Jesse

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jesse Tree Hove.jpg

Jesse lub Isaj (hebr. Jiszaj / יֵשַׁי, XI w. p.n.e.) – postać biblijna, syn Obeda i ojciec Dawida, późniejszego króla Izraela.

Jesse pochodził z pokolenia Judy. Po mieczu był wnukiem Booza i Rut. Według 2 Krn 2,3-5 miał siedmiu synów – Eliada, Abinadaba, Szimeę, Netaneela, Raddaja, Osema i Dawida – a także dwie córki, Seruję i Abigail, natomiast według 1 Sm 16,10n i 1 Sm 17,12 – ośmiu synów[1].

W proroctwach głoszonych przez Izajasza (Iz 11) potomek Jessego to jedno z określeń Mesjasza. Według chrześcijan zapowiadanym potomkiem Jessego jest Jezus Chrystus.

W Talmudzie Jesse to jedna z czterech osób (wraz z nim Beniamin, Amram, Chileab), które nie popełniły grzechu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Barbara Schmitz: Isai (niem.). W: Das wissenschaftliche Bibellexikon im Internet [on-line]. bibelwissenschaft.de. [dostęp 2013-07-22].


Ojciec
Obed
Gutenberg Bible.jpg Postać biblijna
Występuje w księgach: Rut, 1Sm, 2Sm, 1Krl, 1Krn
Gutenberg Bible.jpg Synowie
Eliab, Abinadab, Szimea, Netaneel, Raddaj, Osem, Dawid