Karin Stanek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Karin Stanek
Data i miejsce urodzenia 18 sierpnia 1943 lub 1946
Bytom, Polska
Pochodzenie  Polska
Data i miejsce śmierci 15 lutego 2011
Wolfenbüttel, Niemcy
Instrument gitara
Gatunek bigbit, rock and roll
Zawód piosenkarka
Aktywność 1962-2005
Powiązania Czerwono-Czarni
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Strona internetowa

Karin Stanek (ur. 18 sierpnia 1943 lub 1946 w Bytomiu, zm. 15 lutego 2011 w Wolfenbüttel) – polska piosenkarka bigbitowa, wokalistka zespołu Czerwono-Czarni, ceniona za energię i wyrazistość sceniczną, określana jako jeden z symboli bigbitu[1]. W latach 60. należała do najpopularniejszych polskich piosenkarek, lansując przeboje „Malowana lala”, „Chłopiec z gitarą” i „Jedziemy autostopem”[2]. W latach 70. wyemigrowała z Polski do Niemiec, by rozpocząć działalność na tamtejszym rynku muzycznym. Do końca swego życia przebywała w Niemczech, gdzie zmarła na skutek komplikacji chorobowych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Data urodzenia Karin Stanek jest kwestią dyskusyjną, źródła nie podają jednoznacznej wersji. Zdaniem niektórych nastoletnia Karin Stanek zawyżyła swój wiek, by móc wcześniej podjąć pracę[3]. Pochodziła z rodziny górniczej, gdzie z powodu trudnej sytuacji materialnej musiała przejąć domowe obowiązki i opiekować się młodszym rodzeństwem. Po ukończeniu siedmiu klas szkoły podstawowej pracowała jako goniec w Przedsiębiorstwie Instalacyjnym Przemysłu Węglowego[4]. Była muzycznym samoukiem i karierę zaczynała w amatorskich zespołach młodzieżowych działających na Śląsku[5]. W 1961 roku została zakwalifikowana do organizowanego przez Polskie Radio konkursu piosenki[6].

Debiutowała piosenką „Jimmy Joe” w marcu 1962, którą wygrała konkurs Czerwono-Czarni szukają młodych talentów, zostając tym samym wokalistką grupy. W lipcu 1962 zakwalifikowała się do finałowej dziesiątki I Festiwalu Młodych Talentów w Szczecinie i wystąpiła z Czerwono-Czarnymi na festiwalu w Sopocie. W roku 1963 wzięła udział w I Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, gdzie wykonała przeboje „Malowana lala”, „Autostop” i „Chłopiec z gitarą”, dostając wyróżnienie[7]. Pojawiła się w krótkometrażowym filmie pt. Gdzieś w Polsce, a następnie w produkcji Janusza Morgensterna Dwa żebra Adama. W 1964 roku wystąpiła ponownie na festiwalu w Sopocie, a także na festiwalu w Opolu, gdzie odebrała nagrodę specjalną za piosenkę „Jedziemy autostopem”[8]. W Opolu pojawiła się jeszcze w 1965 roku, wtedy też zdobyła III nagrodę na IV Międzynarodowym Festiwalu Krajów Nadbałtyckich. Już jako znana artystka uzupełniła wieczorowo wykształcenie i zdała maturę[9]. Razem z zespołem Czerwono-Czarni występowała w wielu krajach Europy, a także w USA i Kanadzie. W 1966 roku nagrała z nimi album Czerwono-Czarni, a rok później płytę 17.000.000.

Współpraca Karin Stanek z Czerwono-Czarnymi dobiegła końca w 1969 roku, kiedy to wokalistka odeszła z powodu trudnej atmosfery w zespole[6]. Poznała wówczas Annę Kryszkiewicz, która miała zostać jej wieloletnią menadżerką. Stanek rozpoczęła występy w polsko-czeskiej grupie The Samuels. Śpiewała także z zespołami Aryston, Inni oraz Schemat, by następnie zdecydować się na działalność solową. Wystąpiła w Opolu w 1971 i 1974 roku, w tamtym czasie będąc jednocześnie obiektem wrogich ataków ze strony prasy[6][9]. Nadal koncertowała w Europie i ZSRR. W 1976 roku wyjechała z Polski do Niemiec, by tam rozpocząć działalność muzyczną. Pod koniec lat 70. nagrała kilka singli w języku niemieckim, a w 1979 roku wystąpiła z piosenką „Ich mag dich so wie du bist” w popularnym programie Disco. Ukazała się wówczas jej płyta Das geballte Temperament mit der unerhörter Stimme, nagrana w całości w języku niemieckim. W roku 1981 wydała singel pod pseudonimem Cory Gun, a w 1982 roku dwa single z własnym zespołem Blackbird, tym razem po angielsku. Nagrania te zostały jednak pozbawione promocji, jako że agentka artystki, przebywająca wówczas w Polsce, napotkała trudności z powrotem do Niemiec[10]. Stanek przyjęła wówczas niemieckie obywatelstwo i skierowana została na kurs językowy dla przesiedleńców. Przerwała dalszą karierę, występując dopiero pod koniec lat 80. w USA, a także w Niemczech.

