Karabin TAR-21

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tavor Assault Rifle – 21
Tavor-latrun-exhibition-1.jpg
CTAR-21
Dane podstawowe
Państwo  Izrael
Producent Israel Military Industries Ltd.
Rodzaj karabin szturmowy
Historia
Prototypy 1991
Produkcja seryjna ok. 2000 – do chwili obecnej
Dane techniczne
Kaliber 5,56 mm
Nabój 5,56 × 45 mm
Magazynek 30 nab.
Wymiary
Długość 720 mm (TAR-21)
Długość lufy 460 mm (TAR-21)
Masa
broni 2,8/3,63 kg (TAR-21 niezaładowany/załadowany)
Inne
Prędkość pocz. pocisku 890 m/s (TAR-21)
Szybkostrzelność teoretyczna 750-900 strz/min
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Tavor Assault Rifle – 21izraelski karabin szturmowy produkowany przez koncern Israel Military Industries Ltd. Nazwa pochodzi od góry Tabor (hebrajska nazwa Tavor).

Historia konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Pierwszym opracowanym w Izraelu karabinem był Galil, będący mocno zmodernizowaną wersją karabinu AK, a dokładniej fińskiego Valmeta M62. Jednak w jednostkach liniowych został on dość szybko zastąpiony przez amerykańskie karabiny M16. Na początku lat 90. dowództwo izraelskich sił lądowych postanowiło wprowadzić do uzbrojenia nowy karabin, który po roku 2000 zastąpiłby w uzbrojeniu Galile i M16. Zadanie opracowania nowej broni powierzono firmie Israel Military Industries Ltd.

Pierwszym etapem prac projektowych było zebranie informacji o oczekiwaniach przyszłych użytkowników karabinu – izraelskich żołnierzy piechoty. Okazało się, że oczekują oni broni lżejszej, łatwiejszej w obsłudze. Oczekiwano także, że nowa broń zostanie wyposażona w celownik ułatwiający strzelanie (inny niż mechaniczny).

Opierając się na tych sondażach, zespół konstrukcyjny IMI Ltd. przyjął założenia konstrukcyjne nowego karabinu. Do prac włączono też specjalistów z firmy Formtech, którzy mieli się zająć zewnętrzną formą nowego karabinu (celem było uzyskanie maksymalnie ergonomicznej konstrukcji). Na tym etapie prac podjęto decyzję, że nowa broń będzie zbudowana w układzie bullpup. Prace nad prototypem rozpoczęto w 1991 roku, ale były one utrzymywane w tajemnicy. Pomiędzy 1991 a 1993 rokiem wyprodukowano partię prototypową karabinów (95 sztuk). Zostały one przekazane do jednostek wojskowych w celu przetestowania. 10 sierpnia 1993 roku karabin został po raz pierwszy zaprezentowany. Produkcję karabinu rozpoczęto ok. 2000 roku.

Od 2001 roku Tavor jest wprowadzany na uzbrojenie kolejnych jednostek Cahalu. W 2006 roku stał się podstawowym uzbrojeniem brygady Golani, w 2007 Givati. Tavor był także eksportowany do kilkunastu krajów. Tajlandia zamówiła do 2009 roku ok. 45 000 karabinów TAR-21 (15 000 w 2007, 15037 we wrześniu 2008 i 13868 we wrześniu 2009). Armia Kolumbii zakupiła 30 000 tych karabinów. W mniejszych ilościach karabiny te używane są przez Indie (ok. 3500 sztuk przez jednostki specjalne), Azerbejdżan, Kostarykę, Gruzję, Gwatemalę, Peru i Turcję[1].

W październiku 2008 roku ukraińskie MSW poinformowało o nabyciu licencji na produkcję karabinu Tavor. Równocześnie poinformowano o nabyciu licencji na rkm-y Negev. Nowa broń ma początkowo trafić na uzbrojenie funkcjonariuszy jednostek specjalnych MSW Ukrainy, a jej producentem mają być zakłady KP NWO Fort MWS Ukrajiny[2].

Wersje[edytuj | edytuj kod]

  • TAR-21 – wersja podstawowa
  • STAR-21 – (Sharpshooter TAR-21) wersja wyborowa z wydłużoną lufą i i dwójnogiem. Zamiast celownika kolimatorowego optyczny. Według niepotwierdzonych informacji trwają prace nad dostosowaniem tej wersji do amunicji 7,62 × 51 mm NATO
  • CTAR-21 – (Commando TAR-21) karabinek ze skróconą lufą
  • MTAR-21 – (Micro TAR-21) karabinek z bardzo krótką lufą.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Karabin TAR-21 jest indywidualną bronią samoczynno-samopowtarzalną . Zasada działania oparta o wykorzystanie energii gazów prochowych odprowadzanych przez boczny otwór lufy. Ryglowanie przez obrót zamka. Mechanizm spustowy umożliwia strzelanie ogniem pojedynczym i seriami. Przełącznik rodzaju ognia (połączony z bezpiecznikiem) po obu stronach broni, w zasięgu kciuka dłoni spoczywającej na chwycie pistoletowym. Zasilanie z dwurzędowych magazynków łukowych o pojemności 30 naboi (można stosować dowolne magazynki zgodne ze STANAG NATO). Broń standardowo wyposażona w celownik kolimatorowy MARS (Multi-purpose Aiming Reflex Sight). Przed kolimatorem znajduje się podstawa - szyna do montażu celownika noktowizyjnego.

Dane taktyczno-techniczne[edytuj | edytuj kod]

Wzór TAR-21 STAR-21 CTAR-21 MTAR-21
Nabój 5,56 × 45 mm NATO 5,56 × 45 mm NATO 5,56 × 45 mm NATO 5,56 × 45 mm NATO
Masa broni niezaładowanej (kg) 2,8  ? 2,7 2,4
Masa broni załadowanej (kg) 3,63  ? 3,54 3,24
Długość broni (mm) 720  ? 640 480
Długość lufy (mm) 460  ? 380 250
Prędkość początkowa pocisku (m/s) 890  ? 860 770
Szybkostrzelność teoretyczna (strz/min) 750-900 750-900 750-900 750-900

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Tajlandia kupuje kolejne Tavory (pol.). [dostęp 16 września 2009].
  2. Tavory dla Ukrainy (pol.). [dostęp 14 października 2008].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]