Juda (postać biblijna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
"Juda i Tamar" – obraz Horacego Vernet

Juda (hebr. יְהוּדָה) – postać biblijna z Księgi Rodzaju. Był to czwarty syn Jakuba i Lei. Miał pięciu synów: trzech ze swoją żoną, Kananejką Bat-SzuyEra, Onana i Szelę oraz dwóch ze swoją synową TamarPeresa i Zeracha.

Przekonał on swoich braci, aby sprzedać najmłodszego z nich, Józefa handlarzom ismaelickim udającym się do Egiptu, a nie zabijać go (gdyż planowali go zabić, a ciało wrzucić do studni).

Po tych wypadkach Juda pojął za żonę Kananejkę, która urodziła mu trzech synów. Dalsze okoliczności sprawiły, że począł dwóch synów bliźniaków ze swojej synowej Tamar (Peresa i Zeracha).

Jakub w ostatnich słowach do Judy obiecał mu przyszłe królestwo; ponadto przywileje pierworództwa przeszły na ród Judy z rodu Rubena, który "wszedł na łoże ojca swego" i spał z jego nałożnicą.

Według Biblii z potomków Judy (tzw. pokolenia Judy) wywodzą się m.in. król Dawid, Salomon i Jezus Chrystus.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Słownik postaci biblijnych na Biblia.net.pl.


Ojciec
Jakub
Gutenberg Bible.jpg Postać biblijna
Występuje w księgach: Rdz
Gutenberg Bible.jpg Synowie
Er, Onan, Szela, Peres, Zerach