Karabin maszynowy MG 17

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Flugzeugmaschinengewehr MG 17
MG 17.jpg
Dane podstawowe
Państwo  III Rzesza
Producent Rheinmetall-Borsig
Rodzaj lotniczy karabin maszynowy
Dane techniczne
Kaliber 7,92 mm
Nabój 7,92 x 57 mm Mauser
Taśma nabojowa ciągła 100 nab., lub rozsypna
Wymiary
Długość 1078 mm
Masa
karabinu właściwego 10,2 kg
Inne
Prędkość pocz. pocisku 800 – 900 m/s
Szybkostrzelność teoretyczna 1200 strz./min
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

MG 17 to lotniczy karabin maszynowy kalibru 7,92 mm opracowany i produkowany przez zakłady Rheinmetall-Borsig dla potrzeb samolotów Luftwaffe jako stałe uzbrojenie samolotu. W czasie II wojny światowej używany był między innymi jako uzbrojenie samolotów Messerschmitt Bf 109, Messerschmitt Bf 110, Focke-Wulf Fw 190, Junkers Ju 87, Junkers Ju 88.

Karabin ten był modyfikacją innego karabinu lotniczego MG 15 w wersji T6-200. Karabin był przeładowywany elektropneumatycznie i posiadał elektrospust. Zasilany był początkowo ze stunabojowej taśmy długości 1680 mm, zastąpionej wkrótce taśmą rozsypną o mniejszej masie. Na osłonie lufy montowano zazwyczaj tłumik płomienia.

Standardowy pocisk przebijał 5 mm płytę pancerną z odległości 100 m, a przy użyciu wzmocnionej amunicji SmK płytę pancerną o grubości 17 mm ale z mniejszej odległości 50 m.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]