2:22.4 min Norwegia Bjørn Dæhlie
4. 22 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Sztafeta 4x10 km [3] 1:41:15.0 h +3:11.7 min  Włochy
27. 12 lutego 1998 Japonia Nagano 10 km stylem klasycznym 27:24.5 min +1:47.8 min Norwegia Bjørn Dæhlie
17. 14 lutego 1998 Japonia Nagano 10 km + 15 km pościgowy 1:07:01.7 h +2:10.6 min Norwegia Thomas Alsgaard
8. 17 lutego 1998 Japonia Nagano Sztafeta 4x10 km [4] 1:40:55.7 h +2:20.4 min  Norwegia
7. 22 lutego 1998 Japonia Nagano 50 km stylem dowolnym 2:05:08.2 h +2:17.1 min Norwegia Bjørn Dæhlie
1.[5] 9 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City 30 km stylem dowolnym 1:11:31.0 h - Austria Christian Hoffmann
1.[5] 14 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City 2x10 km łączony 49:48.9 min - Norwegia Thomas Alsgaard
Norwegia Frode Estil
1.[5] 23 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City 50 km st. klasycznym 2:06:20.8 h - Rosja Michaił Iwanow

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
15. 9 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme 15 km stylem dowolnym 36:57.2 min ? Norwegia Bjørn Dæhlie
44. 22 lutego 1993 Szwecja Falun 10 km stylem klasycznym 24:51.6 min +1:57.2 min Norwegia Sture Sivertsen
17. 24 lutego 1993 Szwecja Falun 10+15 km pościgowy 1:01:45.0 h +2:17.3 min Norwegia Bjørn Dæhlie
Kazachstan Władimir Smirnow
5. 26 lutego 1993 Szwecja Falun Sztafeta 4x10 km [6] 1:44:14.9 h +2:23.6 min  Norwegia
6. 28 lutego 1993 Szwecja Falun 50 km stylem dowolnym 2:03:36.8 h +3:03.4 min Szwecja Torgny Mogren
29. 11 marca 1995 Kanada Thunder Bay 10 km stylem klasycznym 24:52.3 min +2:05.5 min Kazachstan Władimir Smirnow
13. 13 marca 1995 Kanada Thunder Bay 10+15 km pościgowy 1:06:19.5 h +2:03.2 min Kazachstan Władimir Smirnow
6. 21 lutego 1997 Norwegia Trondheim 30 km stylem dowolnym 1:06:28.2 h +1:13.2 min Rosja Aleksiej Prokurorow
24. 24 lutego 1997 Norwegia Trondheim 10 km stylem klasycznym 23:41.8 min +1:45.5 min Norwegia Bjørn Dæhlie
19. 25 lutego 1997 Norwegia Trondheim 10+15 km łączony 1:00:11.1 h +3:48.6 min Norwegia Bjørn Dæhlie
6. 28 lutego 1997 Norwegia Trondheim Sztafeta 4x10 km [7] 1:37:06.1 h +3:37.1 min  Norwegia
23. 2 marca 1997 Norwegia Trondheim 50 km stylem klasycznym 2:16:37.5 h +9:18.6 min Finlandia Mika Myllylä
8. 15 lutego 2001 Finlandia Lahti 15 km stylem klasycznym 39:26.0 min +1:00.1 min Szwecja Per Elofsson
2.Silver medal with cup.svg 17 lutego 2001 Finlandia Lahti 2x10 km łączony 47:15.5 min +26.5 s Szwecja Per Elofsson
1.Gold medal with cup.svg 25 lutego 2001 Finlandia Lahti 50 km stylem dowolnym 2:05:27.2 h - -

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Zwycięstwa w zawodach[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu
1. 10 grudnia 1999 Włochy Sappada 15 km stylem dowolnym 34:12.7 min
2. 9 stycznia 2000 Rosja Moskwa 30 km stylem dowolnym 1:18:18.0 h
3. 20 lutego 2000 Francja Lamoura Mouthe 72 km stylem dowolnym 3:32:15.7 h
4. 26 lutego 2000 Szwecja Falun 15 km stylem dowolnym 36:11.5 min
5. 10 stycznia 2001 Stany Zjednoczone Soldier Hollow 30 km stylem dowolnym 1:11:12.7 h
6. 13 stycznia 2001 Stany Zjednoczone Soldier Hollow 15 km stylem klasycznym 41:54.7 min
7. 12 grudnia 2001 Włochy Brusson 15 km stylem 33:50.4 33:50.4 min

Miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Pozycja Strata Zwycięzca
1. 10 grudnia 1999 Włochy Sappada 15 km stylem dowolnym 34:12.7 min 1 - -
2. 9 stycznia 2000 Rosja Moskwa 30 km stylem dowolnym 1:18:18.0 h 1 - -
3. 12 stycznia 2000 Czechy Nové Město 15 km stylem klasycznym 37:03.6 min 2 +16.3 s Thomas Alsgaard
4. 5 lutego 2000 Norwegia Lillehammer 20 km łączony 49:48.2 min 2 +15.1 s Jari Isometsä
5. 20 lutego 2000 Francja Lamoura Mouthe 72 km stylem dowolnym 3:32:15.7 h 1 - -
6. 26 lutego 2000 Szwecja Falun 15 km stylem dowolnym 36:11.5 min 1 - -
7. 19 marca 2000 Włochy Bormio 15 km stylem dowolnym 1:04:10.7 h 2 +2.1 s Jari Isometsä
8. 16 grudnia 2000 Włochy Brusson 20 km łączony 46:46.3 min 2 +31.1 s Per Elofsson
9. 10 stycznia 2001 Stany Zjednoczone Soldier Hollow 30 km stylem dowolnym 1:11:12.7 h 1 - -
10. 13 stycznia 2001 Stany Zjednoczone Soldier Hollow 15 km stylem klasycznym 41:54.7 min 1 - -
11. 13 marca 2001 Szwecja Borlänge 10 km stylem dowolnym 24:23.3 min 3 +8.7 s Per Elofsson
12. 12 grudnia 2001 Włochy Brusson 15 km stylem 33:50.4 33:50.4 min 1 - -

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Frankfurter Allgemeine Zeitung. Johann Mühlegg: Skurril, schrullig, schräg (niem.)
  2. Skład drużyny: Holger Bauroth, Jochen Behle, Torald Rein, Johann Mühlegg
  3. Skład drużyny: Torald Rein, Jochen Behle, Peter Schlickenrieder, Johann Mühlegg
  4. Skład drużyny: Andreas Schlütter, Jochen Behle, René Sommerfeldt, Johann Mühlegg
  5. 5,0 5,1 5,2 dyskwalifikacja
  6. Skład drużyny: Torald Rein, Jochen Behle, Johann Mühlegg, Walter Kuss
  7. Skład drużyny: Uwe Bellmann, Jochen Behle, René Sommerfeldt, Johann Mühlegg