Karin Stanek odwiedziła Polskę dopiero po 15-letniej przerwie, w 1991 roku. Wtedy to wystąpiła w sopockiej Operze Leśnej w koncercie poświęconym legendom polskiego rocka, otrzymując entuzjastyczne przyjęcie[10]. Rok później ponownie wystąpiła w Sopocie, a na rynku pojawiło się pierwsze wydawnictwo CD w jej dorobku, kompilacja Greatest Hits[11]. W 1993 roku ukazała się biografia Malowana lala autorstwa menadżerki artystki, Anny Kryszkiewicz, a w roku 1995 Stanek wzięła udział w programie Szansa na sukces, u boku Heleny Majdaniec i Jacka Lecha. Następnie nawiązała krótką współpracę z zespołem Gang Olsena[12]. Sporadycznie pojawiała się w kraju, udzielając dużych koncertów. Nie wróciła jednak na stałe do Polski, m.in. ze względu na mieszkającą w Niemczech matkę, którą się opiekowała[10].

Ostatni występ Karin Stanek w Polsce miał miejsce w 2005 roku. Wtedy też ukazało się jej ostatnie nagranie, wydana w Niemczech piosenka „Sex”. W roku 2007 piosenkarka podupadła na zdrowiu. Zmarła 15 lutego 2011 w niemieckim szpitalu z powodu ciężkiego zapalenia płuc, z którym walczyła przez kilka tygodni[13]. Pochowana została w Wolfenbüttel[14].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy[edytuj | edytuj kod]

  • 1966: Malowana lala – Najpopularniejsze przeboje śpiewa Karin Stanek
  • 1979: Das geballte Temperament mit der unerhörter Stimme
  • 1992: Greatest Hits
  • 1999: Malowana lala
  • 2002: Złota kolekcja – Jedziemy autostopem
  • 2002: Platynowa kolekcja – Złote przeboje
  • 2003: Polskie perły – Jimmy Joe
  • 2006: Platynowa kolekcja – Moje złote przeboje
  • 2009: Dziewczyna z gitarą

Single[edytuj | edytuj kod]

  • 1962: Malowana piosenka, Teddy Bear, Jimmy Joe, Tutti Frutti
  • 1963: Chłopiec z gitarą, Wio, kary, Piosenka o warkoczykach, Gaz, panie szofer
  • 1963: Wala twist, Jedziemy autostopem, Piosenka z uśmiechem, Biała bluzka, czarne spodnie
  • 1964: Zielone serce, Katarzyna, Motor i ja, Dla młodych ten twist
  • 1979: Ich mag dich so wie du bist, Wir waren mehr als Nachbarskinder
  • 1979: Hey Schnucki, komm’ tanz’ mal Boogie Woogie, Bye, Bye
  • 1979: Tango Gitano, Ich hab’ schon so Manches falsch gemacht
  • 1981: Let’s Have a Party, You Turn Me On (jako Cory Gun)
  • 1982: Don’t Play That Game with Me (jako Blackbird)
  • 1982: Tell Me (jako Blackbird)
  • 2005: Sex

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Karin Stanek nie żyje (pol.). gazeta.pl. [dostęp 2011-02-17].
  2. Zmarła Karin Stanek (pol.). tuba.pl. [dostęp 2011-06-23].
  3. Wiadomości: O Karin Stanek... nieco inaczej! (pol.). www.niepokalanow.pl. [dostęp 2012-06-20].
  4. Życie Bytomskie”, s. 1, 1962-07-11. 
  5. Stanek, Karin (pol.). www.bibliotekapiosenki.pl. [dostęp 2012-06-22].
  6. 6,0 6,1 6,2 Wspomnienie o Karin Stanek (pol.). www.polskieradio.pl. [dostęp 2012-06-21].
  7. 1963 - I KFPP (pol.). www.festiwalopole.com. [dostęp 2012-01-21].
  8. 1964 - II KFPP (pol.). www.festiwalopole.com. [dostęp 2012-01-21].
  9. 9,0 9,1 Dziecko z temperamentem (Karin Stanek) (pol.). marhan.pl. [dostęp 2012-01-19].
  10. 10,0 10,1 10,2 KARIN STANEK (pol.). karin-stanek.npage.eu. [dostęp 2012-06-23].
  11. Karin Stanek in #1 Polish CD Store- Skok (ang.). www.polishmusic.ca. [dostęp 2012-06-23].
  12. Karin Stanek nie żyje - Kwartalnik TWÓJ BLUES (pol.). www.twojblues.com. [dostęp 2012-06-23].
  13. Karin Stanek nie żyje (pol.). www.cgm.pl. [dostęp 2012-06-23].
  14. Wolfenbuttel pod Brunszwikiem - tu spoczywa Karin Stanek (pol.). www.se.pl. [dostęp 2011-02-17].