Kalle Jalkanen (ur. 10 maja 1907, zm. 5 września 1941) – fiński biegacz narciarski, złoty medalista olimpijski oraz czterokrotny medalista mistrzostw świata.
Igrzyska w Garmisch-Partenkirchen w 1936 roku był pierwszymi i zarazem ostatnimi igrzyskami w jego karierze. Wspólnie z Klaesem Karppinenem, Mattim Lähde i Sulo Nurmelą zdobył złoty medal w sztafecie 4 x 10 kilometrów. Na tych samych igrzyskach zajął także 12. miejsce w biegu na 18 km techniką klasyczną.
W 1937 roku wystartował na mistrzostwach świata w Chamonix. W startach indywidualnych zdobył srebrny medal w biegu na 18 km stylem klasycznym, ulegając jedynie Larsowi Bergendahlowi z Norwegii, a w biegu na 50 km zajął czwarte miejsce przegrywając walkę o brązowy medal z Vincenzo Demetzem z Włoch o zaledwie 6 sekund. Ponadto wraz z Pekką Niemim, Jussim Kurikkalą i Klaesem Karppinenem zdobył kolejny medal w sztafecie, tym razem srebrny. Rok później, podczas mistrzostw świata w Lahti został mistrzem świata na dystansie 50 km stylem klasycznym. Na tych samych mistrzostwach wywalczył brązowy medal w biegu na 18 km, w którym wyprzedzili go zwycięzca Pauli Pitkänen z Finlandii oraz drugi na mecie Alfred Dahlqvist ze Szwecji. Na mistrzostwach świata w Zakopanem zajął czwarte miejsce w biegu na 18 km, ustępując Szwedowi Carlowi Pahlinowi w walce o brązowy medal. Startował także na mistrzostwach świata w Cortina d'Ampezzo w 1941 roku zajmując ósme miejsce w biegu na 50 km. Podczas spotkania we francuskim mieście Pau, FIS zadecydowała jednak, że wyniki z tych mistrzostw nie będą wliczane do klasyfikacji ogólnej, gdyż liczba zawodników była zbyt mała.
Służył w fińskiej armii w stopniu kaprala w czasie wojny kontynuacyjnej. Zginął podczas jednej z misji 5 września 1941 roku od wybuchu miny w okolicach miejscowości Kirjasalo (obecnie Lembołowo w Rosji).
Osiągnięcia [edytuj]
Przypisy
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
Mistrzowie olimpijscy w biegach narciarskich (4x10 km) |
|
1936: Finlandia (Nurmela, Karppinen, Lähde, Jalkanen) 1948: Szwecja (Östensson, Täpp, Eriksson, Lundström) 1952: Finlandia (Hasu, Lonkila, Korhonen, Mäkelä) 1956: ZSRR (Tierientjew, Kołczin, Anikin, Kuzin) 1960: Finlandia (Alatalo, Mäntyranta, Huhtala, Hakulinen) 1964: Szwecja (Asph, Jernberg, Stefansson, Rönnlund) 1968: Norwegia (Martinsen, Tyldum, Grønningen, Ellefsæter) 1972: ZSRR (Woronkow, Skobow, Simaszow, Wiedienin) 1976: Finlandia (Pitkänen, Mieto, Teurajärvi, Koivisto) 1980: ZSRR (Roczew, Bażukow, Bielajew, Zimiatow) 1984: Szwecja (Wassberg, Kohlberg, Ottosson, Svan) 1988: Szwecja (Ottosson, Wassberg, Svan, Mogren) 1992: Norwegia (Langli, Ulvang, Skjeldal, Dæhlie) 1994: Włochy (De Zolt, Albarello, Vanzetta, Fauner) 1998: Norwegia (Sivertsen, Jevne, Dæhlie, Alsgaard) 2002: Norwegia (Aukland, Estil, Skjeldal, Alsgaard) 2006: Włochy (Valbusa, Di Centa, Piller Cottrer, Zorzi) 2010: Szwecja (Rickardsson, Olsson, Södergren, Hellner)
|
 |
